Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yokuş aşağı park ettiğinizde o kolu yukarı doğru asılırsınız ve gelen o çıt çıt sesleri nedense hep bir güven verir insana. Fakat bazen o kolu en tepeye kadar çekmenize rağmen aracın hafifçe arkaya ya da öne doğru kaçırdığını, sanki gizli bir elin arabayı aşağı doğru ittiğini fark edersiniz. İşte o an içinize düşen o kurt, aslında mekanik bir yorgunluğun, gözden kaçan küçük bir aşınmanın habercisidir. El freninin tam manasıyla görevini yerine getirmemesi, genellikle arkadaki kampana veya disk mekanizmasındaki balataların artık ömrünü tamamlamaya yaklaşmasından kaynaklanır. Sürekli kullanılan, sürtünmeye maruz kalan bu parçalar zamanla incelir ve siz kolu ne kadar yukarı çekerseniz çekin, o eski sıkı tutuşu yakalayamazsınız... Balatanın yüzeyi pürüzsüzleşip parladıkça metal yüzeye tutunması imkansız hale gelir ve sistem sizden daha fazla güç, daha fazla çekme mesafesi talep etmeye başlar.
Arabanın altından geçip ta kabine kadar uzanan o çelik halatları hiç düşündünüz mü? Kolu her yukarı kaldırdığınızda o telleri aslında milim milim esnetiyor, zamanla onların boyunun uzamasına yol açıyorsunuz. Çelik bile olsa sürekli gerilime maruz kalan bu teller bir süre sonra gevşer, mekanik tabirle "boşluk" yapar. Siz içeride elinizle o kolu en üst noktaya getirdiğinizi sanırken, alt taraftaki o gevşemiş tel balataları diske bastırmaya yetecek kadar gerilemiyordur bile. Haliyle o dik yokuşta araba kendi ağırlığıyla baş başa kalır... Telin bu gevşekliğini erkenden fark edip bir serviste sadece o boşluğu aldırmak, yani teli birazcık gerdirmek bile bazen hayat kurtarır; aksi takdirde kol elinizde kalacakmış gibi çekmek zorunda kalırsınız ki bu da sistemi iyice yorar.
Arka fren kalperlerinin içindeki o küçük pistonların mekanizması bazen kirlenir, paslanır ya da hidrolik sızıntıları yüzünden görevini yapamaz hale gelir. Diskli fren sistemine sahip bir aracınız varsa ve el frenini çektiğinizde araba hala beşik gibi sallanıyorsa, o pistonlar balatayı diske doğru itemiyor demektir. Toz, toprak, çamur derken o bölge zamanla adeta kilitlenir; mekanizma sağırlaşır. Şöyle bir dönüp arkaya baktığınızda, aslında basit bir temizlik veya kaliper tamir kitiyle çözülecek bir problem, ihmal edildikçe komple bir revizyon ihtiyacına dönüşebilir. Sistemdeki o sıkışma, siz içeride kolu ne kadar zorlarsanız zorlayın balatanın diske sadece teğet geçmesine, tam anlamıyla basamamasına neden olur.
Ayarsızlık dediğimiz o illet, özellikle kampanalı arka frenlerde kendini çok çabuk belli eder ve can sıkar. Kampananın içindeki otomatik ayar mekanizması bazen o dişlileri kaçırır, kendi kendine yapması gereken o ince ayarı yapmayı bırakır. Balata ile kampana arasındaki o milimetrik mesafe açıldıkça, el freni kolunun hareket menzili yetersiz kalmaya başlar. Arabayı durdurduktan sonra ayağınızı normal frenden çektiğinizde yaşanan o hafif kayma hissi... İşte tam olarak bu ayarsızlıktan, o iki parça arasındaki mesafenin çok açılmış olmasından ötürüdür. Ara sıra dik bir rampada geri geri gidip fren yapmak veya el frenini birkaç kez düzgünce çekip bırakmak bu otomatik mekanizmayı uyandırabilir, aklınızda bulunsun.
