Osman Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Aynaya her sabah baktığında o dişlerin alt kenarlarında beliren hafif sarımsı, bazen kahverengiye çalan sert tabakayı görüyorsun ya, işte o tartar dedikleri meret... Diş hekiminin koltuğuna oturduğunda ultrasonik cihazın çıkardığı o hafif "zızz" sesi veya kavitasyon etkisiyle su sıçratan kavitron uçları zihninde birden "Acaba emaye tabakam, yani o gözüm gibi baktığım mine zedeleniyor mu?" şüphesini doğurabilir. Hani insan ister istemez çekiniyor abi, "Ulan minemi kazıyorlar mı acaba?" diye düşünmeden edemiyor. Oysa o ultrasonik titreşimler dakika binlerce kez titreşerek sadece kireçlenmiş plak birikintisini, yani kalsiyum fosfat çökelimlerini çatlatıp söküyor; senin o sağlam, sert diş minene dokunmuyor bile. Yani için rahat olsun, oradaki mekanik güç dişi değil, dişin üzerine adeta bir kabuk gibi kenetlenmiş yabancı katmanı hedef alıyor.
O diş etlerinin hemen altında biriken subgingival diş taşları varya, hani gözle görülmeyen ama gizli gizli diş etini çekilmeye zorlayan o mikroplu yapılar... Sen "Temizletirsem dişlerimin arası açılır, sallanır" korkusuyla o koltuktan kaçtıkça, aslında o sertleşmiş bakteri plakları diş eti ceplerini derinleştiriyor, alveolar kemiği eritiyor vallahi. Taşlar temizlendiğinde hissettiğin o boşluk hissi, dişinin küçüldüğü ya da aralarının açıldığı anlamına gelmiyor hiç. O boşluklar zaten taşın kemiği ve diş etini iterek açtığı, sonra da kireçlenerek doldurduğu işgal edilmiş alanlardı; yani o yabancı madde oradan kalkınca gerçekle yüzleşiyorsun sadece. Bırak o boşluklar ortaya çıksın ki diş etin yeniden biyolojik yapışmasını sağlayıp dişe sarılabilsin...
Hani bazen soğuk bir su içtiğinde ya da sıcak bir çay yudumladığında dahi dişinde aniden çakan o minik elektriklenme var ya... Cihazın detertraj işlemi sırasında oradaki koruyucu tartar zırhı kalkınca, dentin kanalları bir süreliğine dış dünyaya açık hale gelir, pencereler sonuna kadar açılır sanki. O mikroskobik tübüller, sıvı hareketleriyle sinirlere uyarım gönderdiği için geçici bir hassasiyet yaşaman o kadar doğal ki! Birkaç gün sonra tükürüğündeki mineraller, kalsiyum ve fosfatlar o açık kanalları doğal olarak tıkadığında hassasiyet kendi kendine geçip gidecek zaten. Ne sanıyordun ki, yıllardır o mikroplarla kaplı tabakanın altında nefessiz kalmış bir dokunun bir anda gün ışığına çıkınca tepki vermeyeceğini mi?
Ağız mikrobiyotası denen o hassas dengede, tükürüğün içindeki glikoproteinler diş yüzeyine yapışıp pelikül tabakasını oluşturur önce. Üzerine streptokoklar, actinomyces'ler tüner; temizlemezsen çökelti sertleşir, taşlaşır... Ya şimdi şöyle düşün; mutfaktaki lavabonun borusunda biriken kireci temizlemek boruyu aşındırır mı, yoksa tıkanıklığı açıp sistemi rahatlatır mı? Diş taşı temizliği de tam olarak budur işte. O sertleşmiş, kalsifiye olmuş mikrop yuvasını diş yüzeyinden kaldırmadığın her gün, periodontitis denen o sinsice ilerleyen kemik kaybı hastalığına davetiye çıkarıyorsun demektir. Yani temizlik dişe zarar vermez, tam aksine temizletmemek dişini kökünden eder, benden söylemesi.
