Hakan Usta
Kayıtlı Kullanıcı
DSG şanzıman dediğin şey trafikte adamı vezir de eder rezil de, işin aslı tam olarak bu... VAG grubunun üzerine titrediği bu çift kavramalı sistem, kağıt üstündeki kusursuz mühendisliğini sıkışık trafikte maalesef yere seriyor; özellikle Skoda modellerinde kendini gösteren o sarsıntılı kalkışlar, direksiyona yapışan sürücünün sabrını ilk dakikadan tüketmeye yeter de artar bile...
Mekatronik ünitenin arıza yapması demek, banka hesabından aniden büyük bir meblağın uçup gitmesiyle eşdeğerdir; çünkü bu elektronik beyin, içerideki basıncı koruyamadığı an aracı adeta topallayan bir hayvana çevirir... Basınç kaybı yaşayan hidrolik sistemler, yolda kalma korkusunu her seferinde körüklerken servisteki ustaların o "değişmesi gerekiyor" diyen ezber cümleleri insanın sinir uçlarına basar...
Kavrama elemanlarının zamanından önce sıyırması ya da balataların yanması, özellikle yokuş yukarı kalkışlarda balata kokusunu burnunuza kadar getirir... Kimisi bunu sürücü hatasına bağlar ama gerçeğin ta kendisi malzemenin ısınma toleransının o kadar da yüksek olmadığını açıkça bağırır... Dur-kalk trafikte debriyajı yarım kavratarak ilerlemek zorunda kalan o zavallı şanzıman, sonunda bilye sesleriyle imdat çığlığı atmaya başlar...
Vites geçişlerindeki o ani kararsızlık anları, şanzımanın ne yapacağını bilemez halde ortada kalmasının en net kanıtıdır... İkinci vitesten üçüncü vitese geçerken yaşanan o metalik tıkırtı sesi, içeride dişlilerin birbirini yediğinin sesli bir ispatıdır resmen... Kimse size bu kutunun ömürlük olduğunu söylerse sakın inanmayın; çünkü bu teknoloji düzenli bakım ve hassas kullanım ister, yoksa masraf masraf üstüne biner...
Şanzıman yağı değişim periyodunu atlamak, bu mekanik canavara kendi ellerinizle idam fermanı imzalamakla aynı kapıya çıkar... Zamanında değiştirilmeyen her damla yağ, içerideki minik metal parçacıklarının sistemi içeriden oymasına çanak tutar... Sonra araba sabisli bir şekilde silkerek vites değiştirir, sen de direksiyon başında "nereden aldım bu arabayı" diye söylenip durursun...
Mekatronik ünitenin arıza yapması demek, banka hesabından aniden büyük bir meblağın uçup gitmesiyle eşdeğerdir; çünkü bu elektronik beyin, içerideki basıncı koruyamadığı an aracı adeta topallayan bir hayvana çevirir... Basınç kaybı yaşayan hidrolik sistemler, yolda kalma korkusunu her seferinde körüklerken servisteki ustaların o "değişmesi gerekiyor" diyen ezber cümleleri insanın sinir uçlarına basar...
Kavrama elemanlarının zamanından önce sıyırması ya da balataların yanması, özellikle yokuş yukarı kalkışlarda balata kokusunu burnunuza kadar getirir... Kimisi bunu sürücü hatasına bağlar ama gerçeğin ta kendisi malzemenin ısınma toleransının o kadar da yüksek olmadığını açıkça bağırır... Dur-kalk trafikte debriyajı yarım kavratarak ilerlemek zorunda kalan o zavallı şanzıman, sonunda bilye sesleriyle imdat çığlığı atmaya başlar...
Vites geçişlerindeki o ani kararsızlık anları, şanzımanın ne yapacağını bilemez halde ortada kalmasının en net kanıtıdır... İkinci vitesten üçüncü vitese geçerken yaşanan o metalik tıkırtı sesi, içeride dişlilerin birbirini yediğinin sesli bir ispatıdır resmen... Kimse size bu kutunun ömürlük olduğunu söylerse sakın inanmayın; çünkü bu teknoloji düzenli bakım ve hassas kullanım ister, yoksa masraf masraf üstüne biner...
Şanzıman yağı değişim periyodunu atlamak, bu mekanik canavara kendi ellerinizle idam fermanı imzalamakla aynı kapıya çıkar... Zamanında değiştirilmeyen her damla yağ, içerideki minik metal parçacıklarının sistemi içeriden oymasına çanak tutar... Sonra araba sabisli bir şekilde silkerek vites değiştirir, sen de direksiyon başında "nereden aldım bu arabayı" diye söylenip durursun...
