Kerim Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yıllardır direksiyon başında, sanayi köşelerinde, motor sesini dinleyerek geçen o uzun yollardan sonra öğrendim ki; bir arabanın can damarı aslında görünmeyen o küçük kablolar ve uçlarındaki hassas gözlerdir. Opel marka aracınızın kaputunu açtığınızda karşınıza çıkan o karmaşık mekanizma, aslında dijital bir sinir sistemiyle ayakta duruyor ve bazen bu sinirler fazlasıyla geriliyor... Gösterge panelinde yanıp sönen o turuncu lamba var ya, işte o sadece bir uyarı değil, arabanın size "yardım et" demesinin ta kendisidir.
Krank milinin nerede olduğunu ya da oksijen sensörünün egzoz gazını nasıl kokladığını ezbere bilmenize gerek yok, zaten o mühendislik detayları bazen ustaları bile çileden çıkarabiliyor. Sadece şunu fark edin yeter: Sabah marşa bastığınızda motor titriyor, gaz yemiyor veya durduk yere stop ediyorsa, orada matematiksel bir hata değil, inatçı bir parça arızası vardır. Eskiler karbüratör ayarı derdi, şimdi ise her şey kablolara bağlı ve o kabloların uçlarındaki sensörler nemden, sıcaktan ya da zamana yenik düşmekten anında kafayı yiyebiliyor... Hani bazen insan kendini yorgun hisseder de adımlarını şaşırır ya, motor da aynen öyle yapıyor işte.
Arıza lambası yandığı an sanayiye koşup binlerce lira bayılmadan önce biraz soluklanmak ve olayın kökenine inmek gerekiyor çünkü her sensör değişimi sorunu çözmez. Bazen sadece soketine dolanmış biraz toz veya oksitlenme, o can sıkıcı arıza kodunu vermeye yetiyor ve siz masum bir parçayı çöpe atarken aslında parayı da sokağa savurmuş oluyorsunuz... Ustaya güvenmek başka bir şeydir elbette ama kendi arabanın dilinden anlamak, motorun neye sinirlendiğini çözmek işin en keyifli ve en masrafsız kısmıdır.
Kimi zaman trafikte dur kalk yaparken rölantinin aniden yukarı fırlaması ya da ibrenin saçmalaması tamamen manifold basınç sensörünün o anki ruh haliyle ilgilidir. Fabrikadan çıkarken pırıl pırıl olan o plastik aksamlar bizim memleketin otoyollarındaki çukurlardan, kalitesiz yakıtlardan ve tozdan o kadar çok çekiyor ki... Açık söylemek gerekirse o parçaların yerinde biz olsaydık çoktan istifa etmiştik, yine de Opel motorları bir şekilde o arızayla bile sizi yolda bırakmamak için direnir durur.
Elektronik parçaların bir huyu vardır, en olmadık zamanda, yağmurun en şiddetli yağdığı gecede ya da memleket yolunun ortasında arıza yaparlar. O yüzden bu arabalara binerken biraz sabırlı olmak, sesleri iyi dinlemek ve panik yapmamak en büyük kuraldır... Değiştirin gitsin o parçayı diyenlere hemen inanmayın, bazen sadece ufak bir resetleme veya beyin temizliği her şeyi yola sokar, ne dersiniz belki de arabanız sadece biraz ilgi istiyordur.
Krank milinin nerede olduğunu ya da oksijen sensörünün egzoz gazını nasıl kokladığını ezbere bilmenize gerek yok, zaten o mühendislik detayları bazen ustaları bile çileden çıkarabiliyor. Sadece şunu fark edin yeter: Sabah marşa bastığınızda motor titriyor, gaz yemiyor veya durduk yere stop ediyorsa, orada matematiksel bir hata değil, inatçı bir parça arızası vardır. Eskiler karbüratör ayarı derdi, şimdi ise her şey kablolara bağlı ve o kabloların uçlarındaki sensörler nemden, sıcaktan ya da zamana yenik düşmekten anında kafayı yiyebiliyor... Hani bazen insan kendini yorgun hisseder de adımlarını şaşırır ya, motor da aynen öyle yapıyor işte.
Arıza lambası yandığı an sanayiye koşup binlerce lira bayılmadan önce biraz soluklanmak ve olayın kökenine inmek gerekiyor çünkü her sensör değişimi sorunu çözmez. Bazen sadece soketine dolanmış biraz toz veya oksitlenme, o can sıkıcı arıza kodunu vermeye yetiyor ve siz masum bir parçayı çöpe atarken aslında parayı da sokağa savurmuş oluyorsunuz... Ustaya güvenmek başka bir şeydir elbette ama kendi arabanın dilinden anlamak, motorun neye sinirlendiğini çözmek işin en keyifli ve en masrafsız kısmıdır.
Kimi zaman trafikte dur kalk yaparken rölantinin aniden yukarı fırlaması ya da ibrenin saçmalaması tamamen manifold basınç sensörünün o anki ruh haliyle ilgilidir. Fabrikadan çıkarken pırıl pırıl olan o plastik aksamlar bizim memleketin otoyollarındaki çukurlardan, kalitesiz yakıtlardan ve tozdan o kadar çok çekiyor ki... Açık söylemek gerekirse o parçaların yerinde biz olsaydık çoktan istifa etmiştik, yine de Opel motorları bir şekilde o arızayla bile sizi yolda bırakmamak için direnir durur.
Elektronik parçaların bir huyu vardır, en olmadık zamanda, yağmurun en şiddetli yağdığı gecede ya da memleket yolunun ortasında arıza yaparlar. O yüzden bu arabalara binerken biraz sabırlı olmak, sesleri iyi dinlemek ve panik yapmamak en büyük kuraldır... Değiştirin gitsin o parçayı diyenlere hemen inanmayın, bazen sadece ufak bir resetleme veya beyin temizliği her şeyi yola sokar, ne dersiniz belki de arabanız sadece biraz ilgi istiyordur.
