Sami Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Sabahın köründe o marşa basıp da ibrenin inadına yerinden kıpırdamadığı o anı hatırla bir; kaloriferden gelen o cılız ılık hava sana aslında motorun içten içe dert yandığının ilk fısıltısıydı da sen yine o telaşla kulak arkası ettin, oysa kilometreler ilerledikçe motor su sıcaklığının olması gereken o ideal çizgiye bir türlü tırmanamaması, termostatın açık konumda sıkışıp kaldığının ve soğutma sıvısının sürekli radyatörde devirdaim yaparak motoru buz gibi tutmaya çalıştığının en net, en yalın kanıtıdır; yani motorun aslında içeride donuyor, sen ise farkında bile değilsin.
Aşırı sıcak yaz günlerinde ise tam tersi bir kabus seni bekler o sıkışık şehir trafiğinde, fanın o kulak tırmalamayan ama içine bir kurt düşüren yüksek sesini dinlerken gözün sürekli hararet göstergesine kayar ya işte o an termostatın bu kez kapalı konumda kilitlenip kaldığını ve soğuk suyun motora giriş kapısını tamamen kapattığını anlarsın, içeride kaynayan o devasa demir yığını dışarıya tek bir damla sıcaklık veremez çünkü yol tıkanmıştır...
Bir sabah kaputu açıp da radyatör hortumlarını şöyle üstünkörü bir yokladığında, biri alev gibi yanarken diğerinin buz gibi kaldığını fark ettiğinde kafandaki o taşlar yerine oturur aslında; termostat dediğin o küçük parça, binlerce liralık motoru koruyan o koca yürekli bekçi, görevini yapamaz hale gelmiştir ve artık ya tamamen açık kalmıştır ya da tamamen kapanmış, ortası yok bu işin...
Usta, "değişmesi lazım" dediğinde içinden geçirdiğin o "aman altı üstü bir parça" düşüncesini bir kenara bırakmalısın; çünkü o küçük mekanik aksam bozulduğunda motorun beyni olan termostat yuvası ve sensörler de bu düzensizlikten nasibini alır, yakıt tüketimin gizliden gizliye tavan yapar, egzozdan yayılan o tuhaf koku da cabası...
Yola çıkmadan önce o gösterge paneline şöyle bir anlığına da olsa bakma alışkanlığı edinsen iyi edersin; çünkü araba sana arızasını asla balyozla vurarak söylemez, küçük nazlanmalarla, geç ısınmalarla ya da anlık hararet oynamalarıyla fısıldar ki termostat arızası da tam olarak bu sessiz çığlıkların en belirgin olanıdır...
Aşırı sıcak yaz günlerinde ise tam tersi bir kabus seni bekler o sıkışık şehir trafiğinde, fanın o kulak tırmalamayan ama içine bir kurt düşüren yüksek sesini dinlerken gözün sürekli hararet göstergesine kayar ya işte o an termostatın bu kez kapalı konumda kilitlenip kaldığını ve soğuk suyun motora giriş kapısını tamamen kapattığını anlarsın, içeride kaynayan o devasa demir yığını dışarıya tek bir damla sıcaklık veremez çünkü yol tıkanmıştır...
Bir sabah kaputu açıp da radyatör hortumlarını şöyle üstünkörü bir yokladığında, biri alev gibi yanarken diğerinin buz gibi kaldığını fark ettiğinde kafandaki o taşlar yerine oturur aslında; termostat dediğin o küçük parça, binlerce liralık motoru koruyan o koca yürekli bekçi, görevini yapamaz hale gelmiştir ve artık ya tamamen açık kalmıştır ya da tamamen kapanmış, ortası yok bu işin...
Usta, "değişmesi lazım" dediğinde içinden geçirdiğin o "aman altı üstü bir parça" düşüncesini bir kenara bırakmalısın; çünkü o küçük mekanik aksam bozulduğunda motorun beyni olan termostat yuvası ve sensörler de bu düzensizlikten nasibini alır, yakıt tüketimin gizliden gizliye tavan yapar, egzozdan yayılan o tuhaf koku da cabası...
Yola çıkmadan önce o gösterge paneline şöyle bir anlığına da olsa bakma alışkanlığı edinsen iyi edersin; çünkü araba sana arızasını asla balyozla vurarak söylemez, küçük nazlanmalarla, geç ısınmalarla ya da anlık hararet oynamalarıyla fısıldar ki termostat arızası da tam olarak bu sessiz çığlıkların en belirgin olanıdır...
