Yusuf Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Aracın ön panelinde ansızın beliren o kırmızı iblis, sürücünün kalbine saplanan ilk hançerden farksızdır.
Yollarda binlerce kilometre devirmiş tecrübeli şoförler bile o lambayı gördüğünde istemsizce yavaşlar, elleri titreyerek sağ şeride yanaşır.
Peki ya asıl mesele motorun gerçekten kaynaması değil de, sadece plastik bir soketin içindeki minicik metalin temassızlık yapmasından ibaretse?
Eski tip mekanik saatlerden tutun da bugünün dijital sensör harikalarına kadar her şey kablolara ve o kabloların uçlarındaki tırnaklara mahkûmdur aslında.
Zamanla motorun yarattığı o bitmek bilmeyen titreşim, sıcaklıkla genleşip büzülen plastikler, soketlerin içine sızan o sinsi yağ ve nem…
Hepsi bir olup o elektrik akımını keser, sensör beyne sinyal yollayamaz hale gelir ve gösterge paneli panik butonuna basar.
Yani motorda damla su eksik değildir, radyatör tertemizdir, fan kusursuz çalışıyordur ama ortada yalan rüzgârı estiren bir gevşeklik vardır.
Sanayide usta eller kaputu açıp motor bloğuna şöyle bir bakar, elini uzatıp termostat müşirinin kablosunu hafifçe kıpırdatır ve o lamba ansızın sönüverir.
İşte tam o an, sürücünün yüzünde oluşan o şaşkınlık ve rahatlama karışımı ifade, otomotiv dünyasının en komik ama en sinir bozucu tablosudur.
Biraz kontak spreyi, biraz dikkatli el hareketi ve minik bir sıkıştırma işlemiyle çözülebilecek bir arıza için tırlarca masraf etmekten kıl payı kurtulursun.
Tabii yine de o sokettir diyerek asla işi şansa bırakmamak gerekir; çünkü bazen gerçektir o tehlike, bazen gerçekten de biter o su...
Yollarda binlerce kilometre devirmiş tecrübeli şoförler bile o lambayı gördüğünde istemsizce yavaşlar, elleri titreyerek sağ şeride yanaşır.
Peki ya asıl mesele motorun gerçekten kaynaması değil de, sadece plastik bir soketin içindeki minicik metalin temassızlık yapmasından ibaretse?
Eski tip mekanik saatlerden tutun da bugünün dijital sensör harikalarına kadar her şey kablolara ve o kabloların uçlarındaki tırnaklara mahkûmdur aslında.
Zamanla motorun yarattığı o bitmek bilmeyen titreşim, sıcaklıkla genleşip büzülen plastikler, soketlerin içine sızan o sinsi yağ ve nem…
Hepsi bir olup o elektrik akımını keser, sensör beyne sinyal yollayamaz hale gelir ve gösterge paneli panik butonuna basar.
Yani motorda damla su eksik değildir, radyatör tertemizdir, fan kusursuz çalışıyordur ama ortada yalan rüzgârı estiren bir gevşeklik vardır.
Sanayide usta eller kaputu açıp motor bloğuna şöyle bir bakar, elini uzatıp termostat müşirinin kablosunu hafifçe kıpırdatır ve o lamba ansızın sönüverir.
İşte tam o an, sürücünün yüzünde oluşan o şaşkınlık ve rahatlama karışımı ifade, otomotiv dünyasının en komik ama en sinir bozucu tablosudur.
Biraz kontak spreyi, biraz dikkatli el hareketi ve minik bir sıkıştırma işlemiyle çözülebilecek bir arıza için tırlarca masraf etmekten kıl payı kurtulursun.
Tabii yine de o sokettir diyerek asla işi şansa bırakmamak gerekir; çünkü bazen gerçektir o tehlike, bazen gerçekten de biter o su...
