Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Kia Elektrikli Direksiyon (EPS) Arızaları
Sabah garajdan çıkarken direksiyonu çevirmek istiyorsun ama o tanıdık hafiflik yerine karşında taş gibi sertleşmiş bir demir yığını buluyorsun, işte o an insanın tüylerini diken diken eden o ilk şok dalgası bütün vücudunu sarıyor. Aslında her şey gayet normal başlamıştı oysa, dün akşam arabayı park ederken hiçbir şey yoktu, motoru stop ettin, eve çıktın ve sabah kontağı çevirdiğinde o minik sarı direksiyon lambası sinsi sinsi yüzüne bakıyor. Elektrikli hidrolik ya da tamamen elektronik destekli bu sistemler, sürücünün hayatını inanılmaz derecede kolaylaştırmak için tasarlanmışken bazen, tam da en olmadık zamanda, insana büyük bir çaresizlik hissi yaşatabiliyorlar.
Sütun tipi ya da kramayer dişli üzerine konumlandırılan bu hassas mekanizmaların kalbinde minik elektrik motorları ve bu motorlara anlık akım sağlayan beyinler yatıyor, yani ortada sadece mekanik bir dişli sürtünmesi değil karmaşık bir dijital iletişim ağı var. Direksiyon kutusunun içindeki tork sensörü senin direksiyona uyguladığın o nazik kuvveti algılayamaz hale geldiğinde, sistem kafası karışmış bir insan gibi ne yapacağını bilemiyor ve doğrudan kendini korumaya alıp desteği tamamen kesiveriyor. Zaten o yüzden o direksiyonu döndürmek için iki kişinin gücü yetmiyormuş gibi bir direnişle karşılaşıyorsun, yani ortada fiziksel bir kırılma yok ama görünmez bir duvar var.
Çoğu zaman bu arızaların temelinde, aracın aküsünden gelen zayıf voltaj veya şarj dinamosunun ufacık bir dalgalanması yatıyor ki bunu kabullenmek bazen insanlara çok basit geliyor, hani "koca araba sadece bir akü yüzünden mi böyle yapar" diye düşünmeden edemiyorsun. Elektronik kontrol ünitesi dediğimiz o küçük kutucuk, en ufak bir enerji düşüşünde hayati organları korumak adına direksiyon desteğini devre dışı bırakabiliyor, yani aslında araba kendi kendini sabote ediyor gibi görünse de aslında seni korumaya çalışıyor. Tabii bu durumu yolda seyir halindeyken yaşamak bambaşka bir kabus senaryosu, virajı dönerken birden kollarının kilitlendiğini hissetmek insanın ömründen ömür götürüyor resmen.
Tamir süreçlerine geldiğimizde ise işin rengi biraz değişiyor çünkü yetkili servislerin "komple direksiyon kutusu değişecek" ezberi insanı hem maddi hem manevi olarak epey yıpratıyor, oysa bazen sadece ufak bir lehim tazeleme veya sensör temizliği bütün sorunu kökten çözebiliyor. Piyasada bu işin ehli olan ustalar, içindeki o minik plastik dişlilerin aşınmasından tut da anakart üzerindeki entegrelerin yanmasına kadar her şeyi onarabiliyorlar, yani hemen elini cüzdanına atıp büyük paralar saçmadan önce mutlaka alternatif bir gözle bakmak gerekiyor. Zaten parça kalitesi ve işçilik o kadar önemli ki, uydurma bir parça taktırdığında altı ay sonra aynı korkuyu tekrar yaşamak işten bile değil, o yüzden güvenilir birini bulmak asıl mesele.
Arabayla olan bağını gözden geçirmek için bazen böyle sinyaller veriyor sanki makineler, ona biraz daha kulak vermeni, yoldaki o çukurlara girerken biraz daha yavaşlamanı fısıldıyorlar aslında. Direksiyon sistemine binen o ani yükler, kaldırıma çarparak yapılan hatalı parklar zamanla o hassas sensörlerin ve motorların ömrünü tüketiyor, sonra da bir sabah o sertleşmeyle yüzleşmek kaçınılmaz oluyor. Kendine bir iyilik yap ve o uyarı lambasını asla kulak ardı etme, çünkü bugünkü küçük bir elektrik arızası yarın çok daha büyük bir masrafın kapısını aralayabilir, ne dersin, belki de direksiyonu biraz daha şefkatle tutmanın zamanı gelmiştir...
