Yusuf Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Egzoz manifoldunun hemen altındaki o metal kutunun içindeki seramik petekler erimeye başladığında, motordan gelen o hafif boğuk homurtu aslında bana her şeyi anlatıyordu ama ben hep rölanti dalgalanmasıdır diye geçiştirdim; yani iş işten geçmeden o seramik yapının sesini dinlemek lazım.
Sıcak bir yaz gününün ardından arabayı stop ettiğimde altından gelen o çıtır çıtır metal soğuma sesleri normaldir derdim kendi kendime, halbuki platin ve paladyum kaplı yüzeylerin zehirlenip tıkanmaya yüz tuttuğunun en net göstergesiymiş meğer.
Egzoz gazı geri dönüşüm valfinin çalışmasını ve lambda sensöründen gelen o saniyede birkaç kez değişen voltaj salınımlarını osiloskop ekranında izlerken, sinyallerin düz bir çizgiye dönüştüğünü gördüğüm an konvertörün artık oksijen depolama yeteneğini tamamen yitirdiğini anladım...
Sabahları ilk marşta motordan yayılan o keskin ve çiğ benzin kokusu, arabanın beyninin zengin karışım püskürttüğünü söylerken, katalizörün iç sıcaklığının henüz reaksiyon eşiğine ulaşamadığını ve yandığı sanılan yakıtın aslında o petekleri içten içe nasıl erittiğini ele veriyor.
Yokuş yukarı çıkarken devir saat ibresi sabit durmasına rağmen aracın hızlanmakta zorlanması, egzoz basıncının (backpressure) artarak silindir içindeki atık gazların dışarı atılamadığını gösteriyor ki bu da doğrudan manifolttaki o dar boğazın sessiz çığlığıdır.
Aracın altını kriko ile kaldırıp termal kamera ile egzoz borusunun giriş ve çıkış sıcaklıklarını ölçtüğümde, çıkış sıcaklığının girişten daha düşük olduğunu fark ettim; işte o an içteki peteklerin tamamen tıkandığını ve kimyasal reaksiyonun sıfıra indiğini kesin olarak bildim...
Sıcak bir yaz gününün ardından arabayı stop ettiğimde altından gelen o çıtır çıtır metal soğuma sesleri normaldir derdim kendi kendime, halbuki platin ve paladyum kaplı yüzeylerin zehirlenip tıkanmaya yüz tuttuğunun en net göstergesiymiş meğer.
Egzoz gazı geri dönüşüm valfinin çalışmasını ve lambda sensöründen gelen o saniyede birkaç kez değişen voltaj salınımlarını osiloskop ekranında izlerken, sinyallerin düz bir çizgiye dönüştüğünü gördüğüm an konvertörün artık oksijen depolama yeteneğini tamamen yitirdiğini anladım...
Sabahları ilk marşta motordan yayılan o keskin ve çiğ benzin kokusu, arabanın beyninin zengin karışım püskürttüğünü söylerken, katalizörün iç sıcaklığının henüz reaksiyon eşiğine ulaşamadığını ve yandığı sanılan yakıtın aslında o petekleri içten içe nasıl erittiğini ele veriyor.
Yokuş yukarı çıkarken devir saat ibresi sabit durmasına rağmen aracın hızlanmakta zorlanması, egzoz basıncının (backpressure) artarak silindir içindeki atık gazların dışarı atılamadığını gösteriyor ki bu da doğrudan manifolttaki o dar boğazın sessiz çığlığıdır.
Aracın altını kriko ile kaldırıp termal kamera ile egzoz borusunun giriş ve çıkış sıcaklıklarını ölçtüğümde, çıkış sıcaklığının girişten daha düşük olduğunu fark ettim; işte o an içteki peteklerin tamamen tıkandığını ve kimyasal reaksiyonun sıfıra indiğini kesin olarak bildim...
