Olgun Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Triger zincirinin sesinden eskisinden farklı bir uğultu yükseldiğinde o sarı motor arıza lambası panoda adeta bir mahkeme celbi gibi yanar.
P0171 kodu Fransız mühendisliğinin o karmaşık elektronik zihninde silindir bloğuna giren yakıt-hava karışımının fakir kaldığını, yani ortada solunan oksijenin yakıttan çok daha fazla olduğunu fısıldar.
Fransız tipi bir kaputun altına ilk defa tornavida sokanlar genelde bu arızayı sıradan bir benzin filtresi tıkanıklığı sanarak büyük bir yanılgıya düşer.
Hava akış metresi, yani maf sensörü tozlu yollarda ömrünü tamamlarken ECU’ya tam olarak ne gönderdiğini kendisi bile unutur.
Oksijen sensörleri egzoz manifoldunun o kavurucu sıcağında verileri sürekli manipüle ederken motor kontrol ünitesi ne yapacağını bilemez halde debelenir.
Çatlamış bir vakum hortumu bazen tüm bu karmaşanın tek ve en acımasız sorumlusudur.
Siz gaza bastıkça motor o açlıktan bayılacak raddeye gelir fakat göstergeler hâlâ her şey yolundaymış gibi sessizliğini korur.
Enjektörlerin uçlarında biriken o minik karbon tortuları yakıt püskürtme anını saniyenin onda biri kadar geciktirttiğinde işte o zaman işin rengi tamamen değişir.
Yakıt basınç regülatörü görevini yapmayı bıraktığında pompa ne kadar basarsa bassın raydaki o hayati basınç bir türlü tutturulamaz.
Kimi usta lpg dönüşüm kitlerinin bu motora vurduğu gizli darbeyi söyler kimi ise orijinal bobinlerin zamanla direncini yitirdiğini savunur.
Aslında ortada fol yok yumurta yokken sadece gevşek bir emme manifolt contası tüm bu elektronik çığlığın baş aktörüdür.
Diagnostik cihazı bağlandığında ekrandan size bakan o soğuk rakamlar aslında demir yığınının çektiği sessiz bir çığlıktan başka bir şey değildir.
P0171 kodu Fransız mühendisliğinin o karmaşık elektronik zihninde silindir bloğuna giren yakıt-hava karışımının fakir kaldığını, yani ortada solunan oksijenin yakıttan çok daha fazla olduğunu fısıldar.
Fransız tipi bir kaputun altına ilk defa tornavida sokanlar genelde bu arızayı sıradan bir benzin filtresi tıkanıklığı sanarak büyük bir yanılgıya düşer.
Hava akış metresi, yani maf sensörü tozlu yollarda ömrünü tamamlarken ECU’ya tam olarak ne gönderdiğini kendisi bile unutur.
Oksijen sensörleri egzoz manifoldunun o kavurucu sıcağında verileri sürekli manipüle ederken motor kontrol ünitesi ne yapacağını bilemez halde debelenir.
Çatlamış bir vakum hortumu bazen tüm bu karmaşanın tek ve en acımasız sorumlusudur.
Siz gaza bastıkça motor o açlıktan bayılacak raddeye gelir fakat göstergeler hâlâ her şey yolundaymış gibi sessizliğini korur.
Enjektörlerin uçlarında biriken o minik karbon tortuları yakıt püskürtme anını saniyenin onda biri kadar geciktirttiğinde işte o zaman işin rengi tamamen değişir.
Yakıt basınç regülatörü görevini yapmayı bıraktığında pompa ne kadar basarsa bassın raydaki o hayati basınç bir türlü tutturulamaz.
Kimi usta lpg dönüşüm kitlerinin bu motora vurduğu gizli darbeyi söyler kimi ise orijinal bobinlerin zamanla direncini yitirdiğini savunur.
Aslında ortada fol yok yumurta yokken sadece gevşek bir emme manifolt contası tüm bu elektronik çığlığın baş aktörüdür.
Diagnostik cihazı bağlandığında ekrandan size bakan o soğuk rakamlar aslında demir yığınının çektiği sessiz bir çığlıktan başka bir şey değildir.
