Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Sanayide hangi ustaya gitseniz, "Yıldızın konforu başkadır ama canı sıkıldı mı cüzdanı fena yakar" der. İşte o meşhur Mercedes konforunun arkasındaki gizli kahramanlardan biri olan 7G-Tronic şanzıman, tam olarak böyle bir karakter. İlk çıktığında vites geçişlerini hissettirmeyen o pürüzsüz yapısıyla hepimizin aklını başından almıştı. Gel zaman git zaman, kilometreler devrildikçe bu mühendislik harikasının da kendine has huyları, kronik sancıları gün yüzüne çıkmaya başladı. Yaşananlar can sıkıcı olsa da çözümsüz değil elbette.
Sabah araca bindiğinizde, motor henüz ısınmamışken o ilk vites geçişindeki irkilmeyi bilirsiniz. Şanzıman soğukken vites değiştirirken arkadan birisi arabaya hafifçe vurmuş gibi bir his uyanır içinizde. Vuruntu dediğimiz bu meret, genellikle 7G-Tronic dünyasında kart arızasının ya da selenoitlerin kirlenmesinin ilk habercisidir. Ustaya götürürsünüz "Yazılımdandır" der, adaptasyon yaparlar ama o sarsıntı bir süre sonra sinsice geri gelir... Bazen sadece yağı değiştirmek bile yetmez.
Elektronik kontrol ünitesi yani namıdiğer türbin kartı, bu şanzımanın en zayıf halkası desek abartmış olmayız. Şanzıman yağının içinde yüzüyor bu kart, düşünebiliyor musunuz? Zamanla o sıcak yağın ve metal çapaklarının etkisiyle kartın üzerindeki sensörler sapıtmaya, beyne yanlış sinyaller göndermeye başlıyor. Araç birden koruma moduna geçiyor, üçüncü viteste kilitlenip kalıyor. Sağa çekip kontağı kapatıp açınca düzeliyor gibi yapıyor ama bu sadece geçici bir göz boyama. Kendimizi kandırmayalım, o kart eninde sonunda değişecek veya revize edilecek.
Türbin arızasını anlamak aslında çok da zor değildir, araba resmen sizinle konuşur. Rampayı çıkarken motor devri kendi kendine dalgalanmaya başlar, sanki araba sürekli vites değiştirsem mi değiştirmesem mi diye kararsız kalır. Hele o 40-50 kilometre hızlardaki ince titreşim yok mu, hani sanki yol bozukmuş gibi bir titreme yayılır koltuklara. İşte o an altınızdaki canavarın tork konvertörü "Beni bir kontrol ettir" diye bas bas bağırıyordur. Tamir masrafı göz korkutsa da, erken müdahale şanzımanın komple dağılmasını önler.
Peki biz bu şanzımanı nasıl daha uzun ömürlü kullanabiliriz, asıl mesele bu. Fabrika verilerine bakarsanız "Ömürlük şanzıman yağı" falan yazarlar ama siz o defteri hemen kapatın. İstanbul trafiğinde, dur-kalkın göbeğinde çalışan bir metal yığınından bahsediyoruz neticede. Her 60 bin kilometrede bir, orijinal yağı ve filtresiyle değişim yapmak bu şanzımanın ömrünü en az iki katına çıkarır. Paradan kaçıp yan sanayi yağ kullanmak mı? İşte o, kendi bacağımıza sıkmaktan farksızdır.
Bazen de sorun tamamen mekanik değil, tamamen yazılımsaldır ve insanı çıldırtır. Vites geçiş süreleri milisaniyelerle ölçüldüğü için, şanzıman beyninin motorla tam bir uyum içinde çalışması şart. Yetkili serviste ya da işi bilen bir usta elinde yapılacak güncel bir yazılım yüklemesi, o can sıkan kararsız geçişleri bıçak gibi kesebilir. Büyük masraflara girmeden önce her zaman en basit ve en ucuz yoldan başlamak, akıllıca bir esnaf taktiğidir.
Sabah araca bindiğinizde, motor henüz ısınmamışken o ilk vites geçişindeki irkilmeyi bilirsiniz. Şanzıman soğukken vites değiştirirken arkadan birisi arabaya hafifçe vurmuş gibi bir his uyanır içinizde. Vuruntu dediğimiz bu meret, genellikle 7G-Tronic dünyasında kart arızasının ya da selenoitlerin kirlenmesinin ilk habercisidir. Ustaya götürürsünüz "Yazılımdandır" der, adaptasyon yaparlar ama o sarsıntı bir süre sonra sinsice geri gelir... Bazen sadece yağı değiştirmek bile yetmez.
Elektronik kontrol ünitesi yani namıdiğer türbin kartı, bu şanzımanın en zayıf halkası desek abartmış olmayız. Şanzıman yağının içinde yüzüyor bu kart, düşünebiliyor musunuz? Zamanla o sıcak yağın ve metal çapaklarının etkisiyle kartın üzerindeki sensörler sapıtmaya, beyne yanlış sinyaller göndermeye başlıyor. Araç birden koruma moduna geçiyor, üçüncü viteste kilitlenip kalıyor. Sağa çekip kontağı kapatıp açınca düzeliyor gibi yapıyor ama bu sadece geçici bir göz boyama. Kendimizi kandırmayalım, o kart eninde sonunda değişecek veya revize edilecek.
Türbin arızasını anlamak aslında çok da zor değildir, araba resmen sizinle konuşur. Rampayı çıkarken motor devri kendi kendine dalgalanmaya başlar, sanki araba sürekli vites değiştirsem mi değiştirmesem mi diye kararsız kalır. Hele o 40-50 kilometre hızlardaki ince titreşim yok mu, hani sanki yol bozukmuş gibi bir titreme yayılır koltuklara. İşte o an altınızdaki canavarın tork konvertörü "Beni bir kontrol ettir" diye bas bas bağırıyordur. Tamir masrafı göz korkutsa da, erken müdahale şanzımanın komple dağılmasını önler.
Peki biz bu şanzımanı nasıl daha uzun ömürlü kullanabiliriz, asıl mesele bu. Fabrika verilerine bakarsanız "Ömürlük şanzıman yağı" falan yazarlar ama siz o defteri hemen kapatın. İstanbul trafiğinde, dur-kalkın göbeğinde çalışan bir metal yığınından bahsediyoruz neticede. Her 60 bin kilometrede bir, orijinal yağı ve filtresiyle değişim yapmak bu şanzımanın ömrünü en az iki katına çıkarır. Paradan kaçıp yan sanayi yağ kullanmak mı? İşte o, kendi bacağımıza sıkmaktan farksızdır.
Bazen de sorun tamamen mekanik değil, tamamen yazılımsaldır ve insanı çıldırtır. Vites geçiş süreleri milisaniyelerle ölçüldüğü için, şanzıman beyninin motorla tam bir uyum içinde çalışması şart. Yetkili serviste ya da işi bilen bir usta elinde yapılacak güncel bir yazılım yüklemesi, o can sıkan kararsız geçişleri bıçak gibi kesebilir. Büyük masraflara girmeden önce her zaman en basit ve en ucuz yoldan başlamak, akıllıca bir esnaf taktiğidir.
