Yusuf Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Geçen hafta servisin önünde öylece dururken, kaputu açıp motorun o sessizliğini dinliyordum ki, içimden bir ses yine o eski konuyu hatırlattı; Alman mühendisliğinin o kusursuz gibi görünen ama zamanla insanı canından bezdiren zincir sesleri... Yıllar önce ilk Audi'mi aldığımda, trigerin kayış değil de metal zincir olmasını ne büyük bir lüks, ne sonsuz bir güven sanmıştım, oysa madalyonun diğer yüzü hiç de öyle parıltılı değilmiş meğer. Kilometreler devrildikçe, motorun o canavar gibi kükremesinin ardındaki incecik gergi paletlerinin nasıl sinsice aşındığını, o metal halkaların nasıl da sinsi sinsi bollaştığını kendi cebimden ödediğim faturalarla öğrendim. Belki sen de şu sıralar sabah ilk marşa bastığında o motordan gelen garip bir hışırtı, metalin metale sürter gibi çıkardığı o nahoş tıkırtı yüzünden huzursuzsun... Kim bilir, belki de usta çoktan "hocam bu zincir bollaşmış, koparsa motoru kucağına alırsın" diyerek yüreğine korku saldı bile.
Aslında işin en acı tarafı ne biliyor musun, Audi gibi bir markanın mühendisleri bu motorları tasarlarken her detayı düşünmüş gibi görünür ama o triger zinciri meselesi adeta kronik bir kilitli kapı gibi hep sahibinin başına bela olur. Normal şartlarda ömürlük olması gereken o kalın metal halkalar, Türkiye'nin o dur-kalk dolu şehir trafiğinde, kalitesiz yakıtlarda veya zamanında değişmeyen o kara düzen motor yağlarında resmen eriyip gidiyor. Yağ basıncının düşmesiyle gergi mekanizmasının görevini yapamaması birleşince, zincir o dişlilerin üzerinde adeta dans etmeye başlıyor, işte o an motorun içindeki senkronizasyon kayboluyor da insan neye uğradığını şaşıriyor. Bazen düşünüyorum da, insan o kadar para verip aldığı bir arabanın sırf bir avuç çelik halka yüzünden sabaha uyanırken rüyasında sibop eğdiğini görmeli mi... Hani derler ya canavar gibi araba diye, hakikaten de o zincir koptuğu an motor içindeki her şeyi birbirine katıp adeta içeride küçük bir kıyamet koparıyor.
Peki o zaman ne yapmak lazım, arabayı satıp parayı faize mi yatırmalı, yoksa her sabah kontağı çevirirken dua mı etmeli... Tabii ki hayır, işin aslı arabayı dinlemeyi bilmekte bitiyor, çünkü o makine sana bozulmadan önce mutlaka sinyal veriyor ama biz insan milleti olarak genelde ses açıp müziğe dalmayı tercih ediyoruz. Sabahları motor soğukken gelen o iki saniyelik metalik şıkırtıyı duymazlıktan gelmek, gelecekte binlerce liralık rektefiye masrafına davetiye çıkarmaktan başka bir şey değil maalesef. Ustaların "ya abi idare eder daha bin kilometre" laflarına sakın kulak asma, çünkü o zincir uzamaya görsün, bir sabaha uyanırsın ve marş basar ama motor bir türlü çalışmaz... İşte o an insanın kafasını duvarlara vurası geliyor ama iş işten çoktan geçmiş oluyor, neyse ki erken teşhis her zaman hayat kurtarıyor, özellikle de bu kaputun altındaki demir yığını söz konusu olduğunda.
Günün sonunda dönüp dolaşıp geldiğimiz yer yine aynı çelişki, bir yanda o dört halkanın verdiği sürüş keyfi, diğer yanda ise her an patlamaya hazır bir saatli bomba gibi taşıdığın o triger zinciri korkusu... Arabaya binerken el frenini indirip müziğin sesini kısmak, o motordan gelen nefesi dinlemek bazen en iyi ustadan bile daha çok şey öğretiyor insana. Eğer sen de o garip hışırtıyı duyduysan, ertesi güne bırakma, çünkü bu meret ne zaman ne yapacağı hiç belli olmaz, sonra yolda kalıp çekici beklemek insanın hem moralini hem de cüzdanını derinden sarsıyor... Ne dersin, belki de bu hafta sonu o kaputu açıp bir kez de sen bakmalısın, kimbilir belki de zamanı çoktan gelmiştir bile.
Aslında işin en acı tarafı ne biliyor musun, Audi gibi bir markanın mühendisleri bu motorları tasarlarken her detayı düşünmüş gibi görünür ama o triger zinciri meselesi adeta kronik bir kilitli kapı gibi hep sahibinin başına bela olur. Normal şartlarda ömürlük olması gereken o kalın metal halkalar, Türkiye'nin o dur-kalk dolu şehir trafiğinde, kalitesiz yakıtlarda veya zamanında değişmeyen o kara düzen motor yağlarında resmen eriyip gidiyor. Yağ basıncının düşmesiyle gergi mekanizmasının görevini yapamaması birleşince, zincir o dişlilerin üzerinde adeta dans etmeye başlıyor, işte o an motorun içindeki senkronizasyon kayboluyor da insan neye uğradığını şaşıriyor. Bazen düşünüyorum da, insan o kadar para verip aldığı bir arabanın sırf bir avuç çelik halka yüzünden sabaha uyanırken rüyasında sibop eğdiğini görmeli mi... Hani derler ya canavar gibi araba diye, hakikaten de o zincir koptuğu an motor içindeki her şeyi birbirine katıp adeta içeride küçük bir kıyamet koparıyor.
Peki o zaman ne yapmak lazım, arabayı satıp parayı faize mi yatırmalı, yoksa her sabah kontağı çevirirken dua mı etmeli... Tabii ki hayır, işin aslı arabayı dinlemeyi bilmekte bitiyor, çünkü o makine sana bozulmadan önce mutlaka sinyal veriyor ama biz insan milleti olarak genelde ses açıp müziğe dalmayı tercih ediyoruz. Sabahları motor soğukken gelen o iki saniyelik metalik şıkırtıyı duymazlıktan gelmek, gelecekte binlerce liralık rektefiye masrafına davetiye çıkarmaktan başka bir şey değil maalesef. Ustaların "ya abi idare eder daha bin kilometre" laflarına sakın kulak asma, çünkü o zincir uzamaya görsün, bir sabaha uyanırsın ve marş basar ama motor bir türlü çalışmaz... İşte o an insanın kafasını duvarlara vurası geliyor ama iş işten çoktan geçmiş oluyor, neyse ki erken teşhis her zaman hayat kurtarıyor, özellikle de bu kaputun altındaki demir yığını söz konusu olduğunda.
Günün sonunda dönüp dolaşıp geldiğimiz yer yine aynı çelişki, bir yanda o dört halkanın verdiği sürüş keyfi, diğer yanda ise her an patlamaya hazır bir saatli bomba gibi taşıdığın o triger zinciri korkusu... Arabaya binerken el frenini indirip müziğin sesini kısmak, o motordan gelen nefesi dinlemek bazen en iyi ustadan bile daha çok şey öğretiyor insana. Eğer sen de o garip hışırtıyı duyduysan, ertesi güne bırakma, çünkü bu meret ne zaman ne yapacağı hiç belli olmaz, sonra yolda kalıp çekici beklemek insanın hem moralini hem de cüzdanını derinden sarsıyor... Ne dersin, belki de bu hafta sonu o kaputu açıp bir kez de sen bakmalısın, kimbilir belki de zamanı çoktan gelmiştir bile.
