Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yaz güneşi kavurmaya başladığı an o kliniğin düğmesine basarız ama bazen odanın içi bir türlü buz gibi olmaz, aksine içeride garip bir ılık hava dalgası dolaşır durur. Boru hatlarındaki termal genleşme katsayısı hesaba katıldığında, sıcaklıklar tepe taklak yukarı tırmandıkça bakır boruların mikroskobik düzeydeki genleşme hareketleri hız kazanır ve sistemdeki R410A ya da R32 gibi soğutucu gazlar, işte bu ufacık çatlaklardan usulca firar eder... Aslında bütün mesele metalin o fiziksel genleşme direncidir, yani yazın gaz kaçağı daha sık görülür çünkü sistem üzerindeki termal stres maksimum seviyeye çıkar.
Kompresör dediğimiz o kalbin devir hızı dış ünite kızgın bir tavaya döndüğünde aniden tavan yapar, basma hattındaki basınç değerleri normalin çok üstüne fırlar ve eskimiş kaynak noktaları bu vahşi basınca dayanamayıp teslim olur. Yani cihaz aslında kendini soğutmak için çırpınırken kendi kuyruğunu ısırmaya başlar; basınç arttıkça zayıf halka delinir, gaz uçup gider ve siz sadece faturanın kabarmasına bakarsınız... Kim derdi ki o minicik bakır gözenekler yaz sıcaklarında birer tahliye tüneline dönüşecek?
Sistemdeki yağın viskozitesi sıcaklıkla birlikte düşer, akışkanlık artar ve içerideki kılcal borulardan sızan gaz molekülleri kendilerine kaçacak bir delik bulduğunda arkasına bile bakmadan uzaklaşır. Servisi arayıp "abi bu klimaya ne oldu hiç üflemiyor" dediğiniz o an, aslında içerideki termodinamik dengenin çoktan bozulduğunu ve soğutma çevriminin durma noktasına geldiğini kabullenmek zorunda kalırsınız... Kaçak öyle bir sinsi ilerler ki, bazen yaz ortasında bir sabah uyanırsınız ve ev tam bir hamama dönmüştür.
Eğer dış ünite doğrudan güneş alıyorsa ve üzerine bir de yetersiz kapasite binmişse, sistem aralıksız çalışmak zorunda kalır ki bu da bakır boru ek yerlerindeki havşaların zamanla gevşemesine zemin hazırlar. Durmadan çalışan motor, sürekli titreşim demektir; titreşim ise mikro çatlakların genişleyip tam anlamıyla birer gaz kaçağı otoyoluna dönüşmesi demektir... Belki de cihaza her yıl yaz gelmeden o koruyucu bakım maskesini takmak lazımdır, kim bilir?
Soğutucu akışkan azaldıkça evaporatörün üzerindeki buzlanma eğrisi tersine döner, bu kez borular buz tutmak yerine tamamen neme boğulur ve siz elinizi üfleme ızgarasına götürdüğünüzde sadece kuru bir esinti hissedersiniz. Gaz eksik ama motor hâlâ son gaz dönüyor; işte bu trajikomik senaryo kompresörün yanmasına kadar gider, yani ufacık bir kaçak yüzünden bütün yaz bütçesi çöp olur... Boru izolasyonunu söküp o yeşilimsi yağ lekelerini gördüğünüzde, "keşke haziran gelmeden baktırsaydım" cümlesi zihninizde yankılanmaya başlar.
Kompresör dediğimiz o kalbin devir hızı dış ünite kızgın bir tavaya döndüğünde aniden tavan yapar, basma hattındaki basınç değerleri normalin çok üstüne fırlar ve eskimiş kaynak noktaları bu vahşi basınca dayanamayıp teslim olur. Yani cihaz aslında kendini soğutmak için çırpınırken kendi kuyruğunu ısırmaya başlar; basınç arttıkça zayıf halka delinir, gaz uçup gider ve siz sadece faturanın kabarmasına bakarsınız... Kim derdi ki o minicik bakır gözenekler yaz sıcaklarında birer tahliye tüneline dönüşecek?
Sistemdeki yağın viskozitesi sıcaklıkla birlikte düşer, akışkanlık artar ve içerideki kılcal borulardan sızan gaz molekülleri kendilerine kaçacak bir delik bulduğunda arkasına bile bakmadan uzaklaşır. Servisi arayıp "abi bu klimaya ne oldu hiç üflemiyor" dediğiniz o an, aslında içerideki termodinamik dengenin çoktan bozulduğunu ve soğutma çevriminin durma noktasına geldiğini kabullenmek zorunda kalırsınız... Kaçak öyle bir sinsi ilerler ki, bazen yaz ortasında bir sabah uyanırsınız ve ev tam bir hamama dönmüştür.
Eğer dış ünite doğrudan güneş alıyorsa ve üzerine bir de yetersiz kapasite binmişse, sistem aralıksız çalışmak zorunda kalır ki bu da bakır boru ek yerlerindeki havşaların zamanla gevşemesine zemin hazırlar. Durmadan çalışan motor, sürekli titreşim demektir; titreşim ise mikro çatlakların genişleyip tam anlamıyla birer gaz kaçağı otoyoluna dönüşmesi demektir... Belki de cihaza her yıl yaz gelmeden o koruyucu bakım maskesini takmak lazımdır, kim bilir?
Soğutucu akışkan azaldıkça evaporatörün üzerindeki buzlanma eğrisi tersine döner, bu kez borular buz tutmak yerine tamamen neme boğulur ve siz elinizi üfleme ızgarasına götürdüğünüzde sadece kuru bir esinti hissedersiniz. Gaz eksik ama motor hâlâ son gaz dönüyor; işte bu trajikomik senaryo kompresörün yanmasına kadar gider, yani ufacık bir kaçak yüzünden bütün yaz bütçesi çöp olur... Boru izolasyonunu söküp o yeşilimsi yağ lekelerini gördüğünüzde, "keşke haziran gelmeden baktırsaydım" cümlesi zihninizde yankılanmaya başlar.
