Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yolda kalmanın o tarifsiz, buz gibi terleten sessizliğini kimse o an yaşamak istemez ama metal işte, ne zaman nerede susacağı hiç belli olmaz. Kaputu açtığınızda yüzünüze çarpan o boğucu sıcak dalgası... İşte her şeyin bittiği ya da yeni başladığı o saniyelik gerçektir.
Japon mühendisliğinin o kusursuz saat gibi çalışan makineleri bile bazen nefessiz kalır, bunu kimse yüksek sesle söylemek istemez. Gösterge panelindeki o küçük ibre kırmızıya doğru tırmanırken, motorun içinde kopan fırtınayı o radyatör pervanesi tek başına göğüslemeye çalışır.
Pervane dönmüyorsa ortada çok net bir sessizce yaklaşan felaket var demektir; su kaynatmak sadece başlangıçtır, asıl film ondan sonra kopar. Sigorta kutusuna uzanan o titrek eller mi suçlu, yoksa zamanına yenik düşmüş o kömürleri bitmiş zavallı fan motoru mu?
Bazen sadece küçük bir temassızlık, ufacık bir oksitlenme bütün sistemi kilitler ve size o pahalı çekiciyi beklemekten başka çare bırakmaz. Ustaların "ufak şey abiciğim" deyip cebinizden serveti çaldığı o anlar var ya... İşte o tezgaha düşmemek için bu pervanenin dilinden biraz anlamak şart.
Klima açtığınızda önden gelen o jet motoru uğultusu kesildiyse ve içerisi aniden hamama döndüyse, fan çoktan havlu atmış demektir. Fan müşirinin bozulması demek, beynin "ben uykudayım, kimse bana dokunmasın" demesinden başka bir şey değildir aslında.
Sıcak yaz günlerinde trafikte sıkışıp kalmak zaten başlı başına bir azapken, bir de bu fan arızası eklenirse o direksiyon başındaki insan çıldırır. Kontağı kapatıp motorun soğumasını beklerken geçen o dakikalar ömrünüzden ömür yer, insan o an arabayı yaktığına bile pişman olur.
Öyle internette yazıldığı gibi her hararet müşür arızası değildir; bazen pervanenin kanatlarına sıkışan tek bir yaprak bile bütün dengeyi altüst etmeye yeter. Düzenli aralıklarla kaputu açıp o fanın etrafını şöyle bir kolaçan etmek, binlerce liralık rektefiye masrafından kurtarır insanı.
Japon mühendisliğinin o kusursuz saat gibi çalışan makineleri bile bazen nefessiz kalır, bunu kimse yüksek sesle söylemek istemez. Gösterge panelindeki o küçük ibre kırmızıya doğru tırmanırken, motorun içinde kopan fırtınayı o radyatör pervanesi tek başına göğüslemeye çalışır.
Pervane dönmüyorsa ortada çok net bir sessizce yaklaşan felaket var demektir; su kaynatmak sadece başlangıçtır, asıl film ondan sonra kopar. Sigorta kutusuna uzanan o titrek eller mi suçlu, yoksa zamanına yenik düşmüş o kömürleri bitmiş zavallı fan motoru mu?
Bazen sadece küçük bir temassızlık, ufacık bir oksitlenme bütün sistemi kilitler ve size o pahalı çekiciyi beklemekten başka çare bırakmaz. Ustaların "ufak şey abiciğim" deyip cebinizden serveti çaldığı o anlar var ya... İşte o tezgaha düşmemek için bu pervanenin dilinden biraz anlamak şart.
Klima açtığınızda önden gelen o jet motoru uğultusu kesildiyse ve içerisi aniden hamama döndüyse, fan çoktan havlu atmış demektir. Fan müşirinin bozulması demek, beynin "ben uykudayım, kimse bana dokunmasın" demesinden başka bir şey değildir aslında.
Sıcak yaz günlerinde trafikte sıkışıp kalmak zaten başlı başına bir azapken, bir de bu fan arızası eklenirse o direksiyon başındaki insan çıldırır. Kontağı kapatıp motorun soğumasını beklerken geçen o dakikalar ömrünüzden ömür yer, insan o an arabayı yaktığına bile pişman olur.
Öyle internette yazıldığı gibi her hararet müşür arızası değildir; bazen pervanenin kanatlarına sıkışan tek bir yaprak bile bütün dengeyi altüst etmeye yeter. Düzenli aralıklarla kaputu açıp o fanın etrafını şöyle bir kolaçan etmek, binlerce liralık rektefiye masrafından kurtarır insanı.
