Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Garajın serin betonuna oturmuş, marşa basıldığında arkadan yayılan o kömür karası bulutu izleyen herkesin içindeki o sıkıntıyı çok iyi biliyoruz; çünkü biz de yıllardır bu motorların sesini dinleyerek büyüdük. Fiat marka araçlarda sıklıkla karşımıza çıkan siyah duman meselesi, öyle geçiştirilecek ya da sadece bir yakıt kokusundan ibaret sayılacak basit bir detay değil, motorun adeta bizimle konuşma çabasıdır. Yanma odasındaki dengenin bozulduğunu, mazotun havayla olan o hassas randevusunda bir şeylerin yanlış gittiğini, o yoğun karanlık gösterir. Mazotun tam olarak yakılamaması, yani havanın yetersiz kalması veya enjektörlerin doymak bilmez bir iştahla fazla yakıtı içeri püskürtmesi... Hepsi bu tablonun birer parçası aslında.
Turbo hortumunda ufak bir çatlak mı var yoksa yılların yorgunluğu enjektör uçlarında birikip o kusursuz püskürtme anını mı bozdu, işte asıl mesele burada düğümleniyor. Araç yokuş yukarı tırmanırken ya da siz gaza biraz sert bastığınızda arkadan gelen o katran rengi görüntü, motorun boğulduğunun en net kanıtıdır. Hani bazen insan nefessiz kalır da derin bir soluk almak ister ya, bu motorlar da tam olarak o nefesi arıyor işte. EGR valfinin kurum bağlaması, manifolttaki o yapışkan katmanlar ve hava filtresinin soluk borusunu tıkaması... Kim bilir belki de sorun sadece ucuz bir yakıt seçiminden ibarettir ama bunu kimse kabullenmek istemez.
Ustaların elleriyle koymuş gibi bulduğu bu arızalar bazen en umulmadık yerlerde karşımıza çıkıp insanın tüm keyfini kaçırır. Katalitik konvektörün dolması ya da partikül filtresinin artık "ben doldum, taşıyorum" diye feryat etmesi, işin ekonomik boyutunu da bir hayli zorlaştırıyor. Oysa biraz dikkat, zamanında yapılan filtre değişimi ve kaliteli yakıt kullanımı bu dertlerin çoğunu başlamadan bitirir. Belki de arabaya bindiğimizde gösterge paneline değil de, arkadan gelen o rüzgara biraz daha dikkat etmeliyiz... Ne dersiniz, motorun sesine kulak vermenin zamanı gelmedi mi sizce de?
Turbo hortumunda ufak bir çatlak mı var yoksa yılların yorgunluğu enjektör uçlarında birikip o kusursuz püskürtme anını mı bozdu, işte asıl mesele burada düğümleniyor. Araç yokuş yukarı tırmanırken ya da siz gaza biraz sert bastığınızda arkadan gelen o katran rengi görüntü, motorun boğulduğunun en net kanıtıdır. Hani bazen insan nefessiz kalır da derin bir soluk almak ister ya, bu motorlar da tam olarak o nefesi arıyor işte. EGR valfinin kurum bağlaması, manifolttaki o yapışkan katmanlar ve hava filtresinin soluk borusunu tıkaması... Kim bilir belki de sorun sadece ucuz bir yakıt seçiminden ibarettir ama bunu kimse kabullenmek istemez.
Ustaların elleriyle koymuş gibi bulduğu bu arızalar bazen en umulmadık yerlerde karşımıza çıkıp insanın tüm keyfini kaçırır. Katalitik konvektörün dolması ya da partikül filtresinin artık "ben doldum, taşıyorum" diye feryat etmesi, işin ekonomik boyutunu da bir hayli zorlaştırıyor. Oysa biraz dikkat, zamanında yapılan filtre değişimi ve kaliteli yakıt kullanımı bu dertlerin çoğunu başlamadan bitirir. Belki de arabaya bindiğimizde gösterge paneline değil de, arkadan gelen o rüzgara biraz daha dikkat etmeliyiz... Ne dersiniz, motorun sesine kulak vermenin zamanı gelmedi mi sizce de?
