Kerem Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Gece yarısı evde otururken birden bire her yer karardığında ilk baktığımız yer o kutudur... Sigorta kutusu denilen küçük ama evdeki hayatın kalbini tutan metal ve plastikten ibaret o sevimli pano...
Oysa karanlıkta kalmanın verdiği o ani panikle bazen öyle çılgınca şeyler yaparız ki... Hani şu eski ustalardan duyulan, kutunun içine incecik bakır teller sarma hikâyesi var ya...
Aslında elektrik dediğimiz şey zannedildiği kadar sabırlı bir misafir değildir; o anlık bir kıvılcım arar kendine... İçeriden geçen o yüksek akım teli eritmeye yeltendiğinde, sen oraya dışarıdan kalınca bir tel sarıp "idare et" dersen...
Büyük bir felakete davetiye çıkardığını fark edemezsin bile... Çünkü o sigorta dediğimiz parça dekor olsun diye konulmadı duvara; senin, evinin, sevdiklerinin can güvenliğini bekleyen sessiz bir nöbetçi o...
Hani bazen paraya kıymamak ya da o an dışarı çıkmaya üşenmek insanı yanlış yollara sürükler ya... İşte o tel takma meselesi de tam olarak böyle ucuz bir kumardan başka bir şey değil...
Evin duvarlarının içinden geçen o görünmez kablolar sessizce ısınmaya başladığında, o takma tel durumu kurtarmaz, aksine yangının fitilini ateşler... Sonrası malum; bir anlık ihmal yüzünden geriye sadece kül ve pişmanlık kalır...
O yüzden evdeki o küçük arızalarla kendin kahramanlık yapmaya kalkma sakın... Bırak işi anlayan biri baksın, gerekirse yenisini taksın; canından kıymetli mi üç kuruşluk sigorta...
Oysa karanlıkta kalmanın verdiği o ani panikle bazen öyle çılgınca şeyler yaparız ki... Hani şu eski ustalardan duyulan, kutunun içine incecik bakır teller sarma hikâyesi var ya...
Aslında elektrik dediğimiz şey zannedildiği kadar sabırlı bir misafir değildir; o anlık bir kıvılcım arar kendine... İçeriden geçen o yüksek akım teli eritmeye yeltendiğinde, sen oraya dışarıdan kalınca bir tel sarıp "idare et" dersen...
Büyük bir felakete davetiye çıkardığını fark edemezsin bile... Çünkü o sigorta dediğimiz parça dekor olsun diye konulmadı duvara; senin, evinin, sevdiklerinin can güvenliğini bekleyen sessiz bir nöbetçi o...
Hani bazen paraya kıymamak ya da o an dışarı çıkmaya üşenmek insanı yanlış yollara sürükler ya... İşte o tel takma meselesi de tam olarak böyle ucuz bir kumardan başka bir şey değil...
Evin duvarlarının içinden geçen o görünmez kablolar sessizce ısınmaya başladığında, o takma tel durumu kurtarmaz, aksine yangının fitilini ateşler... Sonrası malum; bir anlık ihmal yüzünden geriye sadece kül ve pişmanlık kalır...
O yüzden evdeki o küçük arızalarla kendin kahramanlık yapmaya kalkma sakın... Bırak işi anlayan biri baksın, gerekirse yenisini taksın; canından kıymetli mi üç kuruşluk sigorta...
