Emre Usta
Kayıtlı Kullanıcı
AdBlue denilen bu meret bozulduğu zaman göstergede beliren o lanet emisyon uyarısını ve arabanın "şu kadar kilometre sonra çalışmayacak" tehdidini sanırım bu çileyi çeken herkes çok iyi bilir. Sırf egzozdan çıkan gaz biraz daha temiz olsun diye icat edilen o üre bazlı sıvı, zamanla kuruyup kristalleşerek pompanın içine sıvanır ve o hassas motoru kelimenin tam anlamıyla kilitler. Değişim işlemine girişmeden önce yapacağınız ilk şey o depodaki kalıntıları ve kimyasal birikintiyi tamamen boşaltmak olmalı, zira yeni sıfır km bir pompayı çamurlu suya daldırmak neyse pis depoya monte etmek de aynen odur. Arabayı kriko ile kaldırıp altına yatmak yetmez, o plastik koruma kapaklarını ve elektrik soketlerini kırmadan sökebilecek sabra ve doğru anahtar takımlarına sahip olmanız şart... Aksi halde basit bir değişim işi, tesisat kablolarını kopartıp binlerce liralık ekstra masraf açma hikayesine dönüşür.
Eski pompayı yerinden sökerken o kilitli klipslerin diliyle konuşmanız lazım, bodoslama tornavida sokup zorlarsanız elinizde kalan tek şey kırık plastikler ve pişmanlık olur. Söküm esnasında hortumların içinde kalan sıvı aniden üzerinize fışkırabilir ki bu sıvının cilde yapışan o tuhaf tuzlu yapısını ve kokusunu uzun süre üzerinizden atamazsınız. Tam bu aşamada yapacağınız en büyük hata, pompayı söküp yerine yenisini takıp "tamam bu iş bitti" deyip hemen marşa basmak olacaktır... Sistemdeki eski basınç değerleri ve arıza kodları beynin hafızasında çakılı dururken araba yeni parçayı doğrudan tanımaz, sanki hiç değişim yapmamışsınız gibi o uyarı ekranında size bakmaya devam eder. Her şeyi fiziki olarak kusursuz monte etseniz bile, arka planda mekanik aksam kadar hassas bir elektronik haberleşme ağı döndüğünü asla unutmamalısınız.
Yeni AdBlue pompasını yuvasına oturturken contaların tam hizalandığından ve içeriye en ufak bir toz tanesinin bile kaçmadığından emin olmanız gerekiyor, küçücük bir pislik o mikro enjektörlerin tıkanması için fazlasıyla yeterli. Civataları torklamadan önce elinizle tatlı sert sıkarak boşluğunu alın, plastik gövdeyi aşırı sıkıp çatlatmak bu işte yapılan en acemi hatalardan biridir. Hortum bağlantılarını klik sesini duyana kadar itin, o ses gelmediyse o bağlantı oturmamıştır demektir ve ilk basınçta o sıvı oradan dışarı fışkırır... Tesisatı bağladıktan sonra depoya mutlaka taze, tarihi geçmemiş ve kristalleşmemiş kaliteli bir AdBlue ekleyin; depoda kalan eski çökelmiş sıvıyı kullanmak yeni pompanın idam fermanını kendi elinizle imzalamaktan farksızdır.
Mekanik montaj bittiğinde işin aslında sadece yarısını tamamlamış olursunuz, geri kalan kısım tamamen bilgisayar ekranında ve beyin kodlamasında biter. Bir arıza tespit cihazını arabanın OBD soketine bağlayıp önce hafızadaki eski emisyon hatalarını silmeli, ardından sisteme yeni AdBlue pompasının adapte edildiğini tanıtmalısınız. Hatta bazı araç gruplarında pompanın havasını almak için cihaz üzerinden manuel olarak priming yani ön doldurma testini çalıştırmanız gerekir, aksi takdirde pompa kuru çalışıp daha siftah yapmadan içindeki seramik contaları yakabilir... Tüm bu adımları sırasıyla geçip adaptasyonu tamamladıktan sonra motoru çalıştırıp canlı değerlerden hat basıncını kontrol ettiğinizde, o ekranın normale döndüğünü görmek çektiğiniz bütün o çileye ve üstünüze başınıza bulaşan AdBlue kokusuna kesinlikle değer.
Eski pompayı yerinden sökerken o kilitli klipslerin diliyle konuşmanız lazım, bodoslama tornavida sokup zorlarsanız elinizde kalan tek şey kırık plastikler ve pişmanlık olur. Söküm esnasında hortumların içinde kalan sıvı aniden üzerinize fışkırabilir ki bu sıvının cilde yapışan o tuhaf tuzlu yapısını ve kokusunu uzun süre üzerinizden atamazsınız. Tam bu aşamada yapacağınız en büyük hata, pompayı söküp yerine yenisini takıp "tamam bu iş bitti" deyip hemen marşa basmak olacaktır... Sistemdeki eski basınç değerleri ve arıza kodları beynin hafızasında çakılı dururken araba yeni parçayı doğrudan tanımaz, sanki hiç değişim yapmamışsınız gibi o uyarı ekranında size bakmaya devam eder. Her şeyi fiziki olarak kusursuz monte etseniz bile, arka planda mekanik aksam kadar hassas bir elektronik haberleşme ağı döndüğünü asla unutmamalısınız.
Yeni AdBlue pompasını yuvasına oturturken contaların tam hizalandığından ve içeriye en ufak bir toz tanesinin bile kaçmadığından emin olmanız gerekiyor, küçücük bir pislik o mikro enjektörlerin tıkanması için fazlasıyla yeterli. Civataları torklamadan önce elinizle tatlı sert sıkarak boşluğunu alın, plastik gövdeyi aşırı sıkıp çatlatmak bu işte yapılan en acemi hatalardan biridir. Hortum bağlantılarını klik sesini duyana kadar itin, o ses gelmediyse o bağlantı oturmamıştır demektir ve ilk basınçta o sıvı oradan dışarı fışkırır... Tesisatı bağladıktan sonra depoya mutlaka taze, tarihi geçmemiş ve kristalleşmemiş kaliteli bir AdBlue ekleyin; depoda kalan eski çökelmiş sıvıyı kullanmak yeni pompanın idam fermanını kendi elinizle imzalamaktan farksızdır.
Mekanik montaj bittiğinde işin aslında sadece yarısını tamamlamış olursunuz, geri kalan kısım tamamen bilgisayar ekranında ve beyin kodlamasında biter. Bir arıza tespit cihazını arabanın OBD soketine bağlayıp önce hafızadaki eski emisyon hatalarını silmeli, ardından sisteme yeni AdBlue pompasının adapte edildiğini tanıtmalısınız. Hatta bazı araç gruplarında pompanın havasını almak için cihaz üzerinden manuel olarak priming yani ön doldurma testini çalıştırmanız gerekir, aksi takdirde pompa kuru çalışıp daha siftah yapmadan içindeki seramik contaları yakabilir... Tüm bu adımları sırasıyla geçip adaptasyonu tamamladıktan sonra motoru çalıştırıp canlı değerlerden hat basıncını kontrol ettiğinizde, o ekranın normale döndüğünü görmek çektiğiniz bütün o çileye ve üstünüze başınıza bulaşan AdBlue kokusuna kesinlikle değer.
