Olgun Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Geçen hafta sanayide, o tanıdık motor seslerinin arasında, kaputu açılmış gümüş gri bir A4’ün başında öylece durup ustayı izliyordum. Adam elindeki fenerle karanlıkta kalan kuytuları yoklarken, dişlileri çoktan yorulmuş o plastiğe bakıp derin bir "ah" çekti; sanki araba değil de yaşayan bir organizma imdat istiyordu. Aslında Audi dediğin makine özen ister, titizlik ister, hani o Alman mühendisliğinin soğuk metaline sen biraz ruh katmazsan o da sana yolda sürpriz yapar, üstelik hiç beklemediğin anlarda. Triger kayışı da tam olarak bu işin kalbidir işte, hani o gözle görünmeyen ama motorun nefes almasını sağlayan görünmez kahraman... Koparsa ne mi olur? Motorun üst kapağı ile pistonlar birbirine öyle bir girer ki, marşa basarken çıkardığı o metalik çatırtı insanın yüreğini ağzına getirmeye yeter de artar bile. Servis kayıtlarına bakarsan her yüz bin kilometrede bir değişmesi gerekir derler ama bizim yolların tozu, dur-kalk trafiğin o acımasız ritmi bu süreci bazen yarı yarıya indirir, kim bilir belki de seninkisi şimdiden alarm veriyordur...
Direksiyon başına geçtiğinde o motorun mırıltısı sana her şey yolunda mı diyor yoksa derinden gelen ince bir hırıltı mı var, işte bunu kulak vermek lazım. Orijinal parça kullanmak öyle esnaf lafı falan değil, gerçekten hayati bir mesele çünkü yan sanayi kayışlar bazen iki yaz sıcaklığına bile dayanamayıp sakız gibi uzuyor. Ustam dedi ki, "Kardeşim, Audi'nin suyuna suyunu, yağını yağını vereceksin ama en çok da bu kauçuk dişlilere zamanında dokunacaksın." Haklı adam, çünkü o kayış koptuğunda harcayacağın para sıradan bir tamir masrafını çoktan geçer, komple motor yenilemeye kadar gider işin ucu. Kaputu kaldırıp baktığında o siyah koruma kapağının altında dönen düzenin ne kadar hassas olduğunu anlamak için usta olmaya gerek yok aslında. Ses değişiyor, motor biraz daha sert çalışmaya başlıyor, bazen rolantide hafif bir titreme hissediyorsun; halbuki o sana "beni bir kontrol ettir" diye bağırmaya çalışıyor da sen günlük koşturmacada duymuyorsun...
Garajdaki o tozlu kokuyu hâlâ burnumda hissediyorum, usta eski kayışı eline alıp dişlerindeki çatlakları bana gösterdiğinde içim ürpermişti açıkçası. Kilometre saati henüz o kritik sınıra dayanmamış olabilir ama kauçuk denen malzeme zamanla esnekliğini yitiriyor, garajda yatan arabanın bile kayışı kuruyabiliyor yani. Bütün bu detayları bilmek insanı germemeli aksine rahatlatmalı, çünkü ne zaman ne yapacağını bildiğin an direksiyondaki o güven duygusu katlanarak artıyor. Bir sonraki bakımda ustaya sadece yağı suyu değiştirip geçmeyin deyin, o kayışın gergi bilyelerine, devirdaim pompasının durumuna da mutlaka iyice bir bakın. Zira su pompası dediğin parça kilitlenirse trigeri sağlam bıraksa bile kayışı yerinden çıkarıveriyor, yani zincirleme bir reaksiyon bu aslında... Yola çıkmadan önce, o motor kaputunun altında tıkır tıkır işleyen sessiz emeğin kıymetini bilmek, belki de bu işin en keyifli yanı.
Direksiyon başına geçtiğinde o motorun mırıltısı sana her şey yolunda mı diyor yoksa derinden gelen ince bir hırıltı mı var, işte bunu kulak vermek lazım. Orijinal parça kullanmak öyle esnaf lafı falan değil, gerçekten hayati bir mesele çünkü yan sanayi kayışlar bazen iki yaz sıcaklığına bile dayanamayıp sakız gibi uzuyor. Ustam dedi ki, "Kardeşim, Audi'nin suyuna suyunu, yağını yağını vereceksin ama en çok da bu kauçuk dişlilere zamanında dokunacaksın." Haklı adam, çünkü o kayış koptuğunda harcayacağın para sıradan bir tamir masrafını çoktan geçer, komple motor yenilemeye kadar gider işin ucu. Kaputu kaldırıp baktığında o siyah koruma kapağının altında dönen düzenin ne kadar hassas olduğunu anlamak için usta olmaya gerek yok aslında. Ses değişiyor, motor biraz daha sert çalışmaya başlıyor, bazen rolantide hafif bir titreme hissediyorsun; halbuki o sana "beni bir kontrol ettir" diye bağırmaya çalışıyor da sen günlük koşturmacada duymuyorsun...
Garajdaki o tozlu kokuyu hâlâ burnumda hissediyorum, usta eski kayışı eline alıp dişlerindeki çatlakları bana gösterdiğinde içim ürpermişti açıkçası. Kilometre saati henüz o kritik sınıra dayanmamış olabilir ama kauçuk denen malzeme zamanla esnekliğini yitiriyor, garajda yatan arabanın bile kayışı kuruyabiliyor yani. Bütün bu detayları bilmek insanı germemeli aksine rahatlatmalı, çünkü ne zaman ne yapacağını bildiğin an direksiyondaki o güven duygusu katlanarak artıyor. Bir sonraki bakımda ustaya sadece yağı suyu değiştirip geçmeyin deyin, o kayışın gergi bilyelerine, devirdaim pompasının durumuna da mutlaka iyice bir bakın. Zira su pompası dediğin parça kilitlenirse trigeri sağlam bıraksa bile kayışı yerinden çıkarıveriyor, yani zincirleme bir reaksiyon bu aslında... Yola çıkmadan önce, o motor kaputunun altında tıkır tıkır işleyen sessiz emeğin kıymetini bilmek, belki de bu işin en keyifli yanı.
