Burak Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Geçen hafta sanayide usta bir çay ısmarlarken dükkana çekiciyle giren o beyaz Kia'yı görünce yine aynı hikaye dedim içimden. Sürücüsü araçtan indi, yüzünde o hep bildiğimiz çaresiz ifade... Aslında her şey arabanın sabahları biraz geç çalışmasıyla başlıyor ama çoğumuz o ilk işaretleri "havadandır, aküdendir" deyip geçiştiriyoruz.
Gaz pedalına basıyorsunuz ama araba sanki arkadan biri çekiyormuş gibi isteksizce mi hızlanıyor? İşte tam o an motorun kalbine yeterince benzin ya da motorin ulaşmadığını anlamak lazım. Aracın o eski canlılığı gitmiş, yerine aniden silkeleyen, yokuşta nefesi kesilen isteksiz bir makine gelmiş gibi...
Sessiz bir sokakta kontağı yarım çevirdiğinizde arka koltuğun altından gelen o incecik vızıltıyı hiç dinlediniz mi? Yakıt pompası sağlıklı çalışırken tatlı bir fısıltı çıkarır depoda. Ama o fısıltı yerini inlemeye, hırıltılı bir uğultuya bıraktıysa...
Depoyu sürekli çeyreğin altında kullanmak, bizim sürücülerin en tatlı belası galiba. Pompaya soğutmayı sağlayan şeyin yine o deponun içindeki yakıt olduğunu unutuveriyoruz hemen. Kuru kuru çalışan sistem zamanla ısınıyor, zorlanıyor ve en sonunda "ben artık yokum" diye pes ediyor.
Geçenlerde bir okurum yazmış, otobanda giderken araba bir an silkip stop etmiş de az daha arkadaki tırla burun buruna geliyormuş. Motor birden susunca ne direksiyon kalıyor ne frenin o eski yumuşaklığı. Yolda kalmanın o tedirginliği, insanın sırtından soğuk terler döktüren cinsten gerçekten.
Servise gittiğinizde önünüze konacak fatura gözünüzü korkutmasın diye bazen parçayı yenilemek yerine depoyu temizletmek bile işe yarayabilir aslında. Kalitesiz yakıtın bıraktığı o katran gibi tortular boruları tıkadığında pompayı suçluyoruz hemen. Ara sıra depoyu güvenilir bir istasyondan fulleyip içine kaliteli bir temizleyici katmak fena fikir değil hani.
Aracınız size bir şeyler anlatmaya çalışıyorsa onu kulak ardı etmeyin, otomobiller durduk yere küsmez sürücüsüne. Sabah o ilk marş uzadıysa, yokuş yukarı çıkarken devir saati kendi kendine dalgalanıyorsa bir durup düşünün. Bırakın ustası bir baksın depoya, yolda kalıp çekici beklemekten her zaman daha ucuzdur tedbir almak.
Gaz pedalına basıyorsunuz ama araba sanki arkadan biri çekiyormuş gibi isteksizce mi hızlanıyor? İşte tam o an motorun kalbine yeterince benzin ya da motorin ulaşmadığını anlamak lazım. Aracın o eski canlılığı gitmiş, yerine aniden silkeleyen, yokuşta nefesi kesilen isteksiz bir makine gelmiş gibi...
Sessiz bir sokakta kontağı yarım çevirdiğinizde arka koltuğun altından gelen o incecik vızıltıyı hiç dinlediniz mi? Yakıt pompası sağlıklı çalışırken tatlı bir fısıltı çıkarır depoda. Ama o fısıltı yerini inlemeye, hırıltılı bir uğultuya bıraktıysa...
Depoyu sürekli çeyreğin altında kullanmak, bizim sürücülerin en tatlı belası galiba. Pompaya soğutmayı sağlayan şeyin yine o deponun içindeki yakıt olduğunu unutuveriyoruz hemen. Kuru kuru çalışan sistem zamanla ısınıyor, zorlanıyor ve en sonunda "ben artık yokum" diye pes ediyor.
Geçenlerde bir okurum yazmış, otobanda giderken araba bir an silkip stop etmiş de az daha arkadaki tırla burun buruna geliyormuş. Motor birden susunca ne direksiyon kalıyor ne frenin o eski yumuşaklığı. Yolda kalmanın o tedirginliği, insanın sırtından soğuk terler döktüren cinsten gerçekten.
Servise gittiğinizde önünüze konacak fatura gözünüzü korkutmasın diye bazen parçayı yenilemek yerine depoyu temizletmek bile işe yarayabilir aslında. Kalitesiz yakıtın bıraktığı o katran gibi tortular boruları tıkadığında pompayı suçluyoruz hemen. Ara sıra depoyu güvenilir bir istasyondan fulleyip içine kaliteli bir temizleyici katmak fena fikir değil hani.
Aracınız size bir şeyler anlatmaya çalışıyorsa onu kulak ardı etmeyin, otomobiller durduk yere küsmez sürücüsüne. Sabah o ilk marş uzadıysa, yokuş yukarı çıkarken devir saati kendi kendine dalgalanıyorsa bir durup düşünün. Bırakın ustası bir baksın depoya, yolda kalıp çekici beklemekten her zaman daha ucuzdur tedbir almak.