Sabah garajdan çıkarken direksiyonu çevirmek istiyorsun ama o tanıdık hafiflik yerine karşında taş gibi sertleşmiş bir demir yığını buluyorsun, işte o an insanın tüylerini diken diken eden o ilk şok dalgası bütün vücudunu sarıyor. Aslında her şey gayet normal başlamıştı oysa, dün akşam arabayı park ederken hiçbir şey yoktu, motoru stop ettin, eve çıktın ve sabah kontağı çevirdiğinde o minik sarı direksiyon lambası sinsi sinsi yüzüne bakıyor. Elektrikli hidrolik ya da tamamen elektronik destekli bu sistemler, sürücünün hayatını inanılmaz derecede kolaylaştırmak için tasarlanmışken bazen, tam da en olmadık zamanda, insana büyük bir çaresizlik hissi yaşatabiliyorlar.
Sütun tipi ya da kramayer dişli üzerine konumlandırılan bu hassas mekanizmaların kalbinde minik elektrik motorları ve bu motorlara anlık akım sağlayan beyinler yatıyor, yani ortada sadece mekanik bir dişli sürtünmesi değil karmaşık bir dijital iletişim ağı var. Direksiyon kutusunun içindeki tork sensörü senin direksiyona uyguladığın o nazik kuvveti algılayamaz hale geldiğinde, sistem kafası karışmış bir insan gibi ne yapacağını bilemiyor ve doğrudan kendini korumaya alıp desteği tamamen kesiveriyor. Zaten o yüzden o direksiyonu döndürmek için iki kişinin gücü yetmiyormuş gibi bir direnişle karşılaşıyorsun, yani ortada fiziksel bir kırılma yok ama görünmez bir duvar var.
Çoğu zaman bu arızaların temelinde, aracın aküsünden gelen zayıf voltaj veya şarj dinamosunun ufacık bir dalgalanması yatıyor ki bunu kabullenmek bazen insanlara çok basit geliyor, hani "koca araba sadece bir akü yüzünden mi böyle yapar" diye düşünmeden edemiyorsun. Elektronik kontrol ünitesi dediğimiz o küçük kutucuk, en ufak bir enerji düşüşünde hayati organları korumak adına direksiyon desteğini devre dışı bırakabiliyor, yani aslında araba kendi kendini sabote ediyor gibi görünse de aslında seni korumaya çalışıyor. Tabii bu durumu yolda seyir halindeyken yaşamak bambaşka bir kabus senaryosu, virajı dönerken birden kollarının kilitlendiğini hissetmek insanın ömründen ömür götürüyor resmen.
Tamir süreçlerine geldiğimizde ise işin rengi biraz değişiyor çünkü yetkili servislerin "komple direksiyon kutusu değişecek" ezberi insanı hem maddi hem manevi olarak epey yıpratıyor, oysa bazen sadece ufak bir lehim tazeleme veya sensör temizliği bütün sorunu kökten çözebiliyor. Piyasada bu işin ehli olan ustalar, içindeki o minik plastik dişlilerin aşınmasından tut da anakart üzerindeki entegrelerin yanmasına kadar her şeyi onarabiliyorlar, yani hemen elini cüzdanına atıp büyük paralar saçmadan önce mutlaka alternatif bir gözle bakmak gerekiyor. Zaten parça kalitesi ve işçilik o kadar önemli ki, uydurma bir parça taktırdığında altı ay sonra aynı korkuyu tekrar yaşamak işten bile değil, o yüzden güvenilir birini bulmak asıl mesele.
Arabayla olan bağını gözden geçirmek için bazen böyle sinyaller veriyor sanki makineler, ona biraz daha kulak vermeni, yoldaki o çukurlara girerken biraz daha yavaşlamanı fısıldıyorlar aslında. Direksiyon sistemine binen o ani yükler, kaldırıma çarparak yapılan hatalı parklar zamanla o hassas sensörlerin ve motorların ömrünü tüketiyor, sonra da bir sabah o sertleşmeyle yüzleşmek kaçınılmaz oluyor. Kendine bir iyilik yap ve o uyarı lambasını asla kulak ardı etme, çünkü bugünkü küçük bir elektrik arızası yarın çok daha büyük bir masrafın kapısını aralayabilir, ne dersin, belki de direksiyonu biraz daha şefkatle tutmanın zamanı gelmiştir...
