Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Nissan En Sık Görülen CVT Şanzıman Arızaları
Oto sanayilerin tozunu yutmuş, yıllarını direksiyon başında ve haber peşinde tüketmiş biri olarak söylüyorum; bu Xtronic şanzıman meselesi, memleket sürücüsünün en büyük açmazlarından biridir... Aslında Japon mühendisliğinin o kusursuz görünen hesapları bizim yollarımızda, bizim dur-kalk trafiğimizde bazen duvara çarpar, bunu hepimiz biliyoruz. Şanzıman dediğin makine yağ gibi akmalı, sürücüsüne güven vermeli ama nissan modellerindeki bu sürekli değişken oranlı sistemler, belli bir kilometreden sonra adeta saatli bomba gibi geziniyor ortalıkta. Titremeler başlar önce, hafif bir uğultu duyarsın direksiyonda, sonra o can sıkıcı silkeleme hissi tırmanır omurgana... Değişken oranlı bu mekanizmanın en zayıf halkası, metal kayışın kasnaklar üzerinde aşınmasıdır ve bu aşınma, ne yazık ki trafikte insanı yarı yolda bırakacak kadar sinsi ilerler.
Kim derdi ki o sessiz sedasız vites geçişleri, bir gün servetin badiresi olacak... Basın bültenlerinde hep konfordan, yakıt tasarrufundan bahsederler ama işin aslı öyle maslahatçı değil tabii. Şanzıman yağı zamanında değişmezse, ki bizim millet bakım masrafından kaçmak için genelde bu detayları es geçer, içerideki basınç valfleri çabucak pert oluyor. Yağ sıcaklığı yükseldiği an o hidrolik beyin beyin olmaktan çıkıyor, şanzıman kendini korumaya alıp limp mode denen o lanet duruma geçiveriyor... Yokuş yukarı çıkarken devir saatinin saçma sapan hareket etmesi, arabanın bağırıp ama bir türlü gitmemesi var ya, işte o an adamın ömründen ömür alır. Tam burada ustalar devreye girer, "Abi şanzıman inmesi lazım" der ve o meşhur, binlerce liralık masraf masanın üstüne konur...
Peki bu arızaların önüne geçmek için hakikaten elimizden bir şey gelmiyor mu yoksa kaderimize mi razı olacağız... Düzenli bakım, evet, her şeyin başı o; orijinal NS-3 yağını seçeceksin, ucuz muadil ürünlere asla ve asla tamah etmeyeceksin. Sürücü koltuğuna oturduğunda o gaz pedalına basış şeklini bile değiştirmek zorunda kalıyorsun bazen, ani kalkışlar, agresif manevralar bu hassas dişlilerin adeta düşmanıdır. Hani derler ya narin bir çiçek gibi bakacaksın diye, hah tam da öyle bir şey işte; trafikte sıkışıp kaldığında aracı boşta tutmak, şanzıman yağının aşırı ısınmasını engellemek için hayati bir hamledir aslında. Eskilerin demir kafesli şanzımanlarına benzemez ki bunlar, teknoloji ilerledikçe makineler daha da nazlı, daha da kaprisli bir hal aldı ne yazık ki...
Kimi zaman düşünüyorum da bu CVT teknolojisi bize gerçekten bir lütuf mu yoksa modern dünyanın çıkmaz sokaklarından biri mi... Yakıt ekonomisi yapalım derken şanzıman masrafıyla sarıldığımız o paralar, aldığımız tasarrufu katbekat katlıyor zaten, işin matematiği burada şaşıyor biraz. İkinci el piyasasında nissan alırken insanların önce şanzımanına baktırması, kaportadan bile daha büyük bir öncelik haline geldi artık bu ülkede. Kimse boyaya değişene takılmıyor, herkes "Acaba şanzıman ötüyor mu, kalkışta titreme yapıyor mu" diye kulağını dayıyor vites koluna. Sessiz çalışan bu sistemlerin arka planındaki o büyük mühendislik hataları veya bizim zorlu yol şartlarımız, günün sonunda hepimizin cebini yakmaya devam ediyor... Ne diyelim, direksiyon tutmak da bu coğrafyada ayrı bir sabır ve maliyet testi olmaya devam ediyor işte.
