Olgun Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Termometre sıfırın altına düştüğü o ilk sabah kontak anahtarını çevirip marş motorunun o can çekişen sesini duyduğum an, aracımla etnik bir savaşa tutuştuğumu anlarım.
Kışın ayazında marş basmıyor diye kaputu açıp aküye yabancı gözlerle bakmak yerine, bu İspanyol genlerinin Akdeniz sıcaklığına alışkın olduğunu kabullenmek işin ilk adımıdır.
Mazotun ya da benzinin o soğuk demir boruların içinde adeta donup kalması, motorun silindirlerine ulaşana kadar çektiği çile başlı başına bir roman konusudur aslında.
Marş basarken farların zayıfladığını gördüğün o saniyede içinden geçirdiğin "acaba yine mi yolda kalacağım?" korkusu, tecrübeli bir sürücünün omuzlarındaki en ağır yüktür.
Buji ısıtma lambasının sönmesini beklerken sabırsızlıkla direksiyona vurmak yerine, o akımın demirleri ısıtmasına izin vermek gerekir; çünkü acele edersen akü sana oyunu erken bitirir.
Isıtma bujilerinin ömrü bittiyse, motorun sabah ayazında çalışmak istememesi gayet normaldir, hatta bazen o marş motorunun sesi insanı deli etmeye yeter de artar bile.
Geceden sabaha kadar o buz gibi rüzgarı yiyen motor bloğunu ısıtmanın en kestirme yolu, marşa basmadan önce elektrik yükünü biraz uyandırmaktır, birkaç kez farları yakıp söndürmek gibi...
Akü zayıfsa ve o marş basmıyorsa, takviye kablosuyla uğraşmak yerine belki de o aküyü artık değiştirme vaktinin geldiğini kabul etmek en akıllıca hamledir.
Termostat açık kalmış olabilir mi hiç düşündün mü, ya da yakıt filtresindeki o minik su damlaları donup yolu kapattı mı, işte bütün mesele o detaylarda saklıdır.
Soğuk havalarda Seat'ını çalıştırmak sabır ister, motor o ilk öksürükten sonra kendine gelip rölantide horul horul çalışmaya başladığında çektiğin tüm o çile bir anda unutulur gider.
Kışın ayazında marş basmıyor diye kaputu açıp aküye yabancı gözlerle bakmak yerine, bu İspanyol genlerinin Akdeniz sıcaklığına alışkın olduğunu kabullenmek işin ilk adımıdır.
Mazotun ya da benzinin o soğuk demir boruların içinde adeta donup kalması, motorun silindirlerine ulaşana kadar çektiği çile başlı başına bir roman konusudur aslında.
Marş basarken farların zayıfladığını gördüğün o saniyede içinden geçirdiğin "acaba yine mi yolda kalacağım?" korkusu, tecrübeli bir sürücünün omuzlarındaki en ağır yüktür.
Buji ısıtma lambasının sönmesini beklerken sabırsızlıkla direksiyona vurmak yerine, o akımın demirleri ısıtmasına izin vermek gerekir; çünkü acele edersen akü sana oyunu erken bitirir.
Isıtma bujilerinin ömrü bittiyse, motorun sabah ayazında çalışmak istememesi gayet normaldir, hatta bazen o marş motorunun sesi insanı deli etmeye yeter de artar bile.
Geceden sabaha kadar o buz gibi rüzgarı yiyen motor bloğunu ısıtmanın en kestirme yolu, marşa basmadan önce elektrik yükünü biraz uyandırmaktır, birkaç kez farları yakıp söndürmek gibi...
Akü zayıfsa ve o marş basmıyorsa, takviye kablosuyla uğraşmak yerine belki de o aküyü artık değiştirme vaktinin geldiğini kabul etmek en akıllıca hamledir.
Termostat açık kalmış olabilir mi hiç düşündün mü, ya da yakıt filtresindeki o minik su damlaları donup yolu kapattı mı, işte bütün mesele o detaylarda saklıdır.
Soğuk havalarda Seat'ını çalıştırmak sabır ister, motor o ilk öksürükten sonra kendine gelip rölantide horul horul çalışmaya başladığında çektiğin tüm o çile bir anda unutulur gider.
