Burak Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Sabah otoparktan çıkarken çektiğimiz o kolun bir anda boşa düşmesi insanı o an ne kadar sinir eder biliriz, hele bir de yokuş yukarı kalkacaksan vay halimize...
Aracın arkasındaki kampana mekanizmasının içinde yer alan otomatik ayar dişlileri zamanla tozdan ve pastan kilitleniyor, biz de kolu yukarı çekiyoruz ama balatalar kampanaya tam basmıyor işte.
Halatın kendisi neme yenik düşüp dış koruma kılıfının içinde paslanınca, içerideki tel serbest hareket edemez hale geliyor ve freni indirdiğimizde bile tekerlekler hafiften sıkışmaya devam ediyor.
Disk frenli modellerde ise kaliperin arkasındaki minik kurşun vidalı mekanizma zamanla rutubet alıp sıkışma yapıyor, el freni kolunu indirdiğimizde o mil geri dönmek bilmiyor sanki...
Bazen kabin içindeki o körüğün altındaki ayar somununu kurcalamak geçiyor içimizden ama o sadece geçici bir göz boyama, asıl mesele arka tekerlek göbeğindeki o minik parçaların temizlenip yağlanmasında.
El freni lambası panelde sönmek bilmediğinde ya fren hidrolik seviyesi azalmıştır ya da el freni müşürü yerinden oynamıştır, elimizle hafifçe yoklasak mı acaba o soketi?
Kış aylarında dışarıda donan el freni telini açmak için sicim gibi su dökmek yerine balata spreyiyle o nemi söküp atmak en mantıklısı, yoksa sabah o buz bütün sistemi hepten kilitler...
Arka fren diskleri ya da balataları değişim ömrünü doldurduğunda otomatik olarak el freni stroku da uzuyor, biz fark etmiyoruz bile ama kol artık dördüncü dişli yerine sekizinci dişlide ancak tutuyor aracı.
Kampanalı sistemlerde balata tozları zamanla o tırnaklı ayar mandalını öyle bir tıkıyor ki, fren pedalına kaç kez basarsak basalım o boşluk bir türlü kendiliğinden alamıyor o payı.
Servise gitmeden önce kendi garajımızda o arka tekerlekleri kriko ile kaldırıp bir çevirip bakmak lazım, acaba hangi taraf gerçekten bırakmıyor kendini...
Aracın arkasındaki kampana mekanizmasının içinde yer alan otomatik ayar dişlileri zamanla tozdan ve pastan kilitleniyor, biz de kolu yukarı çekiyoruz ama balatalar kampanaya tam basmıyor işte.
Halatın kendisi neme yenik düşüp dış koruma kılıfının içinde paslanınca, içerideki tel serbest hareket edemez hale geliyor ve freni indirdiğimizde bile tekerlekler hafiften sıkışmaya devam ediyor.
Disk frenli modellerde ise kaliperin arkasındaki minik kurşun vidalı mekanizma zamanla rutubet alıp sıkışma yapıyor, el freni kolunu indirdiğimizde o mil geri dönmek bilmiyor sanki...
Bazen kabin içindeki o körüğün altındaki ayar somununu kurcalamak geçiyor içimizden ama o sadece geçici bir göz boyama, asıl mesele arka tekerlek göbeğindeki o minik parçaların temizlenip yağlanmasında.
El freni lambası panelde sönmek bilmediğinde ya fren hidrolik seviyesi azalmıştır ya da el freni müşürü yerinden oynamıştır, elimizle hafifçe yoklasak mı acaba o soketi?
Kış aylarında dışarıda donan el freni telini açmak için sicim gibi su dökmek yerine balata spreyiyle o nemi söküp atmak en mantıklısı, yoksa sabah o buz bütün sistemi hepten kilitler...
Arka fren diskleri ya da balataları değişim ömrünü doldurduğunda otomatik olarak el freni stroku da uzuyor, biz fark etmiyoruz bile ama kol artık dördüncü dişli yerine sekizinci dişlide ancak tutuyor aracı.
Kampanalı sistemlerde balata tozları zamanla o tırnaklı ayar mandalını öyle bir tıkıyor ki, fren pedalına kaç kez basarsak basalım o boşluk bir türlü kendiliğinden alamıyor o payı.
Servise gitmeden önce kendi garajımızda o arka tekerlekleri kriko ile kaldırıp bir çevirip bakmak lazım, acaba hangi taraf gerçekten bırakmıyor kendini...
