Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Direksiyonun arkasındaki o küçük, sarı uyarı ışığı gösterge panelinde ilk yandığında çoğumuzun içi hafifçe cız eder. Sürücü koltuğunda otururken insanın aklına binbir türlü senaryo gelir; acaba lastik mi patladı, yoksa jantın içindeki o minik elektronik devre mi pes etti? Hani şu lastik basınç sensörü dedikleri, subabın hemen arkasında sessizce çalışan parça... İşte yeni bir TPMS sensörünü janta taktıktan sonra aracın beynine onu tanıtmak, aslında sanıldığı kadar göz korkutan bir uzay teknolojisi sayılmaz. Arabanın kendi bilgisayarı ile yeni takılan bu küçük vericinin aynı frekansta konuşmasını sağlamak gerekiyor sadece. Eski bir tamirci tanıdığımın dediği gibi; doğru cihazı doğru sırayla doğru subaba yaklaştırırsanız, araba o yeni sensörü tıpkı eski bir dostu tanır gibi hemen bağrına basacaktır.
Süreç aslında elinizdeki programlama cihazının düğmesine basıp sol ön lastikten başlamakla ivme kazanıyor. Sol ön, ardından sağ ön, sonra sağ arka ve nihayetinde sol arka... Bu sırayı şaşırmamak çok önemli, otomobilin beyin modülü tekerleklerin konumunu tam olarak bu rotayı izleyerek hafızasına kazıyor çünkü. Cihazı lastiğin yanak kısmına, tam da subabın bulunduğu hizada dışarıdan yaklaştırdığınızda kısa bir bip sesi duyarsınız. O ses, arabanın size "tamam, bu tekerleğin kimliğini aldım, sıradakine geçebilirsin" deme şeklidir. Bazen cihaz birinci denemede sensörü okumayabilir, panik yapıp hemen vazgeçmeyin. Cihazı birkaç santim yukarı ya da aşağı kaydırıp sinyalin jantın metalini aşıp içeri ulaşmasına biraz zaman tanımak lazım...
Eğer muadil, yani evrensel bir aftermarket sensör taktıysanız işin rengi bir tık değişiyor tabii. O zaman jantın içine takılan parçaya önce boş bir kimlik yüklemeniz, bir nevi ona kendi dilinizi öğretmeniz gerekir. Orijinal sensörün kimlik numarasını (ID) cihazla eski parçadan klonlayıp yeni parçaya kopyalamak işleri inanılmaz kolaylaştırır mesela. Böylece aracınız yeni bir şey öğrenmek zorunda kalmaz, jantın üzerinde hala eski orijinal sensörünün takılı olduğunu sanarak hayatına mutlu mesut devam eder. Aynı sonucu iki farklı yoldan alabilirsiniz kısacası; ya arabaya yeni sensörü öğretirsiniz ya da yeni sensörü eskisin aynısı gibi davranmaya ikna edersiniz. Hangisi kolayınıza gelirse...
İşin en huzurlu kısmı ise bütün tekerlekleri dolaşıp cihazla eşleştirmeyi tamamladıktan sonra arabanın sürücü koltuğuna kurulup o kontak anahtarını çevirdiğiniz andır. Göstergedeki o inatçı sarı ışığın sönüp yerini temiz bir ekrana bırakması insanın içini gerçekten ferahlatıyor. Son bir tavsiye olarak; işlemi bitirdikten sonra aracınızla 10-15 dakika kadar şöyle ferah bir yola çıkıp normal hızda sürüş yapın. Aracın ana kontrol ünitesi hareket halindeki merkezkaç kuvvetiyle birlikte basınç verilerini canlı olarak işlemeye başladığında, yapılan işlemler tamamen oturmuş olur. Garajın kapısını kapatıp anahtarı cebinize koyduğunuzda, küçük bir elektronik parçayı kendi çabanızla hayata döndürmüş olmanın o sessiz tatminini doyasıya yaşayabilirsiniz.
Süreç aslında elinizdeki programlama cihazının düğmesine basıp sol ön lastikten başlamakla ivme kazanıyor. Sol ön, ardından sağ ön, sonra sağ arka ve nihayetinde sol arka... Bu sırayı şaşırmamak çok önemli, otomobilin beyin modülü tekerleklerin konumunu tam olarak bu rotayı izleyerek hafızasına kazıyor çünkü. Cihazı lastiğin yanak kısmına, tam da subabın bulunduğu hizada dışarıdan yaklaştırdığınızda kısa bir bip sesi duyarsınız. O ses, arabanın size "tamam, bu tekerleğin kimliğini aldım, sıradakine geçebilirsin" deme şeklidir. Bazen cihaz birinci denemede sensörü okumayabilir, panik yapıp hemen vazgeçmeyin. Cihazı birkaç santim yukarı ya da aşağı kaydırıp sinyalin jantın metalini aşıp içeri ulaşmasına biraz zaman tanımak lazım...
Eğer muadil, yani evrensel bir aftermarket sensör taktıysanız işin rengi bir tık değişiyor tabii. O zaman jantın içine takılan parçaya önce boş bir kimlik yüklemeniz, bir nevi ona kendi dilinizi öğretmeniz gerekir. Orijinal sensörün kimlik numarasını (ID) cihazla eski parçadan klonlayıp yeni parçaya kopyalamak işleri inanılmaz kolaylaştırır mesela. Böylece aracınız yeni bir şey öğrenmek zorunda kalmaz, jantın üzerinde hala eski orijinal sensörünün takılı olduğunu sanarak hayatına mutlu mesut devam eder. Aynı sonucu iki farklı yoldan alabilirsiniz kısacası; ya arabaya yeni sensörü öğretirsiniz ya da yeni sensörü eskisin aynısı gibi davranmaya ikna edersiniz. Hangisi kolayınıza gelirse...
İşin en huzurlu kısmı ise bütün tekerlekleri dolaşıp cihazla eşleştirmeyi tamamladıktan sonra arabanın sürücü koltuğuna kurulup o kontak anahtarını çevirdiğiniz andır. Göstergedeki o inatçı sarı ışığın sönüp yerini temiz bir ekrana bırakması insanın içini gerçekten ferahlatıyor. Son bir tavsiye olarak; işlemi bitirdikten sonra aracınızla 10-15 dakika kadar şöyle ferah bir yola çıkıp normal hızda sürüş yapın. Aracın ana kontrol ünitesi hareket halindeki merkezkaç kuvvetiyle birlikte basınç verilerini canlı olarak işlemeye başladığında, yapılan işlemler tamamen oturmuş olur. Garajın kapısını kapatıp anahtarı cebinize koyduğunuzda, küçük bir elektronik parçayı kendi çabanızla hayata döndürmüş olmanın o sessiz tatminini doyasıya yaşayabilirsiniz.
