Murat Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yıllarını yollarda ve haber peşinde koşturarak geçirmiş eski bir gazeteci olarak, kaputun altından gelen o sessiz ama derin çığlıkları iyi bilirim; hele ki konu motorun su sıcaklığını dengede tutan o küçük parça, yani termostat olunca işin rengi tamamen değişir. Gösterge panelindeki ibre aniden tırmanmaya başladığında insanın içindeki o huzursuzluk hissi, aslında motorun su kaynatmak üzere olduğunun en dürüst itirafıdır ve bu durumda yola devam etmek, bile bile lades demkten başka bir şey değildir... Aslında tam bu noktada sürücülerin düştüğü en büyük tuzak, "iki kilometre daha giderim ya" düşüncesidir; oysa metal yorgunluğu ve termal şok, motoru mahvetmek için bazen sadece saniyelerin yeteceğini bize acı tecrübelerle öğretmiştir.
Blok içindeki suyun radyatörle buluşmasını engelleyen o valf sıkışıp kaldığında, motor sanki içinde cehennem ateşi taşıyormuş gibi kavrulmaya başlar ve siz hala gaz pedalına basmaya devam ediyorsanız, silindir kapağının çatlaması an meselesidir... Tamir masrafından kaçayım derken motoru tamamen ele almak hangi mantığa sığar ki, insan kendi elleriyle bindiği dalı keser mi hiç? Sıkışık trafikte hararet ibresi kırmızıya dayandığı an sağa çekip kontağı kapatmak, bir şoförün aracıyla yaptığı en erdemli ve akıllıca anlaşmadır. Su kaynatan bir motorla yol kat etmeye çalışmak, susuzluktan nefesi kesilmiş birine koşu yarışması teklif etmekten farksızdır; sonuçta ortada ne nefes kalır ne de geriye kalan o demir yığınının bir kıymeti...
Eski model karbüratörlü araçlarda belki termostatı söküp yaz kış idare ederlerdi ama günümüzün o hassas sensörlerle donatılmış euro motorları bu özensizliği kesinlikle affetmiyor, bunu unutmamak lazım... Isı dengesini kaybeden bir motor, yağlama özelliğini yitiren yağla birlikte kendi kendini yemeye başlar ve siz içeride radyo dinlerken kaputun altında aslında sessiz bir kıyamet kopar. Yolda kalmanın o rezilliği, çekici beklerken çekilen çile ve servis masraflarının getirdiği o soğuk duş, termostat değişimine vereceğiniz üç kuruşluk paradan çok daha fazlasını cebinizden ve ruhunuzdan alır... Zaten usta kaputu açtığında o yanık yağ kokusunu aldığınız an, hatanızın büyüklüğünü yüzünüze bir tokat gibi çarpar; keşke dememek için o hararet ibresine bakmayı asla ihmal etmeyin.
Blok içindeki suyun radyatörle buluşmasını engelleyen o valf sıkışıp kaldığında, motor sanki içinde cehennem ateşi taşıyormuş gibi kavrulmaya başlar ve siz hala gaz pedalına basmaya devam ediyorsanız, silindir kapağının çatlaması an meselesidir... Tamir masrafından kaçayım derken motoru tamamen ele almak hangi mantığa sığar ki, insan kendi elleriyle bindiği dalı keser mi hiç? Sıkışık trafikte hararet ibresi kırmızıya dayandığı an sağa çekip kontağı kapatmak, bir şoförün aracıyla yaptığı en erdemli ve akıllıca anlaşmadır. Su kaynatan bir motorla yol kat etmeye çalışmak, susuzluktan nefesi kesilmiş birine koşu yarışması teklif etmekten farksızdır; sonuçta ortada ne nefes kalır ne de geriye kalan o demir yığınının bir kıymeti...
Eski model karbüratörlü araçlarda belki termostatı söküp yaz kış idare ederlerdi ama günümüzün o hassas sensörlerle donatılmış euro motorları bu özensizliği kesinlikle affetmiyor, bunu unutmamak lazım... Isı dengesini kaybeden bir motor, yağlama özelliğini yitiren yağla birlikte kendi kendini yemeye başlar ve siz içeride radyo dinlerken kaputun altında aslında sessiz bir kıyamet kopar. Yolda kalmanın o rezilliği, çekici beklerken çekilen çile ve servis masraflarının getirdiği o soğuk duş, termostat değişimine vereceğiniz üç kuruşluk paradan çok daha fazlasını cebinizden ve ruhunuzdan alır... Zaten usta kaputu açtığında o yanık yağ kokusunu aldığınız an, hatanızın büyüklüğünü yüzünüze bir tokat gibi çarpar; keşke dememek için o hararet ibresine bakmayı asla ihmal etmeyin.
