Erem Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Erkeklerin yaşı ilerledikçe, vücutlarında gizliden gizliye bazı şeyler değişmeye başlar ve bazen bu değişimler hiç de masum olmaz; nitekim prostat kanseri de tam olarak böyle sinsi bir şekilde kapıyı çalar, insan önce fark edemez bile. Bu illet vücutta yayılmaya başladığında, modern tıbbın elindeki seçenekler derhal masaya yatırılır ve hastanın durumuna en uygun yol haritası çizilir ama süreç öyle uzaktan göründüğü gibi tekdüze ilerlemez, her hastada ayrı bir hikaye yazılır adeta.
Hastalığın evresine ve kişinin genel sağlık durumuna göre doktorlar ilk olarak cerrahi müdahaleyi düşünebilirler, yani radikal prostatektomi denilen operasyonla o hastalıklı doku oradan tamamen sökülüp atılır. Vallahi billahi işin ameliyat kısmı kulağa korkunç gelebilir, kimse durduk yere bıçak altına yatmak istemez tabi ki ama bazen kökten çözmekten başka çare kalmıyor insan hayatı söz konusu olunca.
Eğer cerrahi için şartlar uygun değilse ya da hasta o riski almak istemezse, bu sefer radyoterapi yani ışın tedavisi devreye girer ki yüksek enerjili X ışınları o kanserli hücreleri adeta nokta atışı yaparak yok etmeye çalışır. Cihazın karşısına geçip o sessizliği beklemek adamı içten içe yer bitirir, robotik bir süreç gibi görünse de aslında arkasında inceden inceye yürütülen devasa bir insan emeği ve teknoloji var...
İşin hormonal boyutu da var tabii, erkeklik hormonlarının kanser hücrelerini beslediği bilindiği için ilaçlarla veya iğnelerle bu hormonların seviyesi düşürülür ki tümör büyümesin, hatta bir nevi aç bırakılsın. Vücut bu duruma nasıl tepki verir kim bilir, herkesin metabolizması kendine benzese de o sıcak basmaları, halsizlikler insanı epey bir hırpalar, neyse ki geçici şeyler bunlar.
Kimi vakalarda ise doktorlar hemen agresif bir tedaviye başlamak yerine aktif izlem yöntemini seçebilirler, yani kanser yavaş seyirli ise sadece yakından takip edilir, gün aşırı tahliller yapılır. Abi ya vallahi insan düşünüyor bazen, vücudunda kanser taşıyıp da sadece beklemek ne kadar zor bir psikolojidir, adamı deli eder bu belirsizlik ama tıp bilimi her adımı hesabını yaparak atıyor işte.
Hastalığın evresine ve kişinin genel sağlık durumuna göre doktorlar ilk olarak cerrahi müdahaleyi düşünebilirler, yani radikal prostatektomi denilen operasyonla o hastalıklı doku oradan tamamen sökülüp atılır. Vallahi billahi işin ameliyat kısmı kulağa korkunç gelebilir, kimse durduk yere bıçak altına yatmak istemez tabi ki ama bazen kökten çözmekten başka çare kalmıyor insan hayatı söz konusu olunca.
Eğer cerrahi için şartlar uygun değilse ya da hasta o riski almak istemezse, bu sefer radyoterapi yani ışın tedavisi devreye girer ki yüksek enerjili X ışınları o kanserli hücreleri adeta nokta atışı yaparak yok etmeye çalışır. Cihazın karşısına geçip o sessizliği beklemek adamı içten içe yer bitirir, robotik bir süreç gibi görünse de aslında arkasında inceden inceye yürütülen devasa bir insan emeği ve teknoloji var...
İşin hormonal boyutu da var tabii, erkeklik hormonlarının kanser hücrelerini beslediği bilindiği için ilaçlarla veya iğnelerle bu hormonların seviyesi düşürülür ki tümör büyümesin, hatta bir nevi aç bırakılsın. Vücut bu duruma nasıl tepki verir kim bilir, herkesin metabolizması kendine benzese de o sıcak basmaları, halsizlikler insanı epey bir hırpalar, neyse ki geçici şeyler bunlar.
Kimi vakalarda ise doktorlar hemen agresif bir tedaviye başlamak yerine aktif izlem yöntemini seçebilirler, yani kanser yavaş seyirli ise sadece yakından takip edilir, gün aşırı tahliller yapılır. Abi ya vallahi insan düşünüyor bazen, vücudunda kanser taşıyıp da sadece beklemek ne kadar zor bir psikolojidir, adamı deli eder bu belirsizlik ama tıp bilimi her adımı hesabını yaparak atıyor işte.
