Emre Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Büyük amperli bir sigortayı panoya takıp arkana yaslandığında her şey çözüldü sanırsın ama aslında asıl tehlike tam o an kapıyı çalmaya başlar çünkü evdeki kablolar o yüksek akımı taşıyacak kapasitede değildir ve sen sadece kendi ellerinle ateşe körükle gitmiş olursun.
Kim bilir belki de sürekli atan o küçük sigortadan bıkıp usandın, hani her çamaşır makinesi ile fırın aynı anda çalıştığında şalteri indiren o can sıkıcı durumdan söz ediyorum, işte o an insan daha büyük bir tane takıp kökten kurtulmak istiyor, ne var ki bu sadece bir yanılgıdan ibaret.
Kabloların içinden geçen akım arttıkça ısınma başlar, sigorta bunu fark edip elektriği kesmesi gerekirken sesini çıkarmaz çünkü sen ona "korkma, akmaya devam et" demişsindir, duvarın içindeki o görünmez kablo yavaş yavaş kavrulurken dışarıdan her şey çok normal görünür.
Biraz düşününce insan kendine kızıyor tabii, alt tarafı bir parça plastik ve tel parçasından ibaret olan bu güvenlik elemanını devre dışı bırakmak niye bu kadar cazip geliyor ki, belki de kolaya kaçma alışkanlığımızdan ya da meseleyi ciddiye almamamızdan...
Duvarların içinden gelen o hafif tıkırtıları ya da plastik kokusunu fark ettiğinde genellikle çok geç kalmış olursun çünkü trafo değil burası, ev ortamı; fazladan konulan her amper, evinin damarlarında dolaşan sessiz birer zaman ayarlı bomba gibi sessizce bekler.
Aslında usta ahbapların hep söylediği bir şey vardır, elektrik asla şakaya gelmez derler ama biz yine de kendi bildiğimizi okur, en yüksek amperi bulup takarak maharet gösterdiğimizi sanırız, oysa madalyonun diğer yüzünde tamamen yanmış bir tesisat ve kurtarılamayacak eşyalar var...
Kim bilir belki de sürekli atan o küçük sigortadan bıkıp usandın, hani her çamaşır makinesi ile fırın aynı anda çalıştığında şalteri indiren o can sıkıcı durumdan söz ediyorum, işte o an insan daha büyük bir tane takıp kökten kurtulmak istiyor, ne var ki bu sadece bir yanılgıdan ibaret.
Kabloların içinden geçen akım arttıkça ısınma başlar, sigorta bunu fark edip elektriği kesmesi gerekirken sesini çıkarmaz çünkü sen ona "korkma, akmaya devam et" demişsindir, duvarın içindeki o görünmez kablo yavaş yavaş kavrulurken dışarıdan her şey çok normal görünür.
Biraz düşününce insan kendine kızıyor tabii, alt tarafı bir parça plastik ve tel parçasından ibaret olan bu güvenlik elemanını devre dışı bırakmak niye bu kadar cazip geliyor ki, belki de kolaya kaçma alışkanlığımızdan ya da meseleyi ciddiye almamamızdan...
Duvarların içinden gelen o hafif tıkırtıları ya da plastik kokusunu fark ettiğinde genellikle çok geç kalmış olursun çünkü trafo değil burası, ev ortamı; fazladan konulan her amper, evinin damarlarında dolaşan sessiz birer zaman ayarlı bomba gibi sessizce bekler.
Aslında usta ahbapların hep söylediği bir şey vardır, elektrik asla şakaya gelmez derler ama biz yine de kendi bildiğimizi okur, en yüksek amperi bulup takarak maharet gösterdiğimizi sanırız, oysa madalyonun diğer yüzünde tamamen yanmış bir tesisat ve kurtarılamayacak eşyalar var...
