Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Direksiyonun bir sabah uyandığında tamamen taştan farksız kesilmesi, sana o modern otomobilin aslında ne kadar kırılgan bir demir yığını olduğunu acı bir şekilde hatırlatır. Şehir içi trafiğinde o manevraları yaparken birden kollarının kasıldığını, o yumuşacık hissin yerini aniden devasa bir direncin aldığını haykıran bir şeyler var bu sistemde; evet, tam olarak MDPS yani Motor Driven Power Steering denilen o elektrikli beyin kafayı yiyor.
Kutunun içindeki o lanet sensörler bir gün geliyor, yoldan gelen sinyalleri tamamen yanlış yorumlamaya başlıyor ve sana o güvensizlik hissini damarlarında sonuna kadar hissettiriyor. Direksiyonu sağa sola çevirirken gelen o tıkırtılar, sanki içeride bir şeyler birbirini yiyormuş gibi kulağını tırmalayan o metalik sesler... Hani şu servise gittiğinde "Normal abi, bunlar kronik" deyip geçiştirdikleri o detaylar var ya, işte onlar senin hayatını tehlikeye atan ta kendileri.
Sürücü koltuğunda otururken ellerinin terlemesine neden olan o ani boşluk hissi, otoyolda giderken insanı ömründen ömür götüren cinstendir; yani yolda akıp giderken direksiyonun bir anlığına hakimiyetten çıkması kadar korkunç bir kabus olamaz herhalde. Kolonu tutan o mafsal milinin ve eskiyecek olan o plastik dişlilerin zamanla erimesi, mühendislik hatası mı yoksa bilinçli bir eskiltme politikası mı, insan düşünmeden edemiyor doğrusu.
Garanti süresi biter bitmez patlak veren o masraflı arızalar, insanı adeta yetkili servislerin kar hırsına kurban ediyormuş gibi bir paranoyaya sürüklemiyor mu sence de? O direksiyon simidinin altındaki elektrik motorunun aşırı ısınması ve kendini korumaya alıp tamamen devre dışı kalması, modern teknolojinin bize sunduğu en büyük kazık olabilir mi; çünkü o an aracı kontrol etmekten başka çaren kalmıyor.
Böyle bir durum başına geldiğinde sakın direksiyonu zorlayıp durumu daha da kötü bir çıkmaza sokma, hemen güvenli bir kenara çek ve o aracı stop edip yeniden başlatmayı dene bakalım ne olacak... Tabii ki bu geçici bir çözüm, o milin veya esneyen kuplörün değişmesi şart oğlu şart, yoksa bir virajda o direksiyon elinde kalır da haberin bile olmaz.
Kutunun içindeki o lanet sensörler bir gün geliyor, yoldan gelen sinyalleri tamamen yanlış yorumlamaya başlıyor ve sana o güvensizlik hissini damarlarında sonuna kadar hissettiriyor. Direksiyonu sağa sola çevirirken gelen o tıkırtılar, sanki içeride bir şeyler birbirini yiyormuş gibi kulağını tırmalayan o metalik sesler... Hani şu servise gittiğinde "Normal abi, bunlar kronik" deyip geçiştirdikleri o detaylar var ya, işte onlar senin hayatını tehlikeye atan ta kendileri.
Sürücü koltuğunda otururken ellerinin terlemesine neden olan o ani boşluk hissi, otoyolda giderken insanı ömründen ömür götüren cinstendir; yani yolda akıp giderken direksiyonun bir anlığına hakimiyetten çıkması kadar korkunç bir kabus olamaz herhalde. Kolonu tutan o mafsal milinin ve eskiyecek olan o plastik dişlilerin zamanla erimesi, mühendislik hatası mı yoksa bilinçli bir eskiltme politikası mı, insan düşünmeden edemiyor doğrusu.
Garanti süresi biter bitmez patlak veren o masraflı arızalar, insanı adeta yetkili servislerin kar hırsına kurban ediyormuş gibi bir paranoyaya sürüklemiyor mu sence de? O direksiyon simidinin altındaki elektrik motorunun aşırı ısınması ve kendini korumaya alıp tamamen devre dışı kalması, modern teknolojinin bize sunduğu en büyük kazık olabilir mi; çünkü o an aracı kontrol etmekten başka çaren kalmıyor.
Böyle bir durum başına geldiğinde sakın direksiyonu zorlayıp durumu daha da kötü bir çıkmaza sokma, hemen güvenli bir kenara çek ve o aracı stop edip yeniden başlatmayı dene bakalım ne olacak... Tabii ki bu geçici bir çözüm, o milin veya esneyen kuplörün değişmesi şart oğlu şart, yoksa bir virajda o direksiyon elinde kalır da haberin bile olmaz.
