Ayhan Usta
Kayıtlı Kullanıcı
İnsan aynaya baktığında ilk önce o gülüşündeki eski, solgun havayı fark ediyor ve bir değişim arıyor ya, işte tam bu noktada zirkonyum kaplamalar sessiz sedasız hayatımıza giriveriyor. Eski nesil metal destekli porselenlerin o diş etinde bıraktığı morumsu, cansız gölgeyi hepimiz biliriz; ne kadar temizlersen temizle, o yapay his gitmek bilmez bir türlü. Zirkonyum ise ışığı tıpkı kendi dişimiz gibi geçiriyor, arkasını karartmıyor ve insana "vallahi billahi kendi dişimmiş" dedirten o muazzam şeffaflığı sunuyor. Hani o bazı kaplamalarda gördüğümüz, uzaktan bile "ben yapmayım" diye bağıran bembeyaz, çiğ görüntü var ya... Zirkonyumda o hataya düşmek pek mümkün olmuyor çünkü malzemenin kendi doğasında bir yumuşaklık, bir uyum kabiliyeti saklı.
Diş hekiminin koltuğuna oturup da "acaba alerji yapar mı, damağım şişer mi" diye kara kara düşünmek o kadar yorucu bir süreç ki insan bazen sırf bu korkudan tedavisini erteleyiveriyor. Neyse ki bu malzeme biyolojik olarak vücutla o kadar muazzam bir barış içinde yaşıyor ki, diş etleri onun varlığını hiç yadırgamıyor, adeta kendi parçası gibi sarıp sarmalıyor. Hatta doku dostu olmak ne demek derseniz, metal alerjisi olanların bile arkasına yaslanıp rahat bir nefes almasını sağlamaktır derim. Zamanla o diş eti çekilmeleri, kızarıklıklar, ağızdaki o tuhaf metalik tat hissi falan tamamen tarih oluyor... Kendiliğinden gelişen bu uyum süreci sayesinde, aynadaki yeni halinize alışmanız sadece birkaç gününüzü alıyor.
Sağlamlık mevzusu açılınca hepimizin aklına hemen o sert, kırılmaz maddeler gelir ama bir şeyin hem çok estetik hem de inanılmaz dayanıklı olması pek sık rastlanan bir durum değildir hani. Zirkonyum, çiğneme kuvvetlerine karşı öyle bir direnç gösteriyor ki, arka dişlerde bile acaba kırılır mı, çatlar mı endişesi taşımadan, hayata kaldığınız yerden devam edebiliyorsunuz. Tabii ki gidip de fındığı cevizle dişinizle kırmayın, o ayrı mesele ama normal bir yaşam döngüsünde sizi asla yarı yolda bırakmayacak bir güce sahip bu malzeme. Yıllar geçse de, kahveler çaylar su gibi aksa da o ilk günkü rengini, o pürüzsüz yüzey dokusunu inatla korumaya devam ediyor; leke tutmuyor, sararmıyor, adeta zamana meydan okuyor.
Şöyle bir etrafınıza baksanız, insanların gülüşlerindeki o özgüven kaybının arkasında hep saklanan, tam olarak gösterilemeyen dişler olduğunu hemen anlarsınız abi. Zirkonyum kaplama yaptırdıktan sonra o ağzı elle kapatma refleksinin, o çekingen gülümsemelerin birdenbire yok olup gitmesi aslında işin en güzel, en insani tarafı sanırım. Sadece bir tedavi değil bu, insanın kendine olan bakışını, yaydığı enerjiyi, topluluk içindeki o duruşunu baştan aşağı yenileyen bir süreç... Kim bilir, belki de uzun zamandır ertelediğiniz o küçük dokunuş, tam da şu an hayatınıza o eski neşeyi katmak için bekleyen doğru adımdır...
Diş hekiminin koltuğuna oturup da "acaba alerji yapar mı, damağım şişer mi" diye kara kara düşünmek o kadar yorucu bir süreç ki insan bazen sırf bu korkudan tedavisini erteleyiveriyor. Neyse ki bu malzeme biyolojik olarak vücutla o kadar muazzam bir barış içinde yaşıyor ki, diş etleri onun varlığını hiç yadırgamıyor, adeta kendi parçası gibi sarıp sarmalıyor. Hatta doku dostu olmak ne demek derseniz, metal alerjisi olanların bile arkasına yaslanıp rahat bir nefes almasını sağlamaktır derim. Zamanla o diş eti çekilmeleri, kızarıklıklar, ağızdaki o tuhaf metalik tat hissi falan tamamen tarih oluyor... Kendiliğinden gelişen bu uyum süreci sayesinde, aynadaki yeni halinize alışmanız sadece birkaç gününüzü alıyor.
Sağlamlık mevzusu açılınca hepimizin aklına hemen o sert, kırılmaz maddeler gelir ama bir şeyin hem çok estetik hem de inanılmaz dayanıklı olması pek sık rastlanan bir durum değildir hani. Zirkonyum, çiğneme kuvvetlerine karşı öyle bir direnç gösteriyor ki, arka dişlerde bile acaba kırılır mı, çatlar mı endişesi taşımadan, hayata kaldığınız yerden devam edebiliyorsunuz. Tabii ki gidip de fındığı cevizle dişinizle kırmayın, o ayrı mesele ama normal bir yaşam döngüsünde sizi asla yarı yolda bırakmayacak bir güce sahip bu malzeme. Yıllar geçse de, kahveler çaylar su gibi aksa da o ilk günkü rengini, o pürüzsüz yüzey dokusunu inatla korumaya devam ediyor; leke tutmuyor, sararmıyor, adeta zamana meydan okuyor.
Şöyle bir etrafınıza baksanız, insanların gülüşlerindeki o özgüven kaybının arkasında hep saklanan, tam olarak gösterilemeyen dişler olduğunu hemen anlarsınız abi. Zirkonyum kaplama yaptırdıktan sonra o ağzı elle kapatma refleksinin, o çekingen gülümsemelerin birdenbire yok olup gitmesi aslında işin en güzel, en insani tarafı sanırım. Sadece bir tedavi değil bu, insanın kendine olan bakışını, yaydığı enerjiyi, topluluk içindeki o duruşunu baştan aşağı yenileyen bir süreç... Kim bilir, belki de uzun zamandır ertelediğiniz o küçük dokunuş, tam da şu an hayatınıza o eski neşeyi katmak için bekleyen doğru adımdır...
