Murat Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Evde ansızın yanan o garip lamba, prizden gelen hafif tıkırtı sesleri... Hepimiz yaşamışızdır bunları. Sonra insan ister istemez o plastik kapağı açıp içeri bir göz atma gereği duyar. İşte tam o an, karşımızda duran o karmaşık kablo yığını ve eski otomatlar bize aslında çok şey anlatır. Yıllardır orada öylece duran, tozlanmış, belki de artık görevini yapmaktan çok uzak o metal aksam...
Yılların yorgunluğunu taşıyan bir evin kalbidir orası aslında. Kimse durup dururken sabah uyanıp da "Bugün sigorta kutumu değiştireyim" demez zaten. Genelde ya kombi bozulur ya da aynı anda hem çamaşır makinesi hem fırın çalışınca şalter atıverir. O panik anında anlarız ki, eski sistemler bugünün o yüksek elektrik çeken aletlerine yetişemiyor artık.
Biraz zaman tüneline girmek gibi düşünün bunu. Eskiden evde üç beş ampul ile bir buzdolabı vardı alt tarafı. Şimdi ise odalarda şarj aletleri, akıllı televizyonlar, dijital klimalar ve mutfakta aynı anda çalışan türlü türlü cihazlar var. Hâl böyle olunca o otuz yıllık, bakır telleri oksitlenmiş sigortalar pes ediyor tabii.
Aslında en tehlikelisi de bu sessiz yıpranma hali zaten. Kimi zaman ev sahibi bile fark etmez kabloların içten içe ısındığını, o plastik kokusunun nereden geldiğini... Bir gün usta çağrılır, kapak açılır ve içerideki o manzara görülür. İşte o revizyon dediğimiz işlem tam da bu yüzden hayati bir dokunuştur eve.
Güvenlik meselesi tabi, atlanmaz ki öyle kolayca. Can güvenliği dediğimiz şey birkaç liralık plastik şaltere emanet sonuçta. Kaçak akım rölesi olmayan evlerde yaşanan o korku dolu anları bir düşünün; küçük bir su sızıntısında ya da prize elini uzatan bir çocukta insanın ömründen ömür gider.
İşin ustası gelir, önce elektriği komple keser dikkatlice. Sonra o eski, sararmış düğmeleri söküp atar bir kenara. Yeni nesil otomatlar yerleştirilir o paslı rayların üzerine, hepsi tek tek etiketlenir özenle. Hangi odanın nereye bağlı olduğu belli olur böylece, kargaşa biter tamamen.
Peki ya o estetik kaygılar? Antredeki o çirkin, kapağı kapanmayan plastik kutu tarihe karışır birden. Duvara sıfır oturan, modern, şık ve güven veren yepyeni bir kutu yerleşir oraya. İnsan baktıkça içi huzurla doluyor, ev sanki bir an da gençleşiyor adeta.
Yaptırmak lazım yani, ertelenmeye gelmez böyle işler. Sonra o küçük ihmaller büyür de büyür, hiç beklenmedik bir gecede can yakar. Eskiyen ne varsa yenilemeli, evi rahatlatmalı biraz...
Yılların yorgunluğunu taşıyan bir evin kalbidir orası aslında. Kimse durup dururken sabah uyanıp da "Bugün sigorta kutumu değiştireyim" demez zaten. Genelde ya kombi bozulur ya da aynı anda hem çamaşır makinesi hem fırın çalışınca şalter atıverir. O panik anında anlarız ki, eski sistemler bugünün o yüksek elektrik çeken aletlerine yetişemiyor artık.
Biraz zaman tüneline girmek gibi düşünün bunu. Eskiden evde üç beş ampul ile bir buzdolabı vardı alt tarafı. Şimdi ise odalarda şarj aletleri, akıllı televizyonlar, dijital klimalar ve mutfakta aynı anda çalışan türlü türlü cihazlar var. Hâl böyle olunca o otuz yıllık, bakır telleri oksitlenmiş sigortalar pes ediyor tabii.
Aslında en tehlikelisi de bu sessiz yıpranma hali zaten. Kimi zaman ev sahibi bile fark etmez kabloların içten içe ısındığını, o plastik kokusunun nereden geldiğini... Bir gün usta çağrılır, kapak açılır ve içerideki o manzara görülür. İşte o revizyon dediğimiz işlem tam da bu yüzden hayati bir dokunuştur eve.
Güvenlik meselesi tabi, atlanmaz ki öyle kolayca. Can güvenliği dediğimiz şey birkaç liralık plastik şaltere emanet sonuçta. Kaçak akım rölesi olmayan evlerde yaşanan o korku dolu anları bir düşünün; küçük bir su sızıntısında ya da prize elini uzatan bir çocukta insanın ömründen ömür gider.
İşin ustası gelir, önce elektriği komple keser dikkatlice. Sonra o eski, sararmış düğmeleri söküp atar bir kenara. Yeni nesil otomatlar yerleştirilir o paslı rayların üzerine, hepsi tek tek etiketlenir özenle. Hangi odanın nereye bağlı olduğu belli olur böylece, kargaşa biter tamamen.
Peki ya o estetik kaygılar? Antredeki o çirkin, kapağı kapanmayan plastik kutu tarihe karışır birden. Duvara sıfır oturan, modern, şık ve güven veren yepyeni bir kutu yerleşir oraya. İnsan baktıkça içi huzurla doluyor, ev sanki bir an da gençleşiyor adeta.
Yaptırmak lazım yani, ertelenmeye gelmez böyle işler. Sonra o küçük ihmaller büyür de büyür, hiç beklenmedik bir gecede can yakar. Eskiyen ne varsa yenilemeli, evi rahatlatmalı biraz...
