Kerim Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Otomotiv dünyasında hiçbir şey, sabah marşa bastığınızda o tanıdık ama bu kez biraz hırlayan motor sesinden daha sinir bozucu olamaz; hele ki konu sağlamlığıyla nam salmış bir Toyota dizelse, insan resmen hayal kırıklığına uğruyor.
Mazot pompasından enjektörlere uzanan o görünmez zincirdeki en küçük bir aksaklık, yıllarca size sadık kalan arabanızı bir anda kaprisli bir canavara dönüştüveriyor ve siz garajda öylece kalakalıyorsunuz.
Kalitesiz yakıtın o zehirli tortuları enjektör uçlarını tıkadığında, motorun bizzat kalbine inen damarlar tıkalı demektir; o yüzden bu makineler hassastır, affetmez.
Peki gerçekten bu kadar kusursuz bilinen bir mühendislik nasıl oluyor da kalitesiz bir pompa mazotuna yenik düşebiliyor?
Hadi söyleyin bana, hangimiz trafikte acil işimiz varken en ucuz istasyonun tabelasına aldanıp depoyu fullemedik ki?
Aslında her şey o inatçı enjektörlerin mazotu sisi bulutu gibi püskürtmeyi bırakıp damlatmasıyla başlıyor, işte o an motorun ritmi bozuluyor, homurtular artıyor.
Dizel motorun ruhundan anlayanlar bilir, bu arabalar temiz nefes ve saf yakıt ister; aksi takdirde egzozdan yükselen o kara duman sadece havayı değil, sahibinin de içini karartır.
Sürekli dur-kalk yapılan şehir içi trafiğinde mazot filtresinin dolup taşması kaçınılmazdır ama kim o filtreyi vaktinde değiştiriyor ki?
Değiştirmiyoruz işte, sonra da sanayi yolunda ustaya binlerce lira bayılırken aslına inip sorunu kökten çözmek yerine arabaya küskün gözlerle bakıyoruz.
Dizel dediğin uzun yol ister, yüksek devir ister; siz onu sürekli şehir içinde mahsur bırakırsanız o da en hassas yeri olan yakıt sisteminden vurur sizi, hah, tam da oradan.
Enjektörlerin o inanılmaz yüksek basınç altında çalışırken aslında ne kadar narin olduğunu ustalar söyler de biz genelde iş işten geçtikten sonra inanırız.
Belki de bu yüzden Toyota dizel sahipleri olarak biraz daha uyanık olmalı, yakıtımızı aldığımız yeri seçerken kırk kere düşünmeliyiz.
Çünkü işin ucunda sadece binicilik keyfi değil, cebimizdeki servetin o ince dumanla birlikte havaya karışması var...
Mazot pompasından enjektörlere uzanan o görünmez zincirdeki en küçük bir aksaklık, yıllarca size sadık kalan arabanızı bir anda kaprisli bir canavara dönüştüveriyor ve siz garajda öylece kalakalıyorsunuz.
Kalitesiz yakıtın o zehirli tortuları enjektör uçlarını tıkadığında, motorun bizzat kalbine inen damarlar tıkalı demektir; o yüzden bu makineler hassastır, affetmez.
Peki gerçekten bu kadar kusursuz bilinen bir mühendislik nasıl oluyor da kalitesiz bir pompa mazotuna yenik düşebiliyor?
Hadi söyleyin bana, hangimiz trafikte acil işimiz varken en ucuz istasyonun tabelasına aldanıp depoyu fullemedik ki?
Aslında her şey o inatçı enjektörlerin mazotu sisi bulutu gibi püskürtmeyi bırakıp damlatmasıyla başlıyor, işte o an motorun ritmi bozuluyor, homurtular artıyor.
Dizel motorun ruhundan anlayanlar bilir, bu arabalar temiz nefes ve saf yakıt ister; aksi takdirde egzozdan yükselen o kara duman sadece havayı değil, sahibinin de içini karartır.
Sürekli dur-kalk yapılan şehir içi trafiğinde mazot filtresinin dolup taşması kaçınılmazdır ama kim o filtreyi vaktinde değiştiriyor ki?
Değiştirmiyoruz işte, sonra da sanayi yolunda ustaya binlerce lira bayılırken aslına inip sorunu kökten çözmek yerine arabaya küskün gözlerle bakıyoruz.
Dizel dediğin uzun yol ister, yüksek devir ister; siz onu sürekli şehir içinde mahsur bırakırsanız o da en hassas yeri olan yakıt sisteminden vurur sizi, hah, tam da oradan.
Enjektörlerin o inanılmaz yüksek basınç altında çalışırken aslında ne kadar narin olduğunu ustalar söyler de biz genelde iş işten geçtikten sonra inanırız.
Belki de bu yüzden Toyota dizel sahipleri olarak biraz daha uyanık olmalı, yakıtımızı aldığımız yeri seçerken kırk kere düşünmeliyiz.
Çünkü işin ucunda sadece binicilik keyfi değil, cebimizdeki servetin o ince dumanla birlikte havaya karışması var...
