Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Aynaya bakıp o eski, tanıdık çizgileri aramak... Doğumun üzerinden aylar geçmiş, bebek büyüyor ama o göbekteki gevşeklik, o hani "ne yapsam gitmiyor" dediğimiz sarkıklık öylece duruyor değil mi? Vallahi billahi yalnız değilsiniz, hemen her annenin sabahları ilk düşündüğü şeylerden biri bu. Spor salonunda saatler harcamak, mucizevi kremlere tonla para dökmek bazen sadece yoruyor insanı. Çünkü oradaki mesele kilo değil ki, içerideki kasların birbirinden ayrılması, yani tıp dilindeki adıyla diastasis recti durumu. İşte tam bu noktada, o sarkan deriyi ve gevşeyen dokuyu eski formuna kavuşturmak için doğum sonrası karın estetiği dediğimiz o cerrahi dokunuş devreye giriyor.
Ameliyat lafı bile insanın içine bir ürperti veriyor doğrusu, haksız da sayılmazsınız yani. Ama bir düşünün; sarkan fazla deriyi oradan tamamen almak ve gevşeyen karın duvarını içeriden sıkıca dikmek başka nasıl mümkün olabilir ki? Operasyon esnasında doktorlar tam çamaşır çizgisinin altında kalacak şekilde bir kesi yapıyorlar. Böylece o can sıkıcı çatlakların yoğun olduğu bölge tamamen çıkarılıyor, kaslar adeta eski günlerdeki gibi birbirine yaklaştırılıyor. Tabii her şey bir sihirli değnek gibi tık diye oluvermiyor...
Kendinize en az iki ya da üç hafta kadar sakin, olabildiğince dinlendirici bir zaman dilimi ayırmanız gerekiyor bu süreçte. İlk günler o dikişlerin gerginliği yüzünden hafif öne eğik yürümek zorunda kalabilirsiniz, ki bu tamamen normal. Zaten vücut o kadar büyük bir değişimden çıkıyor ki, ona toparlanması için şefkatle yaklaşmak, acele etmemek şart. Bir ay boyunca o özel korseyi hiç çıkarmadan taşımak biraz can sıkıcı gelebilir ama inanın düzgün bir hat elde etmenin sırrı biraz da o baskıda saklı.
Peki, bu kararı ne zaman vermeli, en doğru an hangi an derseniz... Sütten kesilmenin üzerinden en az bir altı ay geçmesini beklemek en mantıklısı galiba. Hormonların tamamen dengelenmesi, vücudun ödemi atması ve kilonun bir yere oturması gerekiyor çünkü. Hani acele edip de tam oturmamış bir vücuda müdahale ettirmek, sonradan hayal kırıklığı yaratabilir. Eğer yakın zamanda bir hamilelik daha planlıyorsanız, bence bu defteri şimdilik kapatın, her şeyi ileri bir tarihe erteleyin derim.
Yara izi meselesi kafanızı kurcalıyor, çok iyi anlıyorum, kim vücudunda kalıcı bir çizgi ister ki sonuçta? Ama o iz zamanla, hani bir yılın sonunda o kadar soluyor, o kadar ten rengine yaklaşıyor ki... Üstelik çamaşırın, bikininin altında tamamen gizlendiği için dışarıdan bakıldığında hiçbir şey anlaşılmıyor bile. Önemli olan, o izin kalitesini artırmak için ameliyat sonrasında doktorun önerdiği silikon jelleri, masajları aksatmadan, sabırla uygulamak.
Aslında her şey dönüp dolaşıp kendinizi nasıl hissettiğinize geliyor abi ya. Eğer o sarkan karın görüntüsü sizin özgüveninizi gögeliyorsa, her kıyafet alışverişinde modunuzu düşürüyorsa, bu ameliyat lüks değil bir ihtiyaç halini alıyor. Aynadaki o yabancıyla vedalaşmak, kendi bedeninle yeniden barışmak... İnsan sadece fiziksel olarak değil, ruhen de hafifliyor o yükten kurtulunca. Tabii ki bu yolu yürürken alanında gerçekten uzman, tecrübeli ve sizi gerçekten dinleyen bir hekimle yola çıkmak işin en can alıcı kısmı.
Ameliyat lafı bile insanın içine bir ürperti veriyor doğrusu, haksız da sayılmazsınız yani. Ama bir düşünün; sarkan fazla deriyi oradan tamamen almak ve gevşeyen karın duvarını içeriden sıkıca dikmek başka nasıl mümkün olabilir ki? Operasyon esnasında doktorlar tam çamaşır çizgisinin altında kalacak şekilde bir kesi yapıyorlar. Böylece o can sıkıcı çatlakların yoğun olduğu bölge tamamen çıkarılıyor, kaslar adeta eski günlerdeki gibi birbirine yaklaştırılıyor. Tabii her şey bir sihirli değnek gibi tık diye oluvermiyor...
Kendinize en az iki ya da üç hafta kadar sakin, olabildiğince dinlendirici bir zaman dilimi ayırmanız gerekiyor bu süreçte. İlk günler o dikişlerin gerginliği yüzünden hafif öne eğik yürümek zorunda kalabilirsiniz, ki bu tamamen normal. Zaten vücut o kadar büyük bir değişimden çıkıyor ki, ona toparlanması için şefkatle yaklaşmak, acele etmemek şart. Bir ay boyunca o özel korseyi hiç çıkarmadan taşımak biraz can sıkıcı gelebilir ama inanın düzgün bir hat elde etmenin sırrı biraz da o baskıda saklı.
Peki, bu kararı ne zaman vermeli, en doğru an hangi an derseniz... Sütten kesilmenin üzerinden en az bir altı ay geçmesini beklemek en mantıklısı galiba. Hormonların tamamen dengelenmesi, vücudun ödemi atması ve kilonun bir yere oturması gerekiyor çünkü. Hani acele edip de tam oturmamış bir vücuda müdahale ettirmek, sonradan hayal kırıklığı yaratabilir. Eğer yakın zamanda bir hamilelik daha planlıyorsanız, bence bu defteri şimdilik kapatın, her şeyi ileri bir tarihe erteleyin derim.
Yara izi meselesi kafanızı kurcalıyor, çok iyi anlıyorum, kim vücudunda kalıcı bir çizgi ister ki sonuçta? Ama o iz zamanla, hani bir yılın sonunda o kadar soluyor, o kadar ten rengine yaklaşıyor ki... Üstelik çamaşırın, bikininin altında tamamen gizlendiği için dışarıdan bakıldığında hiçbir şey anlaşılmıyor bile. Önemli olan, o izin kalitesini artırmak için ameliyat sonrasında doktorun önerdiği silikon jelleri, masajları aksatmadan, sabırla uygulamak.
Aslında her şey dönüp dolaşıp kendinizi nasıl hissettiğinize geliyor abi ya. Eğer o sarkan karın görüntüsü sizin özgüveninizi gögeliyorsa, her kıyafet alışverişinde modunuzu düşürüyorsa, bu ameliyat lüks değil bir ihtiyaç halini alıyor. Aynadaki o yabancıyla vedalaşmak, kendi bedeninle yeniden barışmak... İnsan sadece fiziksel olarak değil, ruhen de hafifliyor o yükten kurtulunca. Tabii ki bu yolu yürürken alanında gerçekten uzman, tecrübeli ve sizi gerçekten dinleyen bir hekimle yola çıkmak işin en can alıcı kısmı.
