Hakan Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yola çıkmak üzere kontağı çevirdiğin o an, motorun altından gelen hafif bir tıkırtı ya da garip bir homurtu bütün neşeni kaçırabilir ki zaten bu tarz sesler hiçbir zaman hayra alamet değildir; özellikle konu triger kayışı olduğunda işin rengi bir anda değişiverir. Sabahın erken saatlerinde işe yetişme telaşıyla ya da uzun bir yolculuğun heyecanıyla bu küçük detayları görmezden gelmek, maalesef insanın başına gelebilecek en pahalı ihmallerden biridir. Kaputun altında dönüp duran o kauçuk dişli parça, motorun kalbinin ritmini belirler ve sen farkında olmadan aslında her saniye hayati bir görevi sessizce yerine getirir. Peki, o kayıştan şüpheleniyorsan ya da usta "değişmesi lazım" dediyse ama senin de acil bir yere gitmen gerekiyorsa, o arabaya binip marşa basmak gerçekten mantıklı mı?
Motorun iç mekanizması öyle hassas bir dengede çalışır ki, pistonlarla supaplar milimetrik hesaplarla birbirini ıskalayarak hareket eder; işte bu kusursuz senfoninin tek şefi de o zavallı triger kayışıdır. Kayış sıyırmaya başladığında ya da ömrünü tamamlayıp kopmaya yüz tuttuğunda, o uyumlu dans bir anda korkunç bir demir yığını çarpışmasına döner ve sen daha ne olduğunu anlayamadan motorun altından gelen o metalik çatırtı her şeyi özetler. "Alt tarafı biraz ses yapıyor, iki kilometre ötedeki markete kadar idare eder" diyerek gaza basmak, aslında motoru kendi ellerinle hurdaya çıkarmakla eşdeğerdir çünkü o kayış koptuğu an içerideki her şey birbirine girecek...
Yolda giderken bir anda motorun susvermesi ve direksiyonun taşa kesmesi, başına gelebilecek en korkutucu anlardan biridir ki bunu otoyolun ortasında yaşamak gerçekten insanı panikletir. Hareket halindeki bir aracın trigeri koptuğu saniyede motor stop eder, fren desteğin zayıflar, direksiyonu çevirmek imkansızlaşır ve arkadan gelen araçların kornaları arasında kendini şerit ortasında öylece kalakalmış bulursun. Şanslı günündezsen sadece çekici parası öder ve derin bir " ucuz atlattık" nefesi alırsın ama o an hızın yüksekse, yaşanabilecek tehlikenin boyutunu düşünmek bile istemezsin doğrusu.
Ustaların atölyede yüzünü ekşiterek "bu kayış artık beni değiştir diye bağırıyor" dediği o anları hatırlarsın da yine de kulak ardı edersin ya, insan işte, hep en kötünün kendi başına gelmeyeceğine inanmak ister. Oysa biraz para ve zaman harcamamak adına göze aldığın o risk, birkaç gün sonra bin katı masraf olarak kapına dayanır ve o motoru toplatmak arabanın yarı fiyatına mal olur. Şöyle bir durup düşününce, üç kuruşluk kauçuk parçaya güvenip bütün bir hayatı ve cüzdanı tehlikeye atmak ne kadar mantıklı, değil mi?
Eğer şüpheleniyorsan, motorun kaputunu bile açmadan o arabayı olduğu yerde bırakmak ve bir uzmana çekici yardımıyla ulaştırmak en akıllıca hamle olacaktır; çünkü şansını zorlamanın bu konuda hiçbir anlamı yoktur. Yolculuk planlarını iptal etmek o an canını sıkabilir, belki toplantına geç kalacaksın ya da planların altüst olacak ama inanki yolda kalmaktan ve motoru eline almaktan çok daha iyidir bütün bunlar. Araba dediğin masrafı sever, nankördür biraz ama triger konusunda ona asla güvenilmez; o yüzden sesini dinle, erken davran ve o kontak anahtarını cebinde tut.
Motorun iç mekanizması öyle hassas bir dengede çalışır ki, pistonlarla supaplar milimetrik hesaplarla birbirini ıskalayarak hareket eder; işte bu kusursuz senfoninin tek şefi de o zavallı triger kayışıdır. Kayış sıyırmaya başladığında ya da ömrünü tamamlayıp kopmaya yüz tuttuğunda, o uyumlu dans bir anda korkunç bir demir yığını çarpışmasına döner ve sen daha ne olduğunu anlayamadan motorun altından gelen o metalik çatırtı her şeyi özetler. "Alt tarafı biraz ses yapıyor, iki kilometre ötedeki markete kadar idare eder" diyerek gaza basmak, aslında motoru kendi ellerinle hurdaya çıkarmakla eşdeğerdir çünkü o kayış koptuğu an içerideki her şey birbirine girecek...
Yolda giderken bir anda motorun susvermesi ve direksiyonun taşa kesmesi, başına gelebilecek en korkutucu anlardan biridir ki bunu otoyolun ortasında yaşamak gerçekten insanı panikletir. Hareket halindeki bir aracın trigeri koptuğu saniyede motor stop eder, fren desteğin zayıflar, direksiyonu çevirmek imkansızlaşır ve arkadan gelen araçların kornaları arasında kendini şerit ortasında öylece kalakalmış bulursun. Şanslı günündezsen sadece çekici parası öder ve derin bir " ucuz atlattık" nefesi alırsın ama o an hızın yüksekse, yaşanabilecek tehlikenin boyutunu düşünmek bile istemezsin doğrusu.
Ustaların atölyede yüzünü ekşiterek "bu kayış artık beni değiştir diye bağırıyor" dediği o anları hatırlarsın da yine de kulak ardı edersin ya, insan işte, hep en kötünün kendi başına gelmeyeceğine inanmak ister. Oysa biraz para ve zaman harcamamak adına göze aldığın o risk, birkaç gün sonra bin katı masraf olarak kapına dayanır ve o motoru toplatmak arabanın yarı fiyatına mal olur. Şöyle bir durup düşününce, üç kuruşluk kauçuk parçaya güvenip bütün bir hayatı ve cüzdanı tehlikeye atmak ne kadar mantıklı, değil mi?
Eğer şüpheleniyorsan, motorun kaputunu bile açmadan o arabayı olduğu yerde bırakmak ve bir uzmana çekici yardımıyla ulaştırmak en akıllıca hamle olacaktır; çünkü şansını zorlamanın bu konuda hiçbir anlamı yoktur. Yolculuk planlarını iptal etmek o an canını sıkabilir, belki toplantına geç kalacaksın ya da planların altüst olacak ama inanki yolda kalmaktan ve motoru eline almaktan çok daha iyidir bütün bunlar. Araba dediğin masrafı sever, nankördür biraz ama triger konusunda ona asla güvenilmez; o yüzden sesini dinle, erken davran ve o kontak anahtarını cebinde tut.
