Yusuf Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Mesai saatleri bittikten sonra karanlıkta kalmanın o tuhaf huzursuzluğu başkadır, sigortanın attığı o anı hatırlıyorum da evdeki bütün yükü tek bir bakır hatta bindirmişiz meğer. Sigorta panosundaki 32 amperlik otomatın çıkış ucunda, özellikle NYM tipi üç damarlı kablonun izolesi ısıdan kavrulup kömürleşmişti; işte o siyah leke sadece bir yalıtım hatası değil, yıllarca binen aşırı akımın dilsiz itirafıydı.
Penseyi elime aldığımda iletkenin kesit alanını kontrol etmek ilk refleksim oldu, milimetrekare hesabını şansa bırakamazsınız çünkü 2.5 mm²'lik bir linye hattına yanlışlıkla daha ince bir kablo çekerseniz o direnç yine ısıya dönecektir. Sigortaları ana şalterden tamamen indirip kontrol kalemiyle fazın bittiğinden emin olduktan sonra, klemens bağlantısındaki oksitlenmiş vidaları gevşettim; bakır telin o mat ve kırılgan hali bana malzemenin ne kadar akım çektiğini net şekilde anlatıyordu.
Kanal içindeki eski hattı çekerken kılavuz telin takıldığı o kör noktada biraz ter döktüm, bazen sıva altı borularda çap daralması olur ve teli zorlamak bütün sistemi baştan aşağı kırmanıza yol açar. Yeni çekeceğim Halojen Free damarı hazırlarken eskinin iki katı titizlik gösterdim, çünkü duman salınımcı olmayan bu kesitler özellikle kapalı buatlarda hayat kurtarıyor.
Buat kapağını açtığımda gördüğüm o ek yerleri resmen saatli bombaydı, klemens yerine zamanında elektrikçi bandıyla sarılıp bırakılan o twisted ekler ark yapmış ve bakır tellerin uçlarını eritmişti. Amerikan klemens veya kaliteli geçmeli ek elemanları varken hala o bantlara sarılan elleri anlamakta zorlanıyorum, akımın o noktada yaratacağı temas direnci bütün odayı kül edebilirdi.
Yeniden enerji vermeden önce multimetreyi direnç kademesine alıp nötr ile toprak arasında kaçak olup olmadığını üç kez kontrol ettim, acele işe şeytan karışır lafı en çok elektrikte gerçektir. Sigortayı kaldırıp o ilk çıt sesini duyduğumdaki rahatlama hissi... Her şey yerine oturmuştu, kablolar artık serin çalışıyordu.
Penseyi elime aldığımda iletkenin kesit alanını kontrol etmek ilk refleksim oldu, milimetrekare hesabını şansa bırakamazsınız çünkü 2.5 mm²'lik bir linye hattına yanlışlıkla daha ince bir kablo çekerseniz o direnç yine ısıya dönecektir. Sigortaları ana şalterden tamamen indirip kontrol kalemiyle fazın bittiğinden emin olduktan sonra, klemens bağlantısındaki oksitlenmiş vidaları gevşettim; bakır telin o mat ve kırılgan hali bana malzemenin ne kadar akım çektiğini net şekilde anlatıyordu.
Kanal içindeki eski hattı çekerken kılavuz telin takıldığı o kör noktada biraz ter döktüm, bazen sıva altı borularda çap daralması olur ve teli zorlamak bütün sistemi baştan aşağı kırmanıza yol açar. Yeni çekeceğim Halojen Free damarı hazırlarken eskinin iki katı titizlik gösterdim, çünkü duman salınımcı olmayan bu kesitler özellikle kapalı buatlarda hayat kurtarıyor.
Buat kapağını açtığımda gördüğüm o ek yerleri resmen saatli bombaydı, klemens yerine zamanında elektrikçi bandıyla sarılıp bırakılan o twisted ekler ark yapmış ve bakır tellerin uçlarını eritmişti. Amerikan klemens veya kaliteli geçmeli ek elemanları varken hala o bantlara sarılan elleri anlamakta zorlanıyorum, akımın o noktada yaratacağı temas direnci bütün odayı kül edebilirdi.
Yeniden enerji vermeden önce multimetreyi direnç kademesine alıp nötr ile toprak arasında kaçak olup olmadığını üç kez kontrol ettim, acele işe şeytan karışır lafı en çok elektrikte gerçektir. Sigortayı kaldırıp o ilk çıt sesini duyduğumdaki rahatlama hissi... Her şey yerine oturmuştu, kablolar artık serin çalışıyordu.
