Yusuf Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Genital bölgenin anatomik yapısı, vücudun diğer bölgelerine kıyasla kan dolaşımı açısından muazzam bir avantaja sahiptir ve bu durum operasyon sonrası doku yenilenmesini hayal edemeyeceğiniz kadar hızlandırır. Yani aslına bakarsanız, "Acaba orada kalıcı ve çirkin bir iz kalır mı?" sorusu bu ameliyatı düşünen hemen herkesin uykusunu kaçırır ama işin aslı hiç de korkulan gibi değil vallahi. Vajen girişi ve dudak bölgesi mukozal, nemli bir doku olduğu için hücreler adeta ışık hızıyla bölünerek o kesi hatlarını kapatıyor, tabii burada cerrahın attığı o mikroskobik estetik dikişlerin de rolü büyük. Kullanılan iplikler zaten kendiliğinden eriyen cinsten seçiliyor ki sonradan bir de dikiş aldırma stresiyle uğraşmayın, dolayısıyla iyileşme periyodu tamamlandığında, yani şöyle üzerinden bir-iki ay geçtikten sonra, oraya büyüteçle bile baksanız bir ameliyat izi seçmek neredeyse imkansız hale geliyor. Tabii ki ilk haftalarda hafif bir kızarıklık, sertlik ya da çizgi şeklinde bir belirginlik olması son derece doğaldır, sonuçta oraya bir bıçak değdi abi yalan yok... Fakat zamanla o sert doku yumuşuyor, rengi normal ten renginizle tamamen eşitleniyor ve operasyon geçirdiğinizi siz söylemedikçe partnerinizin bile bunu anlaması söz konusu olmuyor.
İyileşme sürecinin kusursuz ilerlemesi ve iz riskinin sıfıra indirilmesi noktasında cerrahi deha kadar, hatta belki de ondan daha fazla, hastanın ameliyat sonrasındaki kişisel bakım disiplini devreye giriyor diyebiliriz. Doktorunuzun reçete ettiği o antibiyotikli kremleri düzenli sürmek, bölgeyi her daim kuru tutmak ve en önemlisi de ilk birkaç hafta boyunca o bölgeye aşırı baskı uygulayacak hareketlerden kaçınmak işin bütün sırrı aslında. Hani bazen insan sabırsızlanır, bir an önce normal hayatına, sporuna dönmek ister ya, işte tam bu aşamada biraz frene basmak, dokuların kendi kendine kaynamasına izin vermek gerekiyor. Pamuklu çamaşırlar giymek, o bölgenin hava almasını sağlamak ve hijyene normalden üç kat daha fazla özen göstermek, dikişlerin enfeksiyon kapmasını önleyen en büyük kalkandır. Eğer dikiş hattında bir enfeksiyon gelişirse, işte o zaman doku iyileşmesi gecikir ve hafif de olsa bir iz kalma ihtimali doğabilir ki biz uzmanlar tam olarak bu senaryodan kaçınmak için o kadar tembihte bulunuyoruz. Yani kısacası, siz üzerinize düşeni yapıp o bölgeyi gözünüz gibi korursanız, vücut zaten kendi mucizesini yaratıyor ve arkasında hiçbir iz bırakmadan o yaraları sarıp sarmalıyor...
