Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Gözlerimizin dış köşesi zamanla, ya da tamamen genetik sebeplerle aşağı doğru meyillenebiliyor. İşte tam bu noktada, o baygın ve yorgun ifadeyi ortadan kaldırmak için kantopeksi dediğimiz küçük bir dokunuş devreye giriyor. Aslında mesele sadece gözü yukarı çekmek değil, yüzdeki o hüzünlü havayı tamamen dağıtmak. Vallahi billahi, aynaya baktığında insanın enerjisini sömüren o ifadeyi tek bir operasyonla silip atmak mümkün olabiliyor bazen.
Herkesin merak ettiği o ideal çekiklik seviyesi kişiden kişiye değişir, bunu asla unutmamak lazım. Hekiminizle masaya oturduğunuzda "Beni falanca ünlüye benzetin" demek yerine, kendi yüz hatlarınızın izin verdiği o doğal sınırı bulmalısınız. Zira yüzün kendi içinde sakladığı gizli bir geometri vardır ve o dengeyi bozarsanız, sonuç ne yazık ki yapay duracaktır. Yani demem o ki, başkasının gözü sizde emanet gibi durabilir...
Lokal anesteziyle halledilen, öyle günlerce hastanede yatmayı gerektirmeyen pratik bir süreçten bahsediyoruz. Gözün dış kenarındaki o minik bağ dokusu, yukarıdaki kemik zarına kalıcı dikişlerle öyle bir sabitlenir ki... Operasyon sonrasında oluşan hafif morluklar ve ödemler ise bir haftada kaybolup gider, gözünüzü hiç korkutmasın. Zaten modern tıp artık bu tarz mikro müdahalelerde iyileşme sürelerini inanılmaz kısalttı, abi ya.
Operasyonun kalıcılığı meselesi de kafaları çok kurcalıyor, haklısınız. Yaşlanmanın önüne hiçbirimiz geçemiyoruz neticede, yer çekimi de 24 saat iş başında. Yapılan işlem ömür boyu ilk günkü gibi kalmaz belki ama göz yapınızı hiçbir zaman o eski, sarkık haline de döndürmez. Yani bir kere bu yatırımı kendinize yaptığınızda, yaş alma sürecine birkaç sıfır önde başlamış oluyorsunuz diyebiliriz.
Ameliyattan sonraki o ilk birkaç gün gözü korumak, iyileşme hızını doğrudan etkileyen en kritik virajdır. Doktorun verdiği damlaları düzenli damlatmak, başı yüksekte tutarak uyumak ve en önemlisi gözü ovuşturmamak gerekiyor. Hani bazen refleks olarak gözümüzü kaşırız ya, işte ondan kesinlikle uzak durulmalı. Emeklerin zayi olmaması için ilk hafta sabretmek şart, benden söylemesi.
Herkesin merak ettiği o ideal çekiklik seviyesi kişiden kişiye değişir, bunu asla unutmamak lazım. Hekiminizle masaya oturduğunuzda "Beni falanca ünlüye benzetin" demek yerine, kendi yüz hatlarınızın izin verdiği o doğal sınırı bulmalısınız. Zira yüzün kendi içinde sakladığı gizli bir geometri vardır ve o dengeyi bozarsanız, sonuç ne yazık ki yapay duracaktır. Yani demem o ki, başkasının gözü sizde emanet gibi durabilir...
Lokal anesteziyle halledilen, öyle günlerce hastanede yatmayı gerektirmeyen pratik bir süreçten bahsediyoruz. Gözün dış kenarındaki o minik bağ dokusu, yukarıdaki kemik zarına kalıcı dikişlerle öyle bir sabitlenir ki... Operasyon sonrasında oluşan hafif morluklar ve ödemler ise bir haftada kaybolup gider, gözünüzü hiç korkutmasın. Zaten modern tıp artık bu tarz mikro müdahalelerde iyileşme sürelerini inanılmaz kısalttı, abi ya.
Operasyonun kalıcılığı meselesi de kafaları çok kurcalıyor, haklısınız. Yaşlanmanın önüne hiçbirimiz geçemiyoruz neticede, yer çekimi de 24 saat iş başında. Yapılan işlem ömür boyu ilk günkü gibi kalmaz belki ama göz yapınızı hiçbir zaman o eski, sarkık haline de döndürmez. Yani bir kere bu yatırımı kendinize yaptığınızda, yaş alma sürecine birkaç sıfır önde başlamış oluyorsunuz diyebiliriz.
Ameliyattan sonraki o ilk birkaç gün gözü korumak, iyileşme hızını doğrudan etkileyen en kritik virajdır. Doktorun verdiği damlaları düzenli damlatmak, başı yüksekte tutarak uyumak ve en önemlisi gözü ovuşturmamak gerekiyor. Hani bazen refleks olarak gözümüzü kaşırız ya, işte ondan kesinlikle uzak durulmalı. Emeklerin zayi olmaması için ilk hafta sabretmek şart, benden söylemesi.
