Mustafa Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Fransız mühendislerinin otomotiv dünyasına kattığı o nevi şahsına münasır tasarım anlayışı, kaputun altına geldiğinde bazen sürücüyü çileden çıkartan bir karmaşaya dönüşebiliyor. Yıllardır sanayide dükkan dükkan gezen, hararet göstergesi yükseldiği an yüreği ağzına gelen Peugeot sahiplerine sorun, hepsi size aynı dertten dem vuracaktır: Bu arabaların soğutma sistemi adeta kendi kafasına göre takılan, kaprisli bir sanatçı gibi. İki binlerin başındaki 206 serisinden tutun da günümüzün cafcaflı PureTech motorlu 3008'lerine kadar değişmeyen tek bir kural var; soğutma devresindeki en ufak bir ihmal, cebinizde devasa bir delik açmak üzere pusuda bekler. Motor bloğunun sıcaklık dengesini sağlayan mekanizma öyle hassas toleranslar üzerine kurulmuş ki, en ufak bir basınç kaybında veya hatalı sıvı kullanımında sistem adeta kendini sabote etmeye başlıyor... Şehir içi dur-kalk trafiğinde aniden coşan bir fan motoru, tırmandığınız o hafif rampada kırmızıya göz kırpan hararet ışığı... İnsan bazen düşünüyor, bu araçları tasarlarken Akdeniz sıcaklarını hiç mi hesaba katmadılar acaba?
Nedir bu Peugeot'ların genetik soğutma zaafı, neden sürekli bir yedek su deposu kapağı ya da termostat muhabbeti dönüp duruyor forumlarda? Cevap aslında çok basit ama kabullenmesi zor bir gerçekte saklı: Plastik malzeme sevdası ve kronikleşen kalite kontrol eksikliği. Termostat gövdesinden tutun da devirdaim pompasına, hatta radyatör hortum bağlantılarına kadar pek çok kritik nokta zamanla gevşeyen, sıcaktan kavrulup çatlayan o kalitesiz plastik aksamlara emanet edilmiş durumda. Siz trafikte sakince ilerlediğinizi sanırken, o plastik gövdeden sızan gözle görülmeyecek kadar küçük bir kılcal çatlak, sistemdeki bütün basıncı bir anda sıfırlayabiliyor. Basınç düşünce de ne oluyor peki; antifrizli su normal kaynama noktasının altında buharlaşmaya başlıyor ve motor bloğu içinde hava cepleri oluşuyor. İşte o an hararet ibresi bir anda fırlayıp gitmişse, silindir kapak contasının veda busesini kabul etmeniz an meselesidir... Aslında olay sadece bir parça arızası değil, tam anlamıyla zincirleme bir reaksiyon yıkımı.
Geçen gün dükkanına uğradığım eski bir usta dostum, "Peugeot kullanıyorsan gözün göstergede, kulağın fan sesinde olacak yeğenim" demişti ki son derece haklı. Çoğu sürücünün yaptığı en büyük hayati hata, sanayi tabiriyle "çeşme suyu" ekleyip yola devam etme kafası. Oysa bu Fransız motorlarının içindeki kılcal su kanalları kirece, korozyona ve tortuya asla tahammül edemez; hemen tıkanır, devirdaimi kilitler. Kalitesiz antifriz kullanımı ya da sırf ucuz diye araca konulan saf su, aluminum motor bloğunu içeriden adeta kemirir, paslandırır ve o meşhur devirdaim pompasının kanatçıklarını eritip bitirir. Pervanesi dönmeyen bir su pompası da soğutma sıvısını devirdaim ettiremeyeceği için motor kendi sıcaklığında kavrulmaya mahkum kalır. İnanın bana, yılda bir kez yapacağınız o birkaç yüz liralık kaliteli organik antifriz değişimi, yarın bir gün önünüze konulacak olan yüz bin liralık kapak rektifiye faturasını engellemenin tek mantıklı yoludur.
Peki o ön kaputun altından yükselen dumanları görmeden, iş işten geçmeden bu arızayı nasıl önceden sezebilirsiniz, araç size nasıl sinyaller verir? Kaloriferin aniden soğuk üflemeye başlaması, aracın içinde buram buram tatlımsı bir antifriz kokusunun belirmesi ya da genleşme kabındaki suyun renginin çamurlaşması... Bunların hepsi kapıdaki felaketin açık habercileridir, bağıra bağıra "beni tamircine götür" der. Fan rezistansının bozulması yüzünden birinci kademe fanın devreye girmemesi ve aracın sürekli ikinci kademede bağırarak çalışması da yine Peugeot topluluğunun en sık karşılaştığı baş belası durumların başında gelir. Aracınızdan indiğinizde altından sızan o pembe veya yeşilimsi sıvıyı küçümsemeyin, "birazdan su ekler devam ederim" demeyin... O eksilen her damla su, doğrudan doğruya motorunuzun ömründen çalınan değerli dakikalardır.
