Murat Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yokuş kalkışlarında o sinir bozucu silkelenme başladığında insan anlıyor asıl meselenin büyüklüğünü... Trafik sıkışık, dur-kalklar can sıkıcı bir hal almışken bir de şanzımandan gelen o metalik titreme bütün keyfi kaçırıyor maalesef.
Servis rampasına çıkana kadar geçen o belirsizlik dolu dakikalar ne kadar da uzundur, kim bilir? Ustalar kaputu açıp elektronik cihazı bağladığında ekranda beliren o hata kodları aslında içeride kopan fırtınanın en net özeti oluyor.
Kuru tip ikili kavrama sistemi mühendislik harikası gibi sunulmuştu ilk yıllarda ama Türkiye’nin o dur-kalklı şehir trafiğinde maalesef sınıfta kaldı. Isınma problemleri, balata sıyırmaları ve mekatronik beyin arızaları derken kullanıcılar kendini sürekli bir sanayi döngüsünün içinde buluyor.
Bazen tamir masrafları aracın ikinci el piyasasındaki değerine yaklaşınca insanın canı cidden yanıyor. Garantisi bitmiş bir arabada bu masraflarla yüzleşmek adamı adeta arabadan soğutuyor, işte bu yüzden ikinci el alırken iki kere düşünmek gerekiyor.
Baskı balata seti ve çatal değişimiyle işin içinden sıyrılabileceğini sanıyorsun ama mekatronik ünitesi de masadaysa hesaplar tamamen alt üst oluyor. Orijinal parça bulma derdi mi dersin, ustaların "abi bu şanzıman böyle" şeklindeki geçiştirmeleri mi...
Aslında bakarsanız bu sadece teknik bir arıza değil, doğrudan sürücünün psikolojisini bozan kronik bir süreç. Gaz pedalına basarken acaba yine o titremeyi yapacak mı korkusuyla araba kullanmak, sürüş keyfini tamamen sıfırlıyor.
Değişen kavramadan sonra bile insanın içine bir kurt düşüyor bir kere, acaba yine aynı şeyi yapacak mı? Şehir içi trafiğinde manuel moda alıp kendi vitesini kendin atmak bir nebze olsun rahatlatıyor belki ama o da ne kadar çözüm tartışılır...
Servis rampasına çıkana kadar geçen o belirsizlik dolu dakikalar ne kadar da uzundur, kim bilir? Ustalar kaputu açıp elektronik cihazı bağladığında ekranda beliren o hata kodları aslında içeride kopan fırtınanın en net özeti oluyor.
Kuru tip ikili kavrama sistemi mühendislik harikası gibi sunulmuştu ilk yıllarda ama Türkiye’nin o dur-kalklı şehir trafiğinde maalesef sınıfta kaldı. Isınma problemleri, balata sıyırmaları ve mekatronik beyin arızaları derken kullanıcılar kendini sürekli bir sanayi döngüsünün içinde buluyor.
Bazen tamir masrafları aracın ikinci el piyasasındaki değerine yaklaşınca insanın canı cidden yanıyor. Garantisi bitmiş bir arabada bu masraflarla yüzleşmek adamı adeta arabadan soğutuyor, işte bu yüzden ikinci el alırken iki kere düşünmek gerekiyor.
Baskı balata seti ve çatal değişimiyle işin içinden sıyrılabileceğini sanıyorsun ama mekatronik ünitesi de masadaysa hesaplar tamamen alt üst oluyor. Orijinal parça bulma derdi mi dersin, ustaların "abi bu şanzıman böyle" şeklindeki geçiştirmeleri mi...
Aslında bakarsanız bu sadece teknik bir arıza değil, doğrudan sürücünün psikolojisini bozan kronik bir süreç. Gaz pedalına basarken acaba yine o titremeyi yapacak mı korkusuyla araba kullanmak, sürüş keyfini tamamen sıfırlıyor.
Değişen kavramadan sonra bile insanın içine bir kurt düşüyor bir kere, acaba yine aynı şeyi yapacak mı? Şehir içi trafiğinde manuel moda alıp kendi vitesini kendin atmak bir nebze olsun rahatlatıyor belki ama o da ne kadar çözüm tartışılır...
