Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Motor kaputunun altında dönen o metal senfoninin ömrünü belirleyen ilk ve son kelime, viskozitedir... Üretici mühendislerin laboratuvarda saatlerce test ederek belirlediği 5W-30 ya da 0W-20 gibi değerler, sadece birer sayı dizisinden ibaret değil; motorun kılcal damarlarındaki kanın akışkanlık direncidir. Yağ sıcaklığı yüz santigrat dereceyi aştığında, o filmin kopmaması gerekir. Kia araçların CRDi veya T-GDI ünitelerinde kullanılan yağların, yüksek basınç altında makaslama direncini koruyabilmesi için API SN Plus veya ACEA C2/C3 sertifikasyonlarına sahip olması şarttır. Peki, yanlış viskozitede bir yağ seçtiğinizde ne olur? Hidrolik iticilerin ses yapmasından tutun da, turbo milinin yatak sarmasına kadar uzanan zincirleme bir felaket...
Karter tapasını açtığınızda dökülen o simsiyah, özelliğini yitirmiş sıvı, aslında motorun çektiği tüm çilenin ispatıdır. Sürtünme katsayısını minimuma indirmekle görevli olan baz yağlar ve katık paketleri, binlerce kilometre boyunca yanma odasındaki kurumla ve asidik gazlarla savaşır. Zamanla bu katıklar tükenir, TBN (Toplam Baz Numarası) düşer ve yağ asidik bir karaktere bürünür. İşte tam bu noktada, metal yüzeylerde mikro aşınmalar başlar... Sürücü koltuğunda otururken motorun sesindeki o hafif kalınlaşmayı fark edemezsiniz ama metal metale sürtünmeye başladığında, aşınma çoktan başlamıştır bile. Periyodik bakım aralığını on beş bin kilometrelere kadar uzatmak, modern motorların toleransları düşünüldüğünde sadece bir pazarlama illüzyonudur.
Gerçek bir motor koruması istiyorsanız, yağ değişim periyotlarını yarıya indirmekten çekinmeyin... Özellikle şehir içi dur-kalk trafiğinde, motor yağı çalışma saati olarak çok daha erken yaşlanır. Yağ filtresinin baypas valfinin ne zaman açıldığını hiç düşündünüz mü? Filtre tıkanmaya yüz tuttuğunda, süzülmemiş yağ motora doğrudan girer ve işte o an, en büyük aşınma gerçekleşir. Orijinal filtre kullanımı ve tam spesifikasyona uygun sentetik yağ seçimi, motorun ömrünü on katına çıkarabilir. Belki de...
Karter tapasını açtığınızda dökülen o simsiyah, özelliğini yitirmiş sıvı, aslında motorun çektiği tüm çilenin ispatıdır. Sürtünme katsayısını minimuma indirmekle görevli olan baz yağlar ve katık paketleri, binlerce kilometre boyunca yanma odasındaki kurumla ve asidik gazlarla savaşır. Zamanla bu katıklar tükenir, TBN (Toplam Baz Numarası) düşer ve yağ asidik bir karaktere bürünür. İşte tam bu noktada, metal yüzeylerde mikro aşınmalar başlar... Sürücü koltuğunda otururken motorun sesindeki o hafif kalınlaşmayı fark edemezsiniz ama metal metale sürtünmeye başladığında, aşınma çoktan başlamıştır bile. Periyodik bakım aralığını on beş bin kilometrelere kadar uzatmak, modern motorların toleransları düşünüldüğünde sadece bir pazarlama illüzyonudur.
Gerçek bir motor koruması istiyorsanız, yağ değişim periyotlarını yarıya indirmekten çekinmeyin... Özellikle şehir içi dur-kalk trafiğinde, motor yağı çalışma saati olarak çok daha erken yaşlanır. Yağ filtresinin baypas valfinin ne zaman açıldığını hiç düşündünüz mü? Filtre tıkanmaya yüz tuttuğunda, süzülmemiş yağ motora doğrudan girer ve işte o an, en büyük aşınma gerçekleşir. Orijinal filtre kullanımı ve tam spesifikasyona uygun sentetik yağ seçimi, motorun ömrünü on katına çıkarabilir. Belki de...
