Yusuf Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Direksiyon bir anda taşa döndü, gösterge panelindeki o küçük akü lambası kırmızıyla göz kırptı... Aslında her şey milisaniyeler içinde başladı; V kayışı denilen o kauçuk bileşen, binlerce devirlik bir yorgunluğa daha fazla direnemeyip koptu. Krank milinden aldığı dönme hareketini su pompasına ve alternatöre ileten bu kritik parça koptuğu an, şarj dinamosu artık elektrik üretemez hale gelir. Araç şu an sadece üzerindeki akünün rezerv gücüyle ilerliyor... Başka bir deyişle, enerji deposu hızla boşalıyor, elektrik sistemi tamamen kendi kaderine terk edilmiş durumda.
Devir saati düşüyor, farlar yavaş yavaş sararıp sönükleşiyor; bu aşamada motoru çalışır tutan tek şey silindir içindeki patlamalar değil mi? Değil tabii ki, ama benzinli ya da dizel fark etmez, motor kontrol ünitesi ve yakıt enjektörleri aküdeki son elektronları emiyor. Kilometrelerce yol gitmeyi aklınızdan bile geçirmeyin çünkü su pompası da dönmeyi durdurdu... Yani soğutma sıvısı devridaim yapmıyor, sıcaklık ibresi dakikalar içinde o kırmızı tehlike bölgesine doğru tırmanmaya başlayacak.
Kayışın kopmasıyla birlikte motorun hayati dengesi sarsıldı; bu durumda aracı kenara çekip stop etmek en akıllıca hamle olmaz mı? Elbette, çünkü alternatör dönmediği için marş motoru bile bir sonraki çalıştırma için yeterli akımı bulamayabilir. Triger kayışından farklı olarak alternatör kayışı koptuğunda subaplar eğilmez, motor doğrudan mekanik bir felaket yaşamaz... Ancak termal şok riski kapıda bekliyor, motor bloğu aşırı ısınmadan kaynaklı hararetle burun buruna gelebilir.
Birkaç kilometre daha idare ederim düşüncesi, aslında silindir kapak contasının yanmasına giden pahalı bir yolculuğun biletidir... Direksiyon hidroliği pompalanamadığı için manevra kabiliyeti sıfırlanıyor, sertleşen direksiyonu döndürmek adeta kolları kurşun gibi ağırlaştırıyor. Tamirciye kadar kendi imkanlarınızla gitmek cazip gelebilir, peki ya yolda motor kilitlenirse? İşte o an, basit bir kauçuk parçasının maliyeti, komple motor rektifiye masrafına dönüşerek boyunuzu aşar... Kesinlikle risk almamak gerekiyor.
Devir saati düşüyor, farlar yavaş yavaş sararıp sönükleşiyor; bu aşamada motoru çalışır tutan tek şey silindir içindeki patlamalar değil mi? Değil tabii ki, ama benzinli ya da dizel fark etmez, motor kontrol ünitesi ve yakıt enjektörleri aküdeki son elektronları emiyor. Kilometrelerce yol gitmeyi aklınızdan bile geçirmeyin çünkü su pompası da dönmeyi durdurdu... Yani soğutma sıvısı devridaim yapmıyor, sıcaklık ibresi dakikalar içinde o kırmızı tehlike bölgesine doğru tırmanmaya başlayacak.
Kayışın kopmasıyla birlikte motorun hayati dengesi sarsıldı; bu durumda aracı kenara çekip stop etmek en akıllıca hamle olmaz mı? Elbette, çünkü alternatör dönmediği için marş motoru bile bir sonraki çalıştırma için yeterli akımı bulamayabilir. Triger kayışından farklı olarak alternatör kayışı koptuğunda subaplar eğilmez, motor doğrudan mekanik bir felaket yaşamaz... Ancak termal şok riski kapıda bekliyor, motor bloğu aşırı ısınmadan kaynaklı hararetle burun buruna gelebilir.
Birkaç kilometre daha idare ederim düşüncesi, aslında silindir kapak contasının yanmasına giden pahalı bir yolculuğun biletidir... Direksiyon hidroliği pompalanamadığı için manevra kabiliyeti sıfırlanıyor, sertleşen direksiyonu döndürmek adeta kolları kurşun gibi ağırlaştırıyor. Tamirciye kadar kendi imkanlarınızla gitmek cazip gelebilir, peki ya yolda motor kilitlenirse? İşte o an, basit bir kauçuk parçasının maliyeti, komple motor rektifiye masrafına dönüşerek boyunuzu aşar... Kesinlikle risk almamak gerekiyor.
