Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Telefonu prize takıp masaya bıraktığınız o anı bilirsiniz, ekran ışığı yanar ve arkanızı dönüp gidersiniz ama saatler sonra döndüğünüzde pilin hâlâ yüzde beş seviyesinde çakılı kaldığını görmek tam bir sinir harbidir. Kabloyu hafifçe sağa sola oynattığınızda o şarj simgesinin bir gelip bir gitmesi, aslında cihazın size sessizce sunduğu ilk imdat çağrısıdır. Zamanla bu durum o kadar rastgele bir hal alır ki, şarj aletini belirli bir açıda tutabilmek için kablonun altına kitap koymaya, üstüne ağırlık bastırmaya başlarsınız. Temassızlığın bu ilk evrelerinde sorun genellikle kabloda sanılır ve üst üste yeni kablolar alınır, oysa asıl mesele doğrudan cihazın giriş yuvasında günden güne büyüyen o fiziksel gevşemedir...
Cihazı şarj ederken aniden hissedilen o garip ısınma artışı gerçekten normal mi? Şarj soketindeki oksitlenme veya biriken mikroskobik toz tabakası elektrik direncini öyle bir artırır ki, enerji akışı pürüzsüz bir hat üzerinden akmak yerine sürekli kesintiye uğrar. Bu kesintiler de kısa sürede cihazın alt kısmında belirgin bir sıcaklık odağı oluşturur, hatta bazen hafif bir plastik kokusu bile duyabilirsiniz. Elektrik ark yapmaya başladığında, yani o gözle görülmeyen küçük kıvılcımlar yuva içinde dönüp durduğunda donanım aslında kendini korumaya çalışıyordur. Böyle anlarda şarjı hemen kesip yuvaya göz atmak gerekir, aksi halde o küçük temassızlık anakart üzerindeki şarj entegresini tamamen kavurabilir.
Bilgisayara veri aktarmaya çalışırken bağlantının birdenbire kopması ve ekranın sürekli olarak "cihaz tanınmadı" uyarısıyla dolup taşması da aynı arızanın bir başka yüzüdür. Kabloya milimetrelik bir dokunuş bile dosya transferini yarıda kesmeye yetiyorsa, soket pinlerinin yuva içindeki bacakları esnekliğini kaybetmiş demektir. Bir şeyleri aktarırken nefes bile almaya korkar hale gelmek, kabloyu sabit tutmak için binbir türlü şekle girmek... Zamanla bu pinler eğrilir veya üzerlerinde gözle seçilemeyen ince bir korozyon tabakası oluşur. Korozyon oluştuğunda iletkenlik tamamen tesadüflere kalır, bazen mükemmel çalışır, bazen de saatlerce hiçbir tepki vermez.
Görünürde hiçbir kırık veya çatlak olmamasına rağmen şarj simgesinin ekranda sürekli yanıp sönmesi, cihazın dahili yazılımını da ciddi anlamda afallatır. Pil göstergesi bir anda yüzde kırktan yüzde ona düşebilir ya da prizden çektiğiniz an cihaz pat diye kapanabilir. Kullanıcılar genelde bataryanın öldüğünü düşünür bu aşamada, oysa sorun sadece pilin ihtiyaç duyduğu kararlı akımı bir türlü alamamasıdır. Güç akışındaki bu düzensizlik batarya kalibrasyonunu tamamen bozar, yani sistem pilin gerçek doldurma kapasitesini okuyamaz hale gelir. Soket içindeki temassızlık çözülmeden yeni bir batarya takmak da bu yüzden çoğu zaman paranızı çöpe atmaktan farksızdır.
