Emre Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Modern dizel motorların o gizli kapaklı dünyasında, sürücünün huzurunu kaçıran tek bir parça vardır ki o da egzoz sisteminin en ücra köşesinde saklanır. Yolların tozunu yutarken bir yandan da çevreye saygılı görünmeye çalışan o sessiz katil, aslında aracın kalbine inen en keskin bıçaktır.
Kilometreler devrildikçe egzoz borusunun iç çeperlerinde biriken o kara leke, motorun nefesini yavaş yavaş keser ve sürücüye hiç beklemediği anda unuttuğu bir borcu hatırlatır. Aslında her şey o inatçı kurum zerreciklerinin filtre gözeneklerine yerleşmesiyle başlar, kim bilir belki de yanlış yakıt seçiminin cezasıdır bu.
Gösterge panelinde beliren o sarı lamba yandığında, ruhunuzun bir köşesinde inceden bir sızı başlar çünkü bilirsiniz ki tamirhane yolları artık gözünüzde tütmeye başlamıştır. Bu arıza öyle sıradan bir motor arızasına benzemez, adeta arabanın astım krizi tutmuş gibi öksürmesine ve çekişten düşmesine neden olur.
Uzun yolda yüksek devir çevirerek bu derdin dermanını bulacağını sanır insan ama bazen o bile yetersiz kalır, çünkü kurum o kadar derinlere işlemiştir ki ateş bile söküp atamaz. Belki de servisin kapısını çalmadan önce motoru biraz zorlamak gerekirdi, kim bilir belki de her şeyin çaresi o otoban hızlarında gizliydi.
Şehir içi dur-kalk trafiğinde heba olan o güzelim motorlar, aslında açık yolların özlemini çekerken kendi egzozunda boğulmaya mahkûm ediliyorlar. Kim derdi ki teknoloji harikası bu motorlar, en basit kurum birikimi yüzünden yolda kalıp insanı o ıssız otoban ortasında perişan edecek.
Egzoz temizliği denilen o masraflı işlem bile bazen geçici bir teselliden öteye geçemez, zira asıl mesele motorun nefes almasını sağlayan o hassas dengenin bir kez bozulmuş olmasıdır. Belki de dizel araç alırken bu gerçeği on kez düşünmek lazımdı, ne dersiniz, siz de aynı pişmanlığı hissetmediniz mi direksiyon başında?
Kilometreler devrildikçe egzoz borusunun iç çeperlerinde biriken o kara leke, motorun nefesini yavaş yavaş keser ve sürücüye hiç beklemediği anda unuttuğu bir borcu hatırlatır. Aslında her şey o inatçı kurum zerreciklerinin filtre gözeneklerine yerleşmesiyle başlar, kim bilir belki de yanlış yakıt seçiminin cezasıdır bu.
Gösterge panelinde beliren o sarı lamba yandığında, ruhunuzun bir köşesinde inceden bir sızı başlar çünkü bilirsiniz ki tamirhane yolları artık gözünüzde tütmeye başlamıştır. Bu arıza öyle sıradan bir motor arızasına benzemez, adeta arabanın astım krizi tutmuş gibi öksürmesine ve çekişten düşmesine neden olur.
Uzun yolda yüksek devir çevirerek bu derdin dermanını bulacağını sanır insan ama bazen o bile yetersiz kalır, çünkü kurum o kadar derinlere işlemiştir ki ateş bile söküp atamaz. Belki de servisin kapısını çalmadan önce motoru biraz zorlamak gerekirdi, kim bilir belki de her şeyin çaresi o otoban hızlarında gizliydi.
Şehir içi dur-kalk trafiğinde heba olan o güzelim motorlar, aslında açık yolların özlemini çekerken kendi egzozunda boğulmaya mahkûm ediliyorlar. Kim derdi ki teknoloji harikası bu motorlar, en basit kurum birikimi yüzünden yolda kalıp insanı o ıssız otoban ortasında perişan edecek.
Egzoz temizliği denilen o masraflı işlem bile bazen geçici bir teselliden öteye geçemez, zira asıl mesele motorun nefes almasını sağlayan o hassas dengenin bir kez bozulmuş olmasıdır. Belki de dizel araç alırken bu gerçeği on kez düşünmek lazımdı, ne dersiniz, siz de aynı pişmanlığı hissetmediniz mi direksiyon başında?
