Burak Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Triger kayışı dediğimiz o incecik lastik parça aslında bütün motorun kalbini tutuyor, farkında mısınız bilmem ama o koptuğu an içerideki her şey birbirine giriyor. Aslında yıllar önce ilk arabamı aldığımda bu sesini bile duymadığım dişli kayışın bu kadar büyük bir sorumluluk taşıdığını öğrendiğimde bayağı şaşırmıştım, yani insan motorun kaputunu açınca sadece yağı ve suyu görüyor ama asıl hayati olan o karanlıkta saklanıyor. Peugeot araçlarda bu parça belli kilometrelerde veya yıllarda kesinlikle yenilenmeli, yoksa yolda giderken birden bire motorun susması ve o masraflı tamircİ yolları kaçınılmaz oluyor. Zaten bizim oralarda bir laf vardır, demir atın nalı düşerse yolda kalırsın diye, bu da tıpkı öyle bir şey işte...
Kilometre saati o sihirli rakama yaklaştığında içimde hep bir huzursuzluk başlar, acaba zamanında yetişebilecek miyiz yoksa yine son dakikaya mı kalacak diye düşünmeden edemiyorum. Servise gittiğimizde ustaların o rahat tavırları bazen insanı sinir ediyor doğrusu, onlar için sıradan bir somun sıkma işi ama bizim için aylık bütçenin alt üst olması demek. Aslında sadece kayışı değiştirmekle de bitmiyor iş, gergi bilyaları, devirdaim pompası falan derken hepsi bir paket halinde yenilenmek zorunda, çünkü birini değiştirip diğerini bırakırsanız o eski parça mutlaka en zayıf halkadan patlak veriyor. Bazen düşünüyorum da bu mühendisler bu parçaları neden daha sağlam yapmıyorlar, yoksa her şey bir pazarlama stratejisinin parçası mı...
Garajdaki o eski ustanın dediği kulağımdan hiç gitmez, motor ses dinler derdi, gerçekten de triger kayışı ömrünü doldurmaya başladığında o hafiften gelen hışırtı veya sürtünme sesi insanı uyarmaya başlar ama biz genelde müziğin sesinden veya yol gürültüsünden duymazlıktan geliriz. Değişim vakti geldiğinde yan sanayi mi yoksa orijinal parça mı taktırmalı sorusu hep kafamızı kurcalar, bütçe bir yandan sıkıştırır, vicdan diğer yandan en iyisini al der. Aslında bu araba meselesi biraz da insan ilişkilerine benziyor, zamanında bakımını yapmazsan en güvendiğin anda seni yolda bırakır ve o soğukta çekici beklerken geçmişteki tüm ihmaller film şeridi gibi gözünün önüne gelir. Belki de bu yüzden Peugeot'muzun kaputunu açıp o plastik muhafazayı ara sıra kontrol etmek, bizim gibi emektar sürücüler için adeta bir pazar ritüeline dönüştü.
Kilometre saati o sihirli rakama yaklaştığında içimde hep bir huzursuzluk başlar, acaba zamanında yetişebilecek miyiz yoksa yine son dakikaya mı kalacak diye düşünmeden edemiyorum. Servise gittiğimizde ustaların o rahat tavırları bazen insanı sinir ediyor doğrusu, onlar için sıradan bir somun sıkma işi ama bizim için aylık bütçenin alt üst olması demek. Aslında sadece kayışı değiştirmekle de bitmiyor iş, gergi bilyaları, devirdaim pompası falan derken hepsi bir paket halinde yenilenmek zorunda, çünkü birini değiştirip diğerini bırakırsanız o eski parça mutlaka en zayıf halkadan patlak veriyor. Bazen düşünüyorum da bu mühendisler bu parçaları neden daha sağlam yapmıyorlar, yoksa her şey bir pazarlama stratejisinin parçası mı...
Garajdaki o eski ustanın dediği kulağımdan hiç gitmez, motor ses dinler derdi, gerçekten de triger kayışı ömrünü doldurmaya başladığında o hafiften gelen hışırtı veya sürtünme sesi insanı uyarmaya başlar ama biz genelde müziğin sesinden veya yol gürültüsünden duymazlıktan geliriz. Değişim vakti geldiğinde yan sanayi mi yoksa orijinal parça mı taktırmalı sorusu hep kafamızı kurcalar, bütçe bir yandan sıkıştırır, vicdan diğer yandan en iyisini al der. Aslında bu araba meselesi biraz da insan ilişkilerine benziyor, zamanında bakımını yapmazsan en güvendiğin anda seni yolda bırakır ve o soğukta çekici beklerken geçmişteki tüm ihmaller film şeridi gibi gözünün önüne gelir. Belki de bu yüzden Peugeot'muzun kaputunu açıp o plastik muhafazayı ara sıra kontrol etmek, bizim gibi emektar sürücüler için adeta bir pazar ritüeline dönüştü.