Sonuç olarak bu arabaları sürmek bir nevi tutku işi evet, ama soğutma sistemine gösterilecek ihtimam konusunda asla taviz kabul etmeyen nazlı bir yapıya sahipler. Orijinal parça kullanmaktan şaşmayacaksınız, plastik termostat yuvalarını gerekirse alüminyum muadilleriyle değiştireceksiniz ve en önemlisi sistemin havasını periyodik olarak almayı bileceksiniz. Bir Peugeot sahibiyseniz otomobilinizle aranızda sürekli bir diyalog olmak zorunda; sesini dinleyeceksiniz, tepkilerini ölçeceksiniz ve gösterge paneline bir düşman gibi değil, bir dostun uyarısı gibi bakacaksınız. Unutmayın, bu araçlar bakımsızlığa ve ihmalkarlığa anında ceza kesen, affı olmayan otomobillerdir... İhmal edilen küçük bir su kaçağının, günün sonunda sizi yolda bıkkın bir halde çekici beklemeye mahkum etmesine izin vermemek tamamen sizin elinizde.
Nedir bu Peugeot'ların genetik soğutma zaafı, neden sürekli bir yedek su deposu kapağı ya da termostat muhabbeti dönüp duruyor forumlarda? Cevap aslında çok basit ama kabullenmesi zor bir gerçekte saklı: Plastik malzeme sevdası ve kronikleşen kalite kontrol eksikliği. Termostat gövdesinden tutun da devirdaim pompasına, hatta radyatör hortum bağlantılarına kadar pek çok kritik nokta zamanla gevşeyen, sıcaktan kavrulup çatlayan o kalitesiz plastik aksamlara emanet edilmiş durumda. Siz trafikte sakince ilerlediğinizi sanırken, o plastik gövdeden sızan gözle görülmeyecek kadar küçük bir kılcal çatlak, sistemdeki bütün basıncı bir anda sıfırlayabiliyor. Basınç düşünce de ne oluyor peki; antifrizli su normal kaynama noktasının altında buharlaşmaya başlıyor ve motor bloğu içinde hava cepleri oluşuyor. İşte o an hararet ibresi bir anda fırlayıp gitmişse, silindir kapak contasının veda busesini kabul etmeniz an meselesidir... Aslında olay sadece bir parça arızası değil, tam anlamıyla zincirleme bir reaksiyon yıkımı.
Geçen gün dükkanına uğradığım eski bir usta dostum, "Peugeot kullanıyorsan gözün göstergede, kulağın fan sesinde olacak yeğenim" demişti ki son derece haklı. Çoğu sürücünün yaptığı en büyük hayati hata, sanayi tabiriyle "çeşme suyu" ekleyip yola devam etme kafası. Oysa bu Fransız motorlarının içindeki kılcal su kanalları kirece, korozyona ve tortuya asla tahammül edemez; hemen tıkanır, devirdaimi kilitler. Kalitesiz antifriz kullanımı ya da sırf ucuz diye araca konulan saf su, aluminum motor bloğunu içeriden adeta kemirir, paslandırır ve o meşhur devirdaim pompasının kanatçıklarını eritip bitirir. Pervanesi dönmeyen bir su pompası da soğutma sıvısını devirdaim ettiremeyeceği için motor kendi sıcaklığında kavrulmaya mahkum kalır. İnanın bana, yılda bir kez yapacağınız o birkaç yüz liralık kaliteli organik antifriz değişimi, yarın bir gün önünüze konulacak olan yüz bin liralık kapak rektifiye faturasını engellemenin tek mantıklı yoludur.
Peki o ön kaputun altından yükselen dumanları görmeden, iş işten geçmeden bu arızayı nasıl önceden sezebilirsiniz, araç size nasıl sinyaller verir? Kaloriferin aniden soğuk üflemeye başlaması, aracın içinde buram buram tatlımsı bir antifriz kokusunun belirmesi ya da genleşme kabındaki suyun renginin çamurlaşması... Bunların hepsi kapıdaki felaketin açık habercileridir, bağıra bağıra "beni tamircine götür" der. Fan rezistansının bozulması yüzünden birinci kademe fanın devreye girmemesi ve aracın sürekli ikinci kademede bağırarak çalışması da yine Peugeot topluluğunun en sık karşılaştığı baş belası durumların başında gelir. Aracınızdan indiğinizde altından sızan o pembe veya yeşilimsi sıvıyı küçümsemeyin, "birazdan su ekler devam ederim" demeyin... O eksilen her damla su, doğrudan doğruya motorunuzun ömründen çalınan değerli dakikalardır.
Sonuç olarak bu arabaları sürmek bir nevi tutku işi evet, ama soğutma sistemine gösterilecek ihtimam konusunda asla taviz kabul etmeyen nazlı bir yapıya sahipler. Orijinal parça kullanmaktan şaşmayacaksınız, plastik termostat yuvalarını gerekirse alüminyum muadilleriyle değiştireceksiniz ve en önemlisi sistemin havasını periyodik olarak almayı bileceksiniz. Bir Peugeot sahibiyseniz otomobilinizle aranızda sürekli bir diyalog olmak zorunda; sesini dinleyeceksiniz, tepkilerini ölçeceksiniz ve gösterge paneline bir düşman gibi değil, bir dostun uyarısı gibi bakacaksınız. Unutmayın, bu araçlar bakımsızlığa ve ihmalkarlığa anında ceza kesen, affı olmayan otomobillerdir... İhmal edilen küçük bir su kaçağının, günün sonunda sizi yolda bıkkın bir halde çekici beklemeye mahkum etmesine izin vermemek tamamen sizin elinizde.
