Hamza Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yolda kalmanın o tarifsiz, buz gibi terleten hissini kim bilir kaç kere yaşadık; marşa basarsın ve o can alıcı sessizlik kulaklarını tırmalar, işte insan o an "acaba yine nerede hata yaptık" diye düşünmeden edemez. Görünürde hiçbir şey yokken, sabah binmek istediğin o metal yığıncanın tamamen sus pus olması, insanın zihninde binbir türlü soru işareti yaratır ve ilk şüpheli olarak hep o karanlık kutu, yani akü gösterilir. Modern taşıtların karmaşık sinir sistemleri, birbirine görünmez bağlarla tutunan öyle hassas halkalardan oluşur ki, en ufak bir temassızlık ya da kaçak, bütün dengeyi altüst etmeye yeter de artar bile. Aslında marş motorunun döndüğü o ilk saniyeden itibaren devreye giren şarj dinamosu, akünün enerjisini tazelemesi gerekirken, sistemdeki gizli bir arıza bu akışı sessizce sabote edebilir...
Araç kapalıyken bile arka planda çalışan ve "parazit akım" dediğimiz o lanet olası küçük kaçaklar, sabaha kadar bütün gücü emip bitirebilir; bazen torpido gözünün lambası kapanmaz, bazen de sonradan takılan merdiven altı bir teyp tesisatı sistemi uykusuz bırakır. Kimse bu detayı kolay kolay fark etmez çünkü araba kilitlidir, ışıklar sönmüştür ve dışarıdan bakıldığında her şey yolunda görünmektedir. Oysa içeride, devre kartlarının arasında sinsi bir enerji kaçağı akünün ömrünü yiyip bitirmektedir... İşte tam bu noktada, şarj dinamosunun (alternatörün) görevini yapıp yapmadığına bakmak gerekir; çünkü alternatör bozulduğunda akü şarj almaz ve üstündeki mevcut enerjiyle ancak bir yere kadar idare edip sonunda teslim bayrağını çeker.
Peki bu işin sonu nereye varır, yeni bir akü almak gerçekten her şeyi kökten çözer mi yoksa asıl yarayı sarmadan sadece üzerini mi örteriz? Birçok sürücü ne yazık ki sorunun kaynağını bulmadan gidip en pahalı aküyü satın alır, fakat birkaç gün sonra yine aynı manzarayla karşılaşınca akıl sağlığını kaybetme noktasına gelir. Aslında mesele sadece akünün ölmesi değil, onu öldüren o görünmez sistem arızasının bir an önce yakalanıp ehlileştirilmesidir. Multimetre denen o küçük cihazı eline alıp kaçak akım ölçmek, belki de bu işin en mantıklı ilk adım traducción'u... Yani demem o ki, akü durduk yere intihar etmez; onu mutlaka birileri, yani o gizli elektrik kaçakları ya da bozuk şarj dinamoları ölüme sürükler.
Araç kapalıyken bile arka planda çalışan ve "parazit akım" dediğimiz o lanet olası küçük kaçaklar, sabaha kadar bütün gücü emip bitirebilir; bazen torpido gözünün lambası kapanmaz, bazen de sonradan takılan merdiven altı bir teyp tesisatı sistemi uykusuz bırakır. Kimse bu detayı kolay kolay fark etmez çünkü araba kilitlidir, ışıklar sönmüştür ve dışarıdan bakıldığında her şey yolunda görünmektedir. Oysa içeride, devre kartlarının arasında sinsi bir enerji kaçağı akünün ömrünü yiyip bitirmektedir... İşte tam bu noktada, şarj dinamosunun (alternatörün) görevini yapıp yapmadığına bakmak gerekir; çünkü alternatör bozulduğunda akü şarj almaz ve üstündeki mevcut enerjiyle ancak bir yere kadar idare edip sonunda teslim bayrağını çeker.
Peki bu işin sonu nereye varır, yeni bir akü almak gerçekten her şeyi kökten çözer mi yoksa asıl yarayı sarmadan sadece üzerini mi örteriz? Birçok sürücü ne yazık ki sorunun kaynağını bulmadan gidip en pahalı aküyü satın alır, fakat birkaç gün sonra yine aynı manzarayla karşılaşınca akıl sağlığını kaybetme noktasına gelir. Aslında mesele sadece akünün ölmesi değil, onu öldüren o görünmez sistem arızasının bir an önce yakalanıp ehlileştirilmesidir. Multimetre denen o küçük cihazı eline alıp kaçak akım ölçmek, belki de bu işin en mantıklı ilk adım traducción'u... Yani demem o ki, akü durduk yere intihar etmez; onu mutlaka birileri, yani o gizli elektrik kaçakları ya da bozuk şarj dinamoları ölüme sürükler.
