Kerem Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Otoyolda hızla ilerlerken direksiyonun bir anlığına boşluğa düşmesi, sadece bir sürpriz değil, ölümle yaşam arasındaki ince çizgidir.
Milyonlarca liralık o havalı gövdenin, asfaltla temasını sağlayan o küçücük demir parçasına mahkum olduğunu kim düşünebilirdi ki?
Sürekli kasislerden geçmek, o demir bilyeyi zamanla içeriden kemirir; fark etmezsin bile...
Oysa Ford mühendisleri o ön takımı tasarlarken ne hayaller kurmuştu oysa, bizim bozuk yollarımız ise o hayalleri ilk on bin kilometre de öğütüp geçiyor.
Direksiyonu sağa sola çevirdiğinde gelen o hafif "tıkırtı" sesi var ya, işte o arabanın "artık yoruldum" deme biçimidir, sakın kulak ardı etme.
Ön takım bozulunca araba sanki kendi başına bir yere gitmek istiyormuş gibi sağa sola çeker, zapt edemezsin direksiyonu.
Aslında rotil dediğin nedir ki alt tarafı milimetrik bir mafsal, ama koptuğu an tonlarca ağırlıktaki aracı yere kapaklamaya yeter de artar bile.
Gözünün önüne getir, o çelik pim yerinden çıktığında tekerlek kendi kafasına göre dönmeye başlar; Allah korusun o hızla...
Ford kullanıcıları genelde bu arızayı çok geç fark eder çünkü Alman disipliniyle üretilen o şasi, direksiyondaki boşluğu ilk başta ustalıkla gizler.
Gizler ama ne fayda, rot miline binen o devasa yük bir gün pes eder ve o tıkırtı yerini koca bir gürültüye bırakır.
Zaten sanayiye gittiğinde ustanın "Abi bu rotil tamamen dağılmış, nasıl bindin buna?" cümlesiyle irkilirsin her seferinde.
Değiştireceksin tabii, yan sanayi parça takıp üç ay sonra yine aynı kâbusu yaşamanın ne âlemi var ki?
Orijinal parça her zaman can güvenliğinin sigortasıdır, üç kuruş kâr edeceğim derken ömründen yeme.
Milyonlarca liralık o havalı gövdenin, asfaltla temasını sağlayan o küçücük demir parçasına mahkum olduğunu kim düşünebilirdi ki?
Sürekli kasislerden geçmek, o demir bilyeyi zamanla içeriden kemirir; fark etmezsin bile...
Oysa Ford mühendisleri o ön takımı tasarlarken ne hayaller kurmuştu oysa, bizim bozuk yollarımız ise o hayalleri ilk on bin kilometre de öğütüp geçiyor.
Direksiyonu sağa sola çevirdiğinde gelen o hafif "tıkırtı" sesi var ya, işte o arabanın "artık yoruldum" deme biçimidir, sakın kulak ardı etme.
Ön takım bozulunca araba sanki kendi başına bir yere gitmek istiyormuş gibi sağa sola çeker, zapt edemezsin direksiyonu.
Aslında rotil dediğin nedir ki alt tarafı milimetrik bir mafsal, ama koptuğu an tonlarca ağırlıktaki aracı yere kapaklamaya yeter de artar bile.
Gözünün önüne getir, o çelik pim yerinden çıktığında tekerlek kendi kafasına göre dönmeye başlar; Allah korusun o hızla...
Ford kullanıcıları genelde bu arızayı çok geç fark eder çünkü Alman disipliniyle üretilen o şasi, direksiyondaki boşluğu ilk başta ustalıkla gizler.
Gizler ama ne fayda, rot miline binen o devasa yük bir gün pes eder ve o tıkırtı yerini koca bir gürültüye bırakır.
Zaten sanayiye gittiğinde ustanın "Abi bu rotil tamamen dağılmış, nasıl bindin buna?" cümlesiyle irkilirsin her seferinde.
Değiştireceksin tabii, yan sanayi parça takıp üç ay sonra yine aynı kâbusu yaşamanın ne âlemi var ki?
Orijinal parça her zaman can güvenliğinin sigortasıdır, üç kuruş kâr edeceğim derken ömründen yeme.
