Mehmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yıllar önce ilk kez elektrikli ayarlanabilir bir koltuğa oturduğumda, altındaki o minik motorların gücüne değil, bir düğmeyle her şeyin nasıl bu kadar akıp gittiğine şaşırmıştım. Şimdi garajda duran o eski sedanın sürücü koltuğu bir sabah tamamen sessizliğe gömülünce, insan ister istemez kafasını direksiyona dayayıp düşünüyor; acaba motor mu yandı yoksa yine o lanet olası sigorta mı attı?
Kilometrelerce yol yaptıktan sonra koltuğu biraz geriye itmek istersiniz ama joystick misali kumandaya basmanıza rağmen en ufak bir tıkırtı bile duyulmaz. İşte o an içerideki akımın birden kesildiğini anlarsınız, sanki görünmez bir el aracı yarı yolda bırakmaya yemin etmiştir.
Sigorta kutusunun nerede olduğunu bulmak bazen kahve fincanını yanlış yere koyup aramak kadar sinir bozucudur; direksiyonun altındaki o daracık karanlık boşlukta el yordamıyla plastik kapakları sökmeye çalışırsınız. Torpido gözünün dibindeki o gizli bölme, sanki mühendislerin sır saklamak için özel olarak tasarladığı bir bulmaca kutusu gibidir.
El fenerini dişinizin arasında tutup şema okumaya çalışırken, o küçük renkli plastiklerin aslında hayatımızı ne kadar çok etkilediğini fark edersiniz. Beş amperlik ya da otuz amperlik o minik parça eridiyse, koltuğun sırtlığı dik açıda kalmış demektir ve artık uzun yolda bel ağrısıyla dans etmeye hazırsınızdır.
Durup dururken o sigortanın neden atacağını hiç düşündünüz mü; belki de geçen hafta kızınız koltuğu en sonuna kadar zorlayarak motoru sıkıştırdı ya da kablolardan biri metal gövdeye sürtüp kısa devre yaptı. Aslında mesele sadece bir sigortayı değiştirmek değil, o akımın nereden kaşındığını bulmaktır, yoksa yeni taktığınız sigorta da beş saniye içinde gözlerinizin önünde çıt diye kararıverir.
Pensesiz, kerpetensiz, sadece parmak uçlarınızla o küçük sigortayı yuvasından çekip çıkarmaya çalışmak azim değil adeta bir sabır testidir. Şeffaf plastiğin içindeki o incecik telin ortadan ikiye ayrıldığını gördüğün an, sorunun kaynağını bulmanın o tatlı huzuru sarar içini.
Yedek sigortayı yerine takarken sanki araca yeniden can veriyormuş gibi tuhaf bir gurur hissedersiniz; oysa alt tarafı iki liralık Çin malı bir plastik parçasıdır işte. Düğmeye tekrar bastığınızda koltuğun mırıltıyla hareket etmeye başlaması, dünyadaki en pahalı masaj salonundan bile daha çok rahatlatır insanı.
Eğer bu işlerden hiç anlamıyorsanız sakın tornavidayı elinize alıp sigorta tablosuna dalmayın, bazen karıştırmak meseleyi daha da sarpa sardırır. Bırakın bu işi anlayan usta, o küçük paneli iki dakikada söksün; çünkü yanlış yere takılan kalın bir sigorta, bütün tesisatın cayır cayır yanmasına yol açabilir.
Aracın kabininde o yanık plastik kokusunu aldığınız anı hatırlayın; işte o koku, elektrik sisteminin size çektiği son sarı karttır. Koltuğun altındaki kablo demetini bir elinizle şöyle hafifçe yoklayın, belki de mesele sadece yılların verdiği rutubetten dolayı paslanan o soketlerdir.
Yarın yola çıkmadan önce o ayar düğmesine bir kez daha basın, motorun o tok sesini duymak insanın içini garip bir şekilde ısıtır. Unutmayın ki, altınızdaki demir yığını ne kadar lüks olursa olsun, bazen sadece bir milimetrelik tel parçasının keyfine kalmıştır bütün konforunuz.
Kilometrelerce yol yaptıktan sonra koltuğu biraz geriye itmek istersiniz ama joystick misali kumandaya basmanıza rağmen en ufak bir tıkırtı bile duyulmaz. İşte o an içerideki akımın birden kesildiğini anlarsınız, sanki görünmez bir el aracı yarı yolda bırakmaya yemin etmiştir.
Sigorta kutusunun nerede olduğunu bulmak bazen kahve fincanını yanlış yere koyup aramak kadar sinir bozucudur; direksiyonun altındaki o daracık karanlık boşlukta el yordamıyla plastik kapakları sökmeye çalışırsınız. Torpido gözünün dibindeki o gizli bölme, sanki mühendislerin sır saklamak için özel olarak tasarladığı bir bulmaca kutusu gibidir.
El fenerini dişinizin arasında tutup şema okumaya çalışırken, o küçük renkli plastiklerin aslında hayatımızı ne kadar çok etkilediğini fark edersiniz. Beş amperlik ya da otuz amperlik o minik parça eridiyse, koltuğun sırtlığı dik açıda kalmış demektir ve artık uzun yolda bel ağrısıyla dans etmeye hazırsınızdır.
Durup dururken o sigortanın neden atacağını hiç düşündünüz mü; belki de geçen hafta kızınız koltuğu en sonuna kadar zorlayarak motoru sıkıştırdı ya da kablolardan biri metal gövdeye sürtüp kısa devre yaptı. Aslında mesele sadece bir sigortayı değiştirmek değil, o akımın nereden kaşındığını bulmaktır, yoksa yeni taktığınız sigorta da beş saniye içinde gözlerinizin önünde çıt diye kararıverir.
Pensesiz, kerpetensiz, sadece parmak uçlarınızla o küçük sigortayı yuvasından çekip çıkarmaya çalışmak azim değil adeta bir sabır testidir. Şeffaf plastiğin içindeki o incecik telin ortadan ikiye ayrıldığını gördüğün an, sorunun kaynağını bulmanın o tatlı huzuru sarar içini.
Yedek sigortayı yerine takarken sanki araca yeniden can veriyormuş gibi tuhaf bir gurur hissedersiniz; oysa alt tarafı iki liralık Çin malı bir plastik parçasıdır işte. Düğmeye tekrar bastığınızda koltuğun mırıltıyla hareket etmeye başlaması, dünyadaki en pahalı masaj salonundan bile daha çok rahatlatır insanı.
Eğer bu işlerden hiç anlamıyorsanız sakın tornavidayı elinize alıp sigorta tablosuna dalmayın, bazen karıştırmak meseleyi daha da sarpa sardırır. Bırakın bu işi anlayan usta, o küçük paneli iki dakikada söksün; çünkü yanlış yere takılan kalın bir sigorta, bütün tesisatın cayır cayır yanmasına yol açabilir.
Aracın kabininde o yanık plastik kokusunu aldığınız anı hatırlayın; işte o koku, elektrik sisteminin size çektiği son sarı karttır. Koltuğun altındaki kablo demetini bir elinizle şöyle hafifçe yoklayın, belki de mesele sadece yılların verdiği rutubetten dolayı paslanan o soketlerdir.
Yarın yola çıkmadan önce o ayar düğmesine bir kez daha basın, motorun o tok sesini duymak insanın içini garip bir şekilde ısıtır. Unutmayın ki, altınızdaki demir yığını ne kadar lüks olursa olsun, bazen sadece bir milimetrelik tel parçasının keyfine kalmıştır bütün konforunuz.