Her şey bir kenara, bazen suçlu sadece kabindeki o mekanik mekanizmanın ta kendisidir, yani o cırcır dişlileridir. Kolun altındaki o dişli sektör zamanla aşınır, tırnaklar birbirini yakalayamaz duruma gelir ve siz yukarı çektiğinizde o dişli kaçırma yapar. Hani kolu çekersiniz de çıt sesi gelir ama mandal tam oturmaz, kol hafifçe aşağı düşer ya... İşte o an mekanik olarak içeride bir şeylerin kırıldığını ya da aşındığını anlarsınız. Bu durum halatın gevşemesinden veya balatadan tamamen bağımsız, doğrudan kol mekanizmasının yorulmasıyla alakalıdır ve o cırcır kısmı değişmedikçe o araba yokuşta asla güvende durmaz.
Arabanın altından geçip ta kabine kadar uzanan o çelik halatları hiç düşündünüz mü? Kolu her yukarı kaldırdığınızda o telleri aslında milim milim esnetiyor, zamanla onların boyunun uzamasına yol açıyorsunuz. Çelik bile olsa sürekli gerilime maruz kalan bu teller bir süre sonra gevşer, mekanik tabirle "boşluk" yapar. Siz içeride elinizle o kolu en üst noktaya getirdiğinizi sanırken, alt taraftaki o gevşemiş tel balataları diske bastırmaya yetecek kadar gerilemiyordur bile. Haliyle o dik yokuşta araba kendi ağırlığıyla baş başa kalır... Telin bu gevşekliğini erkenden fark edip bir serviste sadece o boşluğu aldırmak, yani teli birazcık gerdirmek bile bazen hayat kurtarır; aksi takdirde kol elinizde kalacakmış gibi çekmek zorunda kalırsınız ki bu da sistemi iyice yorar.
Arka fren kalperlerinin içindeki o küçük pistonların mekanizması bazen kirlenir, paslanır ya da hidrolik sızıntıları yüzünden görevini yapamaz hale gelir. Diskli fren sistemine sahip bir aracınız varsa ve el frenini çektiğinizde araba hala beşik gibi sallanıyorsa, o pistonlar balatayı diske doğru itemiyor demektir. Toz, toprak, çamur derken o bölge zamanla adeta kilitlenir; mekanizma sağırlaşır. Şöyle bir dönüp arkaya baktığınızda, aslında basit bir temizlik veya kaliper tamir kitiyle çözülecek bir problem, ihmal edildikçe komple bir revizyon ihtiyacına dönüşebilir. Sistemdeki o sıkışma, siz içeride kolu ne kadar zorlarsanız zorlayın balatanın diske sadece teğet geçmesine, tam anlamıyla basamamasına neden olur.
Ayarsızlık dediğimiz o illet, özellikle kampanalı arka frenlerde kendini çok çabuk belli eder ve can sıkar. Kampananın içindeki otomatik ayar mekanizması bazen o dişlileri kaçırır, kendi kendine yapması gereken o ince ayarı yapmayı bırakır. Balata ile kampana arasındaki o milimetrik mesafe açıldıkça, el freni kolunun hareket menzili yetersiz kalmaya başlar. Arabayı durdurduktan sonra ayağınızı normal frenden çektiğinizde yaşanan o hafif kayma hissi... İşte tam olarak bu ayarsızlıktan, o iki parça arasındaki mesafenin çok açılmış olmasından ötürüdür. Ara sıra dik bir rampada geri geri gidip fren yapmak veya el frenini birkaç kez düzgünce çekip bırakmak bu otomatik mekanizmayı uyandırabilir, aklınızda bulunsun.
Her şey bir kenara, bazen suçlu sadece kabindeki o mekanik mekanizmanın ta kendisidir, yani o cırcır dişlileridir. Kolun altındaki o dişli sektör zamanla aşınır, tırnaklar birbirini yakalayamaz duruma gelir ve siz yukarı çektiğinizde o dişli kaçırma yapar. Hani kolu çekersiniz de çıt sesi gelir ama mandal tam oturmaz, kol hafifçe aşağı düşer ya... İşte o an mekanik olarak içeride bir şeylerin kırıldığını ya da aşındığını anlarsınız. Bu durum halatın gevşemesinden veya balatadan tamamen bağımsız, doğrudan kol mekanizmasının yorulmasıyla alakalıdır ve o cırcır kısmı değişmedikçe o araba yokuşta asla güvende durmaz.
