Mustafa Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Çift kavramalı şanzımanların ve TSI ünitelerin kaputu altında yatan mühendislik harikası, milimetrik toleranslarla çalışan piston segmanları ve yüksek basınçlı turbo besleme üniteleriyle örülüdür; fakat bu kusursuz görünen mekanik senfoni, binlerce kilometre sonra garip bir şekilde karterdeki seviye çubuğunu aşağı çekmeye başlar... Kimse bu durumun ilk başta normal olduğunu kabullenmek istemez, sonuçta ortada Alman mühendisliği var ve bu araçlar kusursuz çalışmak zorunda, öyle değil mi?
Fabrika verilerinde her bin kilometrede yarım litreye varan eksiltmeler kabul edilebilir sınırların içinde gösterilse de, işin aslı motorun içindeki yanma odası sıcaklıklarının ve PCV yani pozitif karter havalandırma valfinin zamanla işlevini yitirmesinden başka bir şey değildir. Yağ buharlaşarak emme manifoltuna geri verilir ve orada yeniden yanar, yani ortada sadece bir kaçak değil, aynı zamanda sistemin kendi doğasından kaynaklanan sessiz bir tüketim döngüsü vardır... Sürücü koltuğundayken bunu fark etmek imkansızdır, ta ki o sarı yağ lambası gösterge panelinde ansızın yanıp sönene kadar.
EA112 veya EA211 motor kodlu ünitelerde kullanılan ince yapılı segmanlar, düşük sürtünme katsayısı elde etmek adına o kadar esnek tasarlanmıştır ki, motor biraz kurum bağladığı an görevini tam olarak yerine getiremez hale gelir... Aslında bakarsanız, sürekli dur-kalk şehir içi trafiğinde kullanılan bir motorun iç çeperleri, otobanda yüksek devir çeviren bir motora göre çok daha çabuk kirlenir ve bu da yağ tüketimini doğrudan tetikler.
Yetkili servislerin çoğunlukla kalın viskoziteli yağlara geçiş yaparak sorunu ötelemeye çalıştığını biliriz, oysa sorunun kök nedeni turbo mil yataklarındaki mikro boşluklar ya da sibop lastiklerinin sertleşmesidir... Belki de sorunu kökten çözmek için her on bin kilometrede bir ucuz yağ değişimleri yapmak yerine, karter havalandırma valfini orijinaliyle değiştirmek ve kaliteli tam sentetik yağlar kullanmak en mantıklı adımdır... Hâlâ bu durumun sadece sizin aracınıza mahsus olduğunu düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz; çünkü bu motorlar adeta karakterleri gereği biraz yağ yakmayı sever.
Fabrika verilerinde her bin kilometrede yarım litreye varan eksiltmeler kabul edilebilir sınırların içinde gösterilse de, işin aslı motorun içindeki yanma odası sıcaklıklarının ve PCV yani pozitif karter havalandırma valfinin zamanla işlevini yitirmesinden başka bir şey değildir. Yağ buharlaşarak emme manifoltuna geri verilir ve orada yeniden yanar, yani ortada sadece bir kaçak değil, aynı zamanda sistemin kendi doğasından kaynaklanan sessiz bir tüketim döngüsü vardır... Sürücü koltuğundayken bunu fark etmek imkansızdır, ta ki o sarı yağ lambası gösterge panelinde ansızın yanıp sönene kadar.
EA112 veya EA211 motor kodlu ünitelerde kullanılan ince yapılı segmanlar, düşük sürtünme katsayısı elde etmek adına o kadar esnek tasarlanmıştır ki, motor biraz kurum bağladığı an görevini tam olarak yerine getiremez hale gelir... Aslında bakarsanız, sürekli dur-kalk şehir içi trafiğinde kullanılan bir motorun iç çeperleri, otobanda yüksek devir çeviren bir motora göre çok daha çabuk kirlenir ve bu da yağ tüketimini doğrudan tetikler.
Yetkili servislerin çoğunlukla kalın viskoziteli yağlara geçiş yaparak sorunu ötelemeye çalıştığını biliriz, oysa sorunun kök nedeni turbo mil yataklarındaki mikro boşluklar ya da sibop lastiklerinin sertleşmesidir... Belki de sorunu kökten çözmek için her on bin kilometrede bir ucuz yağ değişimleri yapmak yerine, karter havalandırma valfini orijinaliyle değiştirmek ve kaliteli tam sentetik yağlar kullanmak en mantıklı adımdır... Hâlâ bu durumun sadece sizin aracınıza mahsus olduğunu düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz; çünkü bu motorlar adeta karakterleri gereği biraz yağ yakmayı sever.
