Osman Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yakıt maliyetlerinin döngüsünde fabrika çıkışlı ya da sonradan entegre edilen otogaz sistemleri, bizim gibi bu asfaltta kilometre devirenler için kaçınılmaz birer can simidi oldu lakin her güzel şeyin bir bedeli var ve bu bedel bazen kaputun altında biriken o gizemli arıza kodlarıyla ödeniyor, özellikle Grand Vitara ya da Swift gibi yıllara meydan okuyan Japon mühendisliğinin o hassas motor bloklarına bu yabancı yakıt pompalandığında mekanik reaksiyonlar bambaşka bir boyuta evriliyor, subap yuvalarının o muazzam ısıya direnç gösteremeyip zamanla erimesi ya da silindir kapak contasının bu termal şokla birlikte adeta havlu atması, usta rampalarında geçirdiğimiz o uzun, kahve kokulu ama sinir bozucu öğleden sonraların asıl sebebi, kim derdi ki ekonomik sürüş hayali bir gün bizi motor revizyonuna kadar götürecek...
ECU beyninin o kararsız kalibre haritaları, benzinden tüpe geçerken yaşanan o ani debriyaj silkelemeleri ve tabii ki motor arıza lambasının o sinsi sarı ışığı adeta hayatımızın bir parçası haline geldi, enjektör memelerinin çapı yanlış seçildiğinde fakir karışımda kalan o motor, yüksek devirlerde adeta nefessiz kalıyor ve sürücü koltuğunda oturan bizler o an sadece egzozdan gelen patırtıyı değil cebimizden gidenleri de derinden hissediyoruz, peki ya o regülatör basınç dalgalanmaları, soğuk kış sabahlarında marşa basıp gaza geçiş anında yaşanan o stop etme kabusları insanı çileden çıkarmaya yetiyor da artıyor bile, hani derler ya "taktır kafan rahat etsin", neresi rahat ediyormuş acaba...
Subap ayarlarının hidrolik olmayıp mekanik fincanlarla yapıldığı o eski tip motorlarda, LPG'nin o kuru yapısı yüzünden egzoz subaplarının adeta kağıt gibi erimesi ve kompresyon kaçaklarının başlaması, usta koltuğunda bacak bacak üstüne atıp "abi senin subaplar gitmiş" cümlesini duymakla başlar her şey, o an motorun o saat gibi çalışan o karakteristik Japon sesi birden bozulur, rölantide ibre aşağı yukarı dans etmeye başlar ve siz direksiyon simidinde o ince titreşimi iliklerinize kadar hissedersiniz, aslında bu bir mühendislik hatası değil, tamamen bizim daha az ödeme arzumuzla makinelerin doğasına yaptığımız o sessiz ama şiddetli müdahalenin kaçınılmaz faturası...
Kablo demetlerinin zamanla ısıya yenik düşüp oksitlenmesi, map sensörünün o incecik hortumunun yerinden çıkıp motoru zengin karışım batağına sürüklemesi derken kaputun altındaki o karmaşık labirent adeta bir kördüğüme dönüyor, bazen o kadar garip arızalarla karşılaşıyoruz ki hiçbir arıza tespit cihazı o sorunu tam olarak işaret edemiyor, usta eline feneri alıp saatlerce kablo izliyor, biz de arkasında ellerimiz cebimizde çay yudumlayarak "acaba bu sefer masraf ne kadar tutacak" diye içten içe kemiriliyoruz, halbuki o sensörler, o regülatörler, o filtreler hep birbiriyle senkronize çalışmak zorunda ama araya o sıvılaştırılmış gaz girdiğinde denge bir kez olsun şaşmaya görsün...
ECU beyninin o kararsız kalibre haritaları, benzinden tüpe geçerken yaşanan o ani debriyaj silkelemeleri ve tabii ki motor arıza lambasının o sinsi sarı ışığı adeta hayatımızın bir parçası haline geldi, enjektör memelerinin çapı yanlış seçildiğinde fakir karışımda kalan o motor, yüksek devirlerde adeta nefessiz kalıyor ve sürücü koltuğunda oturan bizler o an sadece egzozdan gelen patırtıyı değil cebimizden gidenleri de derinden hissediyoruz, peki ya o regülatör basınç dalgalanmaları, soğuk kış sabahlarında marşa basıp gaza geçiş anında yaşanan o stop etme kabusları insanı çileden çıkarmaya yetiyor da artıyor bile, hani derler ya "taktır kafan rahat etsin", neresi rahat ediyormuş acaba...
Subap ayarlarının hidrolik olmayıp mekanik fincanlarla yapıldığı o eski tip motorlarda, LPG'nin o kuru yapısı yüzünden egzoz subaplarının adeta kağıt gibi erimesi ve kompresyon kaçaklarının başlaması, usta koltuğunda bacak bacak üstüne atıp "abi senin subaplar gitmiş" cümlesini duymakla başlar her şey, o an motorun o saat gibi çalışan o karakteristik Japon sesi birden bozulur, rölantide ibre aşağı yukarı dans etmeye başlar ve siz direksiyon simidinde o ince titreşimi iliklerinize kadar hissedersiniz, aslında bu bir mühendislik hatası değil, tamamen bizim daha az ödeme arzumuzla makinelerin doğasına yaptığımız o sessiz ama şiddetli müdahalenin kaçınılmaz faturası...
Kablo demetlerinin zamanla ısıya yenik düşüp oksitlenmesi, map sensörünün o incecik hortumunun yerinden çıkıp motoru zengin karışım batağına sürüklemesi derken kaputun altındaki o karmaşık labirent adeta bir kördüğüme dönüyor, bazen o kadar garip arızalarla karşılaşıyoruz ki hiçbir arıza tespit cihazı o sorunu tam olarak işaret edemiyor, usta eline feneri alıp saatlerce kablo izliyor, biz de arkasında ellerimiz cebimizde çay yudumlayarak "acaba bu sefer masraf ne kadar tutacak" diye içten içe kemiriliyoruz, halbuki o sensörler, o regülatörler, o filtreler hep birbiriyle senkronize çalışmak zorunda ama araya o sıvılaştırılmış gaz girdiğinde denge bir kez olsun şaşmaya görsün...
