Kemal Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Sabah garaja inip kontağı çevirdiğinde burnuna o keskin mazot kokusu çalınıyorsa, bil ki arabanın sana söylemeye çalıştığı acil bir şeyler var demektir; belki motor henüz uykusunu alamamıştır diyemezsin çünkü yakıt kokusu asla normal bir sabahsertliği değildir.
Aslında depodan motora uzanan o uzun metal borulardan birinde minik bir sızıntı saklanıyor olabilir, kim bilir belki de yılların verdiği yorgunlukla o kelepçeler artık görevini yapmayı bırakmıştır.
Mazot bu, benzin gibi hemen uçup gitmez ki; nereye dökülse oraya yapışır, siner, insanı o ağır kokusuyla boğar adeta.
Kaputu kaldırıp şöyle bir baktığında her şey yerli yerinde görünse bile gözden kaçan o kılcal çatlaklar bazen tüm huzurunu kaçırmaya yeter de artar bile, o yüzden lastik hortumları elinle şöyle bir yoklamakta büyük fayda var.
Enjektörlerin etrafında biriken o siyah, yapışkan mazot birikintileri genelde kaçağın asıl elebaşıdır; yıllarca çalışmaktan contalar eskir, sızdırmazlığını yitirir ve motor her çalıştığında o sıcaklıkla o koku kabine kadar sızar.
Yolda giderken camı açıp temiz hava alarak sorunu çözemezsin tabii ki, çünkü o koku bir süre sonra ruhuna işler ve baş ağrısı kaçınılmaz bir sondan ibaret kalır.
Peki ya yakıt filtresi en son ne zaman değiştirildi, hatırlıyor musun?
Filtre kapakları tam oturtulmadığında ya da o-ring dediğimiz minik contalar ezildiğinde mazot kendine mutlaka dışarı çıkacak bir yol bulur, işte o an garajdaki o ağır koku da başlar.
Kimi zaman egzoz sistemindeki ufak bir delik ya da tıkanıklık da çiğ yakıt kokusunu içeri üfleyebilir, yani mesele sadece kaputun altından ibaret olmayabilir her zaman.
Güvenliğin her şeyden önce geldiğini unutmama gerek yok sanırım, çünkü mazot parlamak için doğru kıvılcımı bekleyen sinsi bir sıvıdır ve küçük bir ihmal büyük yangınlara kapı aralayabilir.
Sanayi yoluna düşmeden önce motoru iyice bir dinle, kokunun nereden yoğunlaştığını burnunla takip etmeye çalış; usta koltuğuna oturduğunda ona tam olarak ne zaman koktuğunu söylersen işi yarı yarıya çözmüş olursun zaten.
Aslında depodan motora uzanan o uzun metal borulardan birinde minik bir sızıntı saklanıyor olabilir, kim bilir belki de yılların verdiği yorgunlukla o kelepçeler artık görevini yapmayı bırakmıştır.
Mazot bu, benzin gibi hemen uçup gitmez ki; nereye dökülse oraya yapışır, siner, insanı o ağır kokusuyla boğar adeta.
Kaputu kaldırıp şöyle bir baktığında her şey yerli yerinde görünse bile gözden kaçan o kılcal çatlaklar bazen tüm huzurunu kaçırmaya yeter de artar bile, o yüzden lastik hortumları elinle şöyle bir yoklamakta büyük fayda var.
Enjektörlerin etrafında biriken o siyah, yapışkan mazot birikintileri genelde kaçağın asıl elebaşıdır; yıllarca çalışmaktan contalar eskir, sızdırmazlığını yitirir ve motor her çalıştığında o sıcaklıkla o koku kabine kadar sızar.
Yolda giderken camı açıp temiz hava alarak sorunu çözemezsin tabii ki, çünkü o koku bir süre sonra ruhuna işler ve baş ağrısı kaçınılmaz bir sondan ibaret kalır.
Peki ya yakıt filtresi en son ne zaman değiştirildi, hatırlıyor musun?
Filtre kapakları tam oturtulmadığında ya da o-ring dediğimiz minik contalar ezildiğinde mazot kendine mutlaka dışarı çıkacak bir yol bulur, işte o an garajdaki o ağır koku da başlar.
Kimi zaman egzoz sistemindeki ufak bir delik ya da tıkanıklık da çiğ yakıt kokusunu içeri üfleyebilir, yani mesele sadece kaputun altından ibaret olmayabilir her zaman.
Güvenliğin her şeyden önce geldiğini unutmama gerek yok sanırım, çünkü mazot parlamak için doğru kıvılcımı bekleyen sinsi bir sıvıdır ve küçük bir ihmal büyük yangınlara kapı aralayabilir.
Sanayi yoluna düşmeden önce motoru iyice bir dinle, kokunun nereden yoğunlaştığını burnunla takip etmeye çalış; usta koltuğuna oturduğunda ona tam olarak ne zaman koktuğunu söylersen işi yarı yarıya çözmüş olursun zaten.
