Ayhan Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Kış kapıya dayanmadan o radyatörlerden gelen hafif tıkırtılar aslında sana ufak bir şeyin habercisi olduğunu fısıldar ama sen genelde son güne kadar beklersin; işte o yüzden havalar bir an buz kesince evde kazakla oturmak zorunda kalırsın ve bütün o doğalgaz faturaları elini yakmaya başlar. Peteklerin altı soğuk üstü sıcak kalıyorsa içeride biriken o sinsi hava bütün sistemi kilitliyor demektir, eline bir purjör anahtarı alıp o vanayı hafifçe gevşetmekten korkma çünkü fışkıran o ilk su ve tıslama sesi aslında sistemin derin bir nefes almasıdır.
Kombi basıncı dediğin ibre var ya, hani o yeşil bölgede durması gereken küçük ibre, bazen sabaha karşı birden bire bireyin altına düşer ve sen yataktan donarak kalkarsın; altındaki doldurma musluğunu saat yönünün tersine çevirip o ibreyi bir buçuğa getirmek roket bilimi değil ama o vanayı açık unutup bütün evi su basması ihtimali de insanı korkutmaya yeter... Kombi su eksiltiyorsa ortada mutlaka minik bir kaçak vardır, petek bağlantılarına şöyle bi göz gezdirmek bazen büyük masrafların önüne tek başına geçer.
Yıllardır temizletmediğin o boruların içi balçık gibi simsiyah bir tortuyla dolmuştur ve sen ısınmak için kombinin derecesini sonuna kadar dayasan bile o sıcak su o çamurlu bulamaçtan geçip odaya bir türlü ulaşamaz; tesisatçı çağırıp petekleri söktürmek o tozlu kış günlerinde evde büyük bir karmaşa yaratır gibi görünür ama iman tahtasına kadar işleyen o soğuktan çok daha iyidir. Periyodik bakım dedikleri şey sadece ustaya para kazandırmak için çıkarılmış bir bahane değil, gerçekten de her sonbaharda cihazın kalbini dinletmek gibidir.
Termostatik vana kullanmak insanı aylarca gelen o şişkin faturalardan kurtaran mucizevi bir şeydir aslında ama odanın sıcaklığını ayarlarken vanayı kafana göre sonuna kadar açıp sonra kapatmak hiçbir işe yaramaz; oda zaten yirmi dereceye gelince kendini kapatan o akıllı kafalar sayesinde kombi boşuna çalışıp gaz yakmaz. Akşamüstü eve yorgun argın geldiğinde halının üzerinde yürüdüğün o sıcaklık hissi var ya, işte o doğru ayarlanmış bir sistemin insana sunduğu en sessiz lükslerden biridir.
Kombi basıncı dediğin ibre var ya, hani o yeşil bölgede durması gereken küçük ibre, bazen sabaha karşı birden bire bireyin altına düşer ve sen yataktan donarak kalkarsın; altındaki doldurma musluğunu saat yönünün tersine çevirip o ibreyi bir buçuğa getirmek roket bilimi değil ama o vanayı açık unutup bütün evi su basması ihtimali de insanı korkutmaya yeter... Kombi su eksiltiyorsa ortada mutlaka minik bir kaçak vardır, petek bağlantılarına şöyle bi göz gezdirmek bazen büyük masrafların önüne tek başına geçer.
Yıllardır temizletmediğin o boruların içi balçık gibi simsiyah bir tortuyla dolmuştur ve sen ısınmak için kombinin derecesini sonuna kadar dayasan bile o sıcak su o çamurlu bulamaçtan geçip odaya bir türlü ulaşamaz; tesisatçı çağırıp petekleri söktürmek o tozlu kış günlerinde evde büyük bir karmaşa yaratır gibi görünür ama iman tahtasına kadar işleyen o soğuktan çok daha iyidir. Periyodik bakım dedikleri şey sadece ustaya para kazandırmak için çıkarılmış bir bahane değil, gerçekten de her sonbaharda cihazın kalbini dinletmek gibidir.
Termostatik vana kullanmak insanı aylarca gelen o şişkin faturalardan kurtaran mucizevi bir şeydir aslında ama odanın sıcaklığını ayarlarken vanayı kafana göre sonuna kadar açıp sonra kapatmak hiçbir işe yaramaz; oda zaten yirmi dereceye gelince kendini kapatan o akıllı kafalar sayesinde kombi boşuna çalışıp gaz yakmaz. Akşamüstü eve yorgun argın geldiğinde halının üzerinde yürüdüğün o sıcaklık hissi var ya, işte o doğru ayarlanmış bir sistemin insana sunduğu en sessiz lükslerden biridir.