Hekim elindeki o ince küretlerle diş eti sınırına girip polisaj fırçasıyla yüzeyi pürüzsüzleştirdiğinde, dişin kendi öz yapısına hiçbir sentetik müdahalede bulunmaz aslında. Sadece mikro alanlardaki pürüzleri giderir ki yeni bakteriler kolayca tutunacak bir girinti bulamasın kendisine. Hatta üzerine sürülen florürlü patlar, yapılan o ince cila işlemi, minenin hidroksilapatit kristal yapısını yeniden güçlendirir, remineralizasyon sürecini tetikler... Yoksa öyle bilip bilmeden konuşanların "Dişimi çizdiler, mineyi incelttiler" yaygarasına kulak asarsan... Bak ciddiyim, o laflara kanarsan birkaç yıla kalmaz o sallanan dişleri toplamak için implant kliniklerinin yolunu tutarsın abi, net.
O diş etlerinin hemen altında biriken subgingival diş taşları varya, hani gözle görülmeyen ama gizli gizli diş etini çekilmeye zorlayan o mikroplu yapılar... Sen "Temizletirsem dişlerimin arası açılır, sallanır" korkusuyla o koltuktan kaçtıkça, aslında o sertleşmiş bakteri plakları diş eti ceplerini derinleştiriyor, alveolar kemiği eritiyor vallahi. Taşlar temizlendiğinde hissettiğin o boşluk hissi, dişinin küçüldüğü ya da aralarının açıldığı anlamına gelmiyor hiç. O boşluklar zaten taşın kemiği ve diş etini iterek açtığı, sonra da kireçlenerek doldurduğu işgal edilmiş alanlardı; yani o yabancı madde oradan kalkınca gerçekle yüzleşiyorsun sadece. Bırak o boşluklar ortaya çıksın ki diş etin yeniden biyolojik yapışmasını sağlayıp dişe sarılabilsin...
Hani bazen soğuk bir su içtiğinde ya da sıcak bir çay yudumladığında dahi dişinde aniden çakan o minik elektriklenme var ya... Cihazın detertraj işlemi sırasında oradaki koruyucu tartar zırhı kalkınca, dentin kanalları bir süreliğine dış dünyaya açık hale gelir, pencereler sonuna kadar açılır sanki. O mikroskobik tübüller, sıvı hareketleriyle sinirlere uyarım gönderdiği için geçici bir hassasiyet yaşaman o kadar doğal ki! Birkaç gün sonra tükürüğündeki mineraller, kalsiyum ve fosfatlar o açık kanalları doğal olarak tıkadığında hassasiyet kendi kendine geçip gidecek zaten. Ne sanıyordun ki, yıllardır o mikroplarla kaplı tabakanın altında nefessiz kalmış bir dokunun bir anda gün ışığına çıkınca tepki vermeyeceğini mi?
Ağız mikrobiyotası denen o hassas dengede, tükürüğün içindeki glikoproteinler diş yüzeyine yapışıp pelikül tabakasını oluşturur önce. Üzerine streptokoklar, actinomyces'ler tüner; temizlemezsen çökelti sertleşir, taşlaşır... Ya şimdi şöyle düşün; mutfaktaki lavabonun borusunda biriken kireci temizlemek boruyu aşındırır mı, yoksa tıkanıklığı açıp sistemi rahatlatır mı? Diş taşı temizliği de tam olarak budur işte. O sertleşmiş, kalsifiye olmuş mikrop yuvasını diş yüzeyinden kaldırmadığın her gün, periodontitis denen o sinsice ilerleyen kemik kaybı hastalığına davetiye çıkarıyorsun demektir. Yani temizlik dişe zarar vermez, tam aksine temizletmemek dişini kökünden eder, benden söylemesi.
Hekim elindeki o ince küretlerle diş eti sınırına girip polisaj fırçasıyla yüzeyi pürüzsüzleştirdiğinde, dişin kendi öz yapısına hiçbir sentetik müdahalede bulunmaz aslında. Sadece mikro alanlardaki pürüzleri giderir ki yeni bakteriler kolayca tutunacak bir girinti bulamasın kendisine. Hatta üzerine sürülen florürlü patlar, yapılan o ince cila işlemi, minenin hidroksilapatit kristal yapısını yeniden güçlendirir, remineralizasyon sürecini tetikler... Yoksa öyle bilip bilmeden konuşanların "Dişimi çizdiler, mineyi incelttiler" yaygarasına kulak asarsan... Bak ciddiyim, o laflara kanarsan birkaç yıla kalmaz o sallanan dişleri toplamak için implant kliniklerinin yolunu tutarsın abi, net.
