Ayhan Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yaz sıcakları kapıya dayandığında o ilk serin nefesi beklerken odada sessizce bir şeyler eksilir, fark edemezsiniz bile.
Sistem buz gibi üflüyordu oysa dün akşam, şimdi ise sadece hafif bir melankoli üflüyor içeriye, insan şüpheleniyor önce kendinden.
Kompresör çalışıyor, fanlar dönüyor, dış ünite sanki normal mesaisindeymiş gibi uğulduyor ama odadaki o ağır sıcaklık bir türlü dağılmıyor.
Boru ek yerlerinde o minik yağ lekeleri var ya, işte onlar içerideki görünmez kaçağın en dürüst itirafıdır aslında.
Nedenini kimse başta anlamak istemez, hep bir elektrik arızası ya da basit bir kumanda ayarsızlığı sanılır bu hain sessizlik.
Manometre saati bağlanıp o düşük basınç ibresi gösterildiğinde yüzlerdeki o şaşkın ifade her şeyi özetler, gaz uçup gitmiştir çoktan.
Bazen bir somun gevşekliği, bazen yıllara yenik düşmüş incecik bakır borudaki o mikro çatlak bütün yazınızı zehirlemeye yeter de artar bile.
Peki ya o iç üniteden gelen cızırtılı sesler... Hiç dikkat ettiniz mi, sistem susuz kalmış bir motor gibi imdat çığlığı atar adeta.
Kaynak hataları fabrikanın günahıdır bazen, montajcının o anki dalgınlığı yıllar sonra evinizin ortasında karşınıza çıkar ansızın.
Kaçak bulmak öyle dedektörle falan hemen çözülür sanılmasın, körü körüne aramak samanlıkta iğne aramaktan beterdir ustasına göre.
Azıcık gaz kalmışsa sistemde, borularda buzlanma başlar birdenbire; sanki yaz ortasında evin içine kış gelmiş gibi bir garabet yaşanır.
Yeniden gaz basıp geçmek sadece günü kurtarır, o deliği bulup kapatmadıktan sonra bu film yine aynı sonla biter.
Her nefeste biraz daha eksilen o soğukluk insanı hem cüzdanından hem de sabrından vurur, evdeki huzur böyle sessizce buharlaşır gider.
Sistem buz gibi üflüyordu oysa dün akşam, şimdi ise sadece hafif bir melankoli üflüyor içeriye, insan şüpheleniyor önce kendinden.
Kompresör çalışıyor, fanlar dönüyor, dış ünite sanki normal mesaisindeymiş gibi uğulduyor ama odadaki o ağır sıcaklık bir türlü dağılmıyor.
Boru ek yerlerinde o minik yağ lekeleri var ya, işte onlar içerideki görünmez kaçağın en dürüst itirafıdır aslında.
Nedenini kimse başta anlamak istemez, hep bir elektrik arızası ya da basit bir kumanda ayarsızlığı sanılır bu hain sessizlik.
Manometre saati bağlanıp o düşük basınç ibresi gösterildiğinde yüzlerdeki o şaşkın ifade her şeyi özetler, gaz uçup gitmiştir çoktan.
Bazen bir somun gevşekliği, bazen yıllara yenik düşmüş incecik bakır borudaki o mikro çatlak bütün yazınızı zehirlemeye yeter de artar bile.
Peki ya o iç üniteden gelen cızırtılı sesler... Hiç dikkat ettiniz mi, sistem susuz kalmış bir motor gibi imdat çığlığı atar adeta.
Kaynak hataları fabrikanın günahıdır bazen, montajcının o anki dalgınlığı yıllar sonra evinizin ortasında karşınıza çıkar ansızın.
Kaçak bulmak öyle dedektörle falan hemen çözülür sanılmasın, körü körüne aramak samanlıkta iğne aramaktan beterdir ustasına göre.
Azıcık gaz kalmışsa sistemde, borularda buzlanma başlar birdenbire; sanki yaz ortasında evin içine kış gelmiş gibi bir garabet yaşanır.
Yeniden gaz basıp geçmek sadece günü kurtarır, o deliği bulup kapatmadıktan sonra bu film yine aynı sonla biter.
Her nefeste biraz daha eksilen o soğukluk insanı hem cüzdanından hem de sabrından vurur, evdeki huzur böyle sessizce buharlaşır gider.
