Burak Usta
Kayıtlı Kullanıcı
O ibreyi kırmızı çizgiye dayayıp yoluna devam edebileceğini sananlar oharacı öder, bu işin lamı cimi yok. Su kaynattıktan sonra kaputu açıp öylece bakakalmanın maliyeti sana sadece zaman kaybettirmez, banka hesabındaki parayı da komple buharlaştırır. Hararet yapmış motorun contası yanmışsa, silindir kapağı eğrilmişse ve sen bunu bile bile marşa basmaya devam ediyorsan, geçmiş olsun, o motoru çöpe atmaya şimdiden hazırlanabilirsin. Usta milleti kaputtan içeri baktığı an gözlerindeki o parıltıyı görürsün zaten, çünkü o parıltı senin cebinden çıkacak servetin ilk kıvılcımıdır.
Bazen sadece bir termostat arızası yüzünden bütün motoru rektifiye ettirmek zorunda kalırsın ve işin en acı kısmı da budur işte, küçük bir parça yüzünden binlerce liralık fatura kucak dolusu önüne gelir. Sanayi köşelerinde usta döner dolaşır aynı şeyi söyler, çelik sübaplar eridi, blok çatladı, taşlama kurtarmaz yenisini alacağız... İşte bu cümlelerin her biri senin bütçene saplanmış paslı birer hançerdir, acısını yıllarca ödediğin taşıt kredisi taksitlerinde hissidersin. Kimse sana bu işin ucuz olacağını söylemiyor, çünkü ucuz olan tek şey patlayan radyatör hortumudur, gerisi tamamen masraf tünelidir.
Sıcaklığı hissedip kenara çekmek yerine klimayı kapatıp idare ederim mantığı var ya, işte o mantık insanı vezir de eder rezil de ama genelde hep rezil eder. Birkaç bin liraya hallolacak basit bir radyatör tıkanıklığı, sen o yolu tamamlayacağım diye diretince bir anda on binlerce liralık devasa bir motor yenileme operasyonuna dönüşür. Sonra da kalkıp dert yanarsın, bu araba neden sürekli arıza yapıyor diye... Araba sana zaten bağırıyordu, hararet lambasını yaktığında içten içe imdat diyordu ama sen sesini açıp müziğe kaptırdın kendini.
Yedek parça fiyatları uçmuş gitmiş, ustalık ücretleri zaten el yakıyor, bir de üzerine motoru tamamen dağıtıp toplama maliyeti bindi mi tencere kapak yuvarlanıyor. Yan sanayi parça taktırsan bir türlü, orijinal parça alsan bütçe yetmiyor, arada derede kalıp o dumanlı motorun başında kara kara düşünüyorsun. Tamircinin elindeki anahtar her somunu sıkarken sanki senin sinir uçlarını sıkıyormuş gibi hissedersin, çünkü o ses paranın gidişinin somut halidir.
Kimse bu işin faturasını peşin peşin bilemez, kapak açılmadan o ustanın söylediği rakamlar sadece masalın giriş kısmıdır, asıl film karter söküldüğünde başlar. Conta yakmış bir aracı satmaya kalksan ölücüler fiyatı yarıya indirir, tamir ettirsen bu sefer de arabanın motoru açıldı diye değer kaybeder, yani her türlü köşeye sıkışmış durumdasın. Yolun kenarında beklerken geçenlerin acıyan bakışları yok mu, işte o bakışlar insanı hayattan soğutmaya yeter de artar bile. Ne bileyim, belki de arabayı olduğu gibi hurdaya çıkarmak en mantıklı hamledir, kim bilir...
Bazen sadece bir termostat arızası yüzünden bütün motoru rektifiye ettirmek zorunda kalırsın ve işin en acı kısmı da budur işte, küçük bir parça yüzünden binlerce liralık fatura kucak dolusu önüne gelir. Sanayi köşelerinde usta döner dolaşır aynı şeyi söyler, çelik sübaplar eridi, blok çatladı, taşlama kurtarmaz yenisini alacağız... İşte bu cümlelerin her biri senin bütçene saplanmış paslı birer hançerdir, acısını yıllarca ödediğin taşıt kredisi taksitlerinde hissidersin. Kimse sana bu işin ucuz olacağını söylemiyor, çünkü ucuz olan tek şey patlayan radyatör hortumudur, gerisi tamamen masraf tünelidir.
Sıcaklığı hissedip kenara çekmek yerine klimayı kapatıp idare ederim mantığı var ya, işte o mantık insanı vezir de eder rezil de ama genelde hep rezil eder. Birkaç bin liraya hallolacak basit bir radyatör tıkanıklığı, sen o yolu tamamlayacağım diye diretince bir anda on binlerce liralık devasa bir motor yenileme operasyonuna dönüşür. Sonra da kalkıp dert yanarsın, bu araba neden sürekli arıza yapıyor diye... Araba sana zaten bağırıyordu, hararet lambasını yaktığında içten içe imdat diyordu ama sen sesini açıp müziğe kaptırdın kendini.
Yedek parça fiyatları uçmuş gitmiş, ustalık ücretleri zaten el yakıyor, bir de üzerine motoru tamamen dağıtıp toplama maliyeti bindi mi tencere kapak yuvarlanıyor. Yan sanayi parça taktırsan bir türlü, orijinal parça alsan bütçe yetmiyor, arada derede kalıp o dumanlı motorun başında kara kara düşünüyorsun. Tamircinin elindeki anahtar her somunu sıkarken sanki senin sinir uçlarını sıkıyormuş gibi hissedersin, çünkü o ses paranın gidişinin somut halidir.
Kimse bu işin faturasını peşin peşin bilemez, kapak açılmadan o ustanın söylediği rakamlar sadece masalın giriş kısmıdır, asıl film karter söküldüğünde başlar. Conta yakmış bir aracı satmaya kalksan ölücüler fiyatı yarıya indirir, tamir ettirsen bu sefer de arabanın motoru açıldı diye değer kaybeder, yani her türlü köşeye sıkışmış durumdasın. Yolun kenarında beklerken geçenlerin acıyan bakışları yok mu, işte o bakışlar insanı hayattan soğutmaya yeter de artar bile. Ne bileyim, belki de arabayı olduğu gibi hurdaya çıkarmak en mantıklı hamledir, kim bilir...