Her insanın genetik yapısı, ten rengi ve yara iyileşme kapasitesi birbirinden tamamen farklıdır, bu yüzden "Arkadaşımda hiç iz kalmadı, bende de aynısı olur mu?" sorusunun cevabı kişisel haritanızda gizlidir. Esmer tenli kadınlarda pigmentasyon yoğunluğu daha fazla olduğu için kesi yerleri ilk aylarda biraz daha koyu renkli görünebilir, beyaz tenlilerde ise durum tam tersi hafif bir pembelik şeklinde seyreder ama günün sonunda her iki ten renginde de o hatlar silinip gider. Kolajen üretiminiz ne durumda, vücudunuz daha önce geçirdiğiniz ufak tefek kesilere nasıl tepki vermişti, hiç keloid geçmişiniz var mı, işte tüm bu detaylar ameliyat öncesinde mutlaka masaya yatırılmalı. Bazı bünyeler vardır ya, hani küçücük bir çizik bile aylarca kapanmaz, bazısı da vardır ki derin bir kesi ertesi hafta kaybolur gider... İşte bu yüzden operasyonu planlayan hekimin vajinal dokunun doğal katlantı çizgilerini çok iyi analiz etmesi ve kesiyi tam o kıvrımların arasına gizlemesi gerekir. Doğal anatomik kıvrımlara saklanan bir kesi hattı, iyileşme bittiğinde istese de dışarıdan fark edilebilecek bir iz barındıramaz, çünkü zaten o bölgenin kendi gölgeli yapısı içinde tamamen kamufle olmuştur.
İyileşme sürecinin kusursuz ilerlemesi ve iz riskinin sıfıra indirilmesi noktasında cerrahi deha kadar, hatta belki de ondan daha fazla, hastanın ameliyat sonrasındaki kişisel bakım disiplini devreye giriyor diyebiliriz. Doktorunuzun reçete ettiği o antibiyotikli kremleri düzenli sürmek, bölgeyi her daim kuru tutmak ve en önemlisi de ilk birkaç hafta boyunca o bölgeye aşırı baskı uygulayacak hareketlerden kaçınmak işin bütün sırrı aslında. Hani bazen insan sabırsızlanır, bir an önce normal hayatına, sporuna dönmek ister ya, işte tam bu aşamada biraz frene basmak, dokuların kendi kendine kaynamasına izin vermek gerekiyor. Pamuklu çamaşırlar giymek, o bölgenin hava almasını sağlamak ve hijyene normalden üç kat daha fazla özen göstermek, dikişlerin enfeksiyon kapmasını önleyen en büyük kalkandır. Eğer dikiş hattında bir enfeksiyon gelişirse, işte o zaman doku iyileşmesi gecikir ve hafif de olsa bir iz kalma ihtimali doğabilir ki biz uzmanlar tam olarak bu senaryodan kaçınmak için o kadar tembihte bulunuyoruz. Yani kısacası, siz üzerinize düşeni yapıp o bölgeyi gözünüz gibi korursanız, vücut zaten kendi mucizesini yaratıyor ve arkasında hiçbir iz bırakmadan o yaraları sarıp sarmalıyor...
Her insanın genetik yapısı, ten rengi ve yara iyileşme kapasitesi birbirinden tamamen farklıdır, bu yüzden "Arkadaşımda hiç iz kalmadı, bende de aynısı olur mu?" sorusunun cevabı kişisel haritanızda gizlidir. Esmer tenli kadınlarda pigmentasyon yoğunluğu daha fazla olduğu için kesi yerleri ilk aylarda biraz daha koyu renkli görünebilir, beyaz tenlilerde ise durum tam tersi hafif bir pembelik şeklinde seyreder ama günün sonunda her iki ten renginde de o hatlar silinip gider. Kolajen üretiminiz ne durumda, vücudunuz daha önce geçirdiğiniz ufak tefek kesilere nasıl tepki vermişti, hiç keloid geçmişiniz var mı, işte tüm bu detaylar ameliyat öncesinde mutlaka masaya yatırılmalı. Bazı bünyeler vardır ya, hani küçücük bir çizik bile aylarca kapanmaz, bazısı da vardır ki derin bir kesi ertesi hafta kaybolur gider... İşte bu yüzden operasyonu planlayan hekimin vajinal dokunun doğal katlantı çizgilerini çok iyi analiz etmesi ve kesiyi tam o kıvrımların arasına gizlemesi gerekir. Doğal anatomik kıvrımlara saklanan bir kesi hattı, iyileşme bittiğinde istese de dışarıdan fark edilebilecek bir iz barındıramaz, çünkü zaten o bölgenin kendi gölgeli yapısı içinde tamamen kamufle olmuştur.