Oto sanayilerin tozunu yutmuş, yıllarını direksiyon başında ve haber peşinde tüketmiş biri olarak söylüyorum; bu Xtronic şanzıman meselesi, memleket sürücüsünün en büyük açmazlarından biridir... Aslında Japon mühendisliğinin o kusursuz görünen hesapları bizim yollarımızda, bizim dur-kalk trafiğimizde bazen duvara çarpar, bunu hepimiz biliyoruz. Şanzıman dediğin makine yağ gibi akmalı, sürücüsüne güven vermeli ama nissan modellerindeki bu sürekli değişken oranlı sistemler, belli bir kilometreden sonra adeta saatli bomba gibi geziniyor ortalıkta. Titremeler başlar önce, hafif bir uğultu duyarsın direksiyonda, sonra o can sıkıcı silkeleme hissi tırmanır omurgana... Değişken oranlı bu mekanizmanın en zayıf halkası, metal kayışın kasnaklar üzerinde aşınmasıdır ve bu aşınma, ne yazık ki trafikte insanı yarı yolda bırakacak kadar sinsi ilerler.
Kim derdi ki o sessiz sedasız vites geçişleri, bir gün servetin badiresi olacak... Basın bültenlerinde hep konfordan, yakıt tasarrufundan bahsederler ama işin aslı öyle maslahatçı değil tabii. Şanzıman yağı zamanında değişmezse, ki bizim millet bakım masrafından kaçmak için genelde bu detayları es geçer, içerideki basınç valfleri çabucak pert oluyor. Yağ sıcaklığı yükseldiği an o hidrolik beyin beyin olmaktan çıkıyor, şanzıman kendini korumaya alıp limp mode denen o lanet duruma geçiveriyor... Yokuş yukarı çıkarken devir saatinin saçma sapan hareket etmesi, arabanın bağırıp ama bir türlü gitmemesi var ya, işte o an adamın ömründen ömür alır. Tam burada ustalar devreye girer, "Abi şanzıman inmesi lazım" der ve o meşhur, binlerce liralık masraf masanın üstüne konur...
Peki bu arızaların önüne geçmek için hakikaten elimizden bir şey gelmiyor mu yoksa kaderimize mi razı olacağız... Düzenli bakım, evet, her şeyin başı o; orijinal NS-3 yağını seçeceksin, ucuz muadil ürünlere asla ve asla tamah etmeyeceksin. Sürücü koltuğuna oturduğunda o gaz pedalına basış şeklini bile değiştirmek zorunda kalıyorsun bazen, ani kalkışlar, agresif manevralar bu hassas dişlilerin adeta düşmanıdır. Hani derler ya narin bir çiçek gibi bakacaksın diye, hah tam da öyle bir şey işte; trafikte sıkışıp kaldığında aracı boşta tutmak, şanzıman yağının aşırı ısınmasını engellemek için hayati bir hamledir aslında. Eskilerin demir kafesli şanzımanlarına benzemez ki bunlar, teknoloji ilerledikçe makineler daha da nazlı, daha da kaprisli bir hal aldı ne yazık ki...
Kimi zaman düşünüyorum da bu CVT teknolojisi bize gerçekten bir lütuf mu yoksa modern dünyanın çıkmaz sokaklarından biri mi... Yakıt ekonomisi yapalım derken şanzıman masrafıyla sarıldığımız o paralar, aldığımız tasarrufu katbekat katlıyor zaten, işin matematiği burada şaşıyor biraz. İkinci el piyasasında nissan alırken insanların önce şanzımanına baktırması, kaportadan bile daha büyük bir öncelik haline geldi artık bu ülkede. Kimse boyaya değişene takılmıyor, herkes "Acaba şanzıman ötüyor mu, kalkışta titreme yapıyor mu" diye kulağını dayıyor vites koluna. Sessiz çalışan bu sistemlerin arka planındaki o büyük mühendislik hataları veya bizim zorlu yol şartlarımız, günün sonunda hepimizin cebini yakmaya devam ediyor... Ne diyelim, direksiyon tutmak da bu coğrafyada ayrı bir sabır ve maliyet testi olmaya devam ediyor işte.