Kulaklığı veya şarj kablosunu yuvaya taktığınızda o eski, tok "klik" sesini duyamıyorsanız, kablo ucu yuvaya tam oturmuyor ve dışarıda kalıyorsa tehlike çanları çalıyor demektir. Ceplerde, çantalarda biriken pamukçuklar ve minik toz yumakları zamanla soketin en dibine sıkışır, her kabloyu takışınızda bu birikinti daha da sertleşip adeta adeta betonlaşır. Kablo ucu tırnaklara temas edemez, temas etse bile en ufak bir sarsıntıda yerinden oynar. Bir tahta kürdan yardımıyla yuvanın içini nazikçe temizlemek bazen mucizeler yaratır fakat sert metal nesnelerle orayı kurcalamak tırnakları kırıp soketi tamamen kullanılmaz hale getirebilir, bu ince çizgiye çok dikkat etmek lazım.
Cihazı şarj ederken aniden hissedilen o garip ısınma artışı gerçekten normal mi? Şarj soketindeki oksitlenme veya biriken mikroskobik toz tabakası elektrik direncini öyle bir artırır ki, enerji akışı pürüzsüz bir hat üzerinden akmak yerine sürekli kesintiye uğrar. Bu kesintiler de kısa sürede cihazın alt kısmında belirgin bir sıcaklık odağı oluşturur, hatta bazen hafif bir plastik kokusu bile duyabilirsiniz. Elektrik ark yapmaya başladığında, yani o gözle görülmeyen küçük kıvılcımlar yuva içinde dönüp durduğunda donanım aslında kendini korumaya çalışıyordur. Böyle anlarda şarjı hemen kesip yuvaya göz atmak gerekir, aksi halde o küçük temassızlık anakart üzerindeki şarj entegresini tamamen kavurabilir.
Bilgisayara veri aktarmaya çalışırken bağlantının birdenbire kopması ve ekranın sürekli olarak "cihaz tanınmadı" uyarısıyla dolup taşması da aynı arızanın bir başka yüzüdür. Kabloya milimetrelik bir dokunuş bile dosya transferini yarıda kesmeye yetiyorsa, soket pinlerinin yuva içindeki bacakları esnekliğini kaybetmiş demektir. Bir şeyleri aktarırken nefes bile almaya korkar hale gelmek, kabloyu sabit tutmak için binbir türlü şekle girmek... Zamanla bu pinler eğrilir veya üzerlerinde gözle seçilemeyen ince bir korozyon tabakası oluşur. Korozyon oluştuğunda iletkenlik tamamen tesadüflere kalır, bazen mükemmel çalışır, bazen de saatlerce hiçbir tepki vermez.
Görünürde hiçbir kırık veya çatlak olmamasına rağmen şarj simgesinin ekranda sürekli yanıp sönmesi, cihazın dahili yazılımını da ciddi anlamda afallatır. Pil göstergesi bir anda yüzde kırktan yüzde ona düşebilir ya da prizden çektiğiniz an cihaz pat diye kapanabilir. Kullanıcılar genelde bataryanın öldüğünü düşünür bu aşamada, oysa sorun sadece pilin ihtiyaç duyduğu kararlı akımı bir türlü alamamasıdır. Güç akışındaki bu düzensizlik batarya kalibrasyonunu tamamen bozar, yani sistem pilin gerçek doldurma kapasitesini okuyamaz hale gelir. Soket içindeki temassızlık çözülmeden yeni bir batarya takmak da bu yüzden çoğu zaman paranızı çöpe atmaktan farksızdır.
Kulaklığı veya şarj kablosunu yuvaya taktığınızda o eski, tok "klik" sesini duyamıyorsanız, kablo ucu yuvaya tam oturmuyor ve dışarıda kalıyorsa tehlike çanları çalıyor demektir. Ceplerde, çantalarda biriken pamukçuklar ve minik toz yumakları zamanla soketin en dibine sıkışır, her kabloyu takışınızda bu birikinti daha da sertleşip adeta adeta betonlaşır. Kablo ucu tırnaklara temas edemez, temas etse bile en ufak bir sarsıntıda yerinden oynar. Bir tahta kürdan yardımıyla yuvanın içini nazikçe temizlemek bazen mucizeler yaratır fakat sert metal nesnelerle orayı kurcalamak tırnakları kırıp soketi tamamen kullanılmaz hale getirebilir, bu ince çizgiye çok dikkat etmek lazım.
